ผ่านเวลาที่สองคนหยอกล้อกัน รูปภาพที่ถูกตัดต่อนั้น จะเอาไปใช้ในราชการหลายอย่าง ทั้งข้อจบ ทั้งใช้สมัครงานนอกเวลา และใช้ศึกษาต่อ ไม่รู้ว่าเวลาที่หยอกล้อกันจะจบลงเมื่อไรนะ

"ไหนค่ะ ขอดูก่อนนะค่ะ คุณไปถ่ายมาจากร้านไหนค่ะ"
"123 อันนี้บอกไม่ได้จ๊ะ ด้วยจรรยาบรรณของสื่อนะจ๊ะ"
"เล่นมุขนะ ต้องแบบนี้ใช่ไหมค่ะ ถึงยอมบอก"
"โอ้ยๆๆๆ เจ็บนะ เขียวเลยดูสิ"
"ต้องไปแอบมีกิ๊กที่ร้านถ่ายรูปใช่ไหมค่ะ"
"ก็ไม่เชิงหรอกจ้า แค่รู้จักน้องเขาตอนเดินทางไปราชการนะ เลยไปอุดหนุนหน่อย"
"นี่ หากรู้ว่าไม่ใช่แค่อุดหนุนเรื่องถ่ายภาพนะ น่าดู"

"เอาละ ช่วยดูหน่อยนะ ว่าเขาตัดต่อภาพนะ เราเอารูปเก่าๆ ไปใช้ ตัดต่อกับชุดครุยเขา ดูสิจ๊ะใช่ได้ไหม"
"ฝีมือดีนะคะ ใช่ได้ค่ะ แต่ว่าใช้สมัครงานแบบนี้เขาก็หาว่าคุณหลอกเขาสิคะ ดูสิตัวในรูปดูแมนๆ ตัวจริงขี้โรคๆ ไม่สมกันเลย แล้วดูสิคะ หน้าคุณผอมๆ ในรูปอ้วนๆ "
"ไม่เป็นไรหรอกจ๊ะ ดูดีออก ดูรูปเพื่อนพี่สิ ไปถ่ายมาอีกร้านหนึ่ง มันอ้วนเตี้ยดำอย่างไร เขาไม่แต่งให้ ไม่ตัดต่อด้วย ดูสิ ชุดก็ไม่สวยเลย "
"มันเป็นเรื่องของแสงเงาคะ เอาเป็นว่า จะตกแต่ง หรือตัดต่อ หากผิดไปจากตัวผู้ที่จะใช้รูป ก็ให้ระวังคะ เพราะรูปตัดต่อ สวมรอยร่างกายของผู้อื่น ก็ถือมีความผิดนะคะ เอาเป็นว่าขออธิบายนะคะพี่ขา จะได้รู้ว่าต้องไปถ่ายรูปให้ถูกต้องอย่างไรกัน"
"แต่หากไม่ถ่ายแบบนี้ก็ละเมิดลิขสิทธิ์เสือครุยนะจ๊ะ"
"ละเมิดอย่างไร ไหนคะ ไหนขอน้องดูหน่อยสิคะ"
"แต่ทางฝ่ายทะเบียนยืนยันแบบนั้นนะ เอาละอธิบายมานะ"
"เอาเป็นว่าน้องจะอธิบายให้ฟังนะคะ และยกตัวอย่างประกอบนะคะ ว่าทำไมไม่ละเมิดลิขสิทธิ์เสื้อครุยอย่างที่พี่ว่ามา"

หากพิจารณาตามคำสั่ง หรือประกาศต่างๆ ในเรื่องรูปถ่าย เช่น
รูปถ่ายหน้าตรง  ไม่สวมหมวก  ไม่สวมแว่นตาดำ  ขนาด 3x4 ซม.  จำนวน  3  รูป  (ถ่ายในครั้งเดียวกัน  ในระยะไม่เกิน  6  เดือนถึงวันสมัคร)

จะเห็นได้ว่า เขามีเวลากำหนดในการนำรูปมาใช้ในทางราชการด้วยซ้ำ แล้วหากเป็นการตัดต่อ เราได้หน้าแต่ถมาว่า เขาก็ไม่ได้บอกว่าให้ถ่ายหน้า หรือทั้งตัว แต่ในทางปฏิบัติรูปออกมาคือครึ่งตัว หากไม่มีชุด ก็ถือว่าไม่ครบองค์ประกอบ หากสถาบันทางการศึกษาอ้างว่า สามารถตัดต่อสวมรอยชุดครุยแล้ว อันนี้ก็ต้องดูว่าระยะเวลาระหว่างหน้าตากับชุดมันวันเวลาเดียวกันไหม หากไม่ใช่ ก็แสดงว่าไม่ใช่ หรือใช้ไม่ได้นั้นเอง อันนี้ยังไม่ดูที่เจตนาในการแจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงานอีกนะ เพราะรูปที่ได้นั้นถือได้ว่าทำผิดตาม เอาเป็นว่าขอยกตัวอย่างนะคะ เช่นเรื่องนี่คะ

เอกสารตัวอย่าง เพื่อใช้พิจารณาว่า ลิขสิทธิ์เสื้อครุยมีจริงไหม แล้วร้านไหนเขาได้รับลิขสิทธิ์เสือครุยกันบ้าง แล้วที่สำคัญ ทำไมต้องเอามาใช้อ้างว่า ได้รับลิขสิทธิ์เสื้อครุยมา เพื่อกีดกันทางการค้ากันแบบนี้

"เห็นนะคะว่า ไม่ใช่เรื่องลิขสิทธิ์ ที่อ้างกันคะ พี่เข้าใจแล้วนะ เพราะเขามีกฏหมายบังคับ ไม่ใช่ใครๆ จะถือเป็นเจ้าเข้าเจ้าของกัน เอ๋พี่ค่ะกลับมาตอบคำถามน้องก่อนคะ ว่าไปมีกิ๊กที่ร้านถ่ายรูปไหน เดี่ยวดูสิ มาดูก่อนรูปนะ มานะคะคนดี..."

"พี่ผิดไปแล้วจ้าที่รัก ยกโทษให้พี่นะ นะนะนะนะ"

หมายเหตุ สิ่งที่เกิดขึ้นอาจเป็นเรื่องง่ายๆ สบายๆ ตัดต่อตกแต่งภาพเพื่อใช้ในงานราชการ จนทำให้ภาพนั้นเกินความเป็นจริง หรือบางทีก็อ้างลิขสิทธิ์ชุดครุยต่างๆ ทั้งๆ ที่ไม่มีใครถือครองลิขสิทธิ์ สิ่งที่แน่ๆ ทางการ หรือทางราชการต้องทำความเข้าใจกับทุกฝ่าย และสร้างความเท่าเทียม เช่นตัวอย่างแบบเสื้อครุยที่ใช้ในราชการตั้งๆ หรือในกิจการนั้นๆ ต่อสาธารณชน สิ่งเหล่านี้ก็จะไม่เกิดปัญหาให้กับสถาบันนั้นๆ หรือหน่วยงานราชการนั้นๆ หรือทำให้เกิดปัญหาในการทุจริตเชิงกีดกันทางการค้าได้ และนั้นเรียกว่าปัญหาผลประโยชน์ทับซ้อนนั้นเองครับ วันนี้เรื่องราวที่แสนวุ่นวายก็วิ่งไล่กันต่อไป

ปล่อยให้สองคู่ชู้ชื่นไล่ตามหากิ๊กกันต่อไปว่ากิ๊กนั้นอยู่ร้านถ่ายรูปไหนก็แล้วกันนะครับ 123 เย่ๆๆๆๆ ไปละครับ

เรื่องโดย ชานบ้านชานเมือง
ภาพ Google search ชุดครุย ปริญญาบัตร
ข้อมูลอ้างอิง www.npu.ac.th/news_event_sep50.html
แบบเสื้อครุยที่ถูกต้อง ทางมหาวิทยาลัยต้องประกาศให้นิสิตนักศึกษา และประชาชนทราบ เพื่อป้องกันความผิดพลาด เช่น