พ ระพุทธเจ้าทรงชี้ทางสว่างไว้ให้มนุษย์ในมงคลสูตรหมวดแรกว่า สิ่งที่ทำให้คนเราโชคดี คือ ๑. ไม่คบคนพาล (อะเสวะนา จะ พาลานัง) ๒. หันไปคบหาบัณฑิต (ปัณฑิตานัญจะ เสวนา) แล้ว ๓. ยกย่องเชิดชูบุคคลที่ควรเคารพยกย่อง (ปูชา จะ ปูชะนียานัง) ถ้าผู้ใดเริ่มประพฤติตนเช่นนี้ได้ อุดมมงคลและความสุขความเจริญก็จะเกิดขึ้นแก่ชีวิต เป็นเสมือนการตั้งทิศทางที่ถูกต้องให้แก่นาวาชีวิต

ในสุภาษิตไทยบทหนึ่งเตือนสติว่าให้ระวังการคบหา “หญิงสามผัว ชายสามโบสถ์” เพราะการคบหากับคนเหลาะแหละโลเลอาจนำภัยมาสู่ตนได้ พระท่านเตือนไว้ว่าจะคบคนพาลก็ต่อเมื่อมีใจกรุณาจะช่วยเหลือเขาให้พ้นทุกข์เท่านั้น แต่ต้องดูกำลังตนเองก่อนว่าจะถูกดึงลงไปด้วยหรือไม่

จาก ๒ เรื่องข้างต้น ผมคิดเล่นๆ มาระยะหนึ่งแล้วว่า ถ้าจะต่อเติมสุภาษิต “หญิงสามผัว ชายสามโบสถ์” อีกนิดหนึ่งว่า “หญิงสามผัว ชายสามโบสถ์ นักการเมืองสามพรรค” บ้างล่ะ? พอจะใช้การได้หรือไม่?

ด้วยความคิดพื้นๆ ว่านักการเมืองที่เคยย้ายมาแล้ว ๓ พรรค น่าจะเข้าข่ายโลเลและเหลาะแหละหรือเปล่า? เพราะพฤติกรรมเช่นนั้นแสดงให้เห็นชัดว่าจะเอาอะไรแน่นอนได้กับคนที่แม้แต่ตัวเองก็ยังไม่รู้จัก??? ไหนๆ จะอาสาทำกิจกรรมเพื่อสังคมเพื่อส่วนรวมสักที ใยไม่คิดหน้าคิดหลังให้ดีว่าจะสังกัดพรรคทางการเมืองไหนดี ที่เข้ากับอุดมคติของท่านผู้อาสาในช่วงที่ทำกิจกรรมทางการเมือง?? หรือจะหาพรรคการเมืองที่มีท่าทางจะตั้งอยู่ได้นานสักหน่อย ไม่ยุบพรรคหนีสมาชิก?

หรือว่าคนพวกนี้ไม่เคยคิดเลย?? พรรคไหนมีทีท่าจะได้ร่วมรัฐบาล ก็ย้ายไปสังกัดพรรคนั้นแหละ!!!

จากสุภาษิตที่ผมต่อเติมนี้ ขอเชิญสมาชิกชาว oknation

๑.ร่วมแสดงความเห็นว่า เห็นด้วย หรือ ไม่เห็นด้วยกับสุภาษิตดัดแปลงนี้? อย่างไร?

๒.ร่วมแสดงความรู้ ด้วยการลองอาศัยความทรงจำ หรือการค้นคว้าหาข้อมูลดู (เท่าที่ผมสังเกต ธรรมชาติอย่างหนึ่งของนักการเมืองประเภทชอบย้ายสังกัดพรรคนี้มักจะไม่ระบุพรรคการเมืองไว้ในประวัติของตนที่แจกตอนหาเสียง ซึ่งต่างกันกับนักการเมืองที่สังกัดพรรคเดียวมาตลอดชีวิต!!!) ลองสำรวจตรวจตราดูสิว่าในแวดวงการเมืองปัจจุบันนี้ มีนักการเมือง “ผู้มีเกียรติ” คนไหนบ้างที่เข้าข่าย “หญิงสามผัว ชายสามโบสถ์ นักการเมืองสามพรรค” ?? ลองเสนอชื่อ และพรรคที่เคยสังกัดมาดูครับ ถ้าระบุชื่อเต็มๆ ไม่ได้ ให้ระบุอักษรย่อก็ได้

เชิญทุกท่านได้เลยครับ

ผมขอมอบรางวัลแก่เพื่อนๆ ทุกคนที่เข้ากิจกรรมครั้งนี้ด้วยคติเตือนใจจากมหาตมา คานธี  บิดาแห่งชาติ (ราษฏรปิตา) ของอินเดีย ที่ชื่อว่า “บาป ๗ ประการ” ดังนี้ครับ

บาป ๗ ประการ

เล่นการเมืองโดยไม่มีหลักการ
หาความสุขสำราญโดยไม่ยั้งคิด
ร่ำรวยเป็นอกนิษฐ์โดยไม่ต้องทำงาน
มีความรู้มหาศาลแต่ความประพฤติไม่ดี
ค้าขายโดยไม่มีหลักศีลหลักธรรม
วิทยาศาสตร์เลิศล้ำแต่ไม่มีธรรมแห่งมนุษย์
บูชาสูงสุดแต่ไม่มีความเสียสละ

(ถอดความเป็นภาษาไทยโดย คู่ชีวิตนักประพันธ์ กรุณา - เรืองอุไร กุศลาสัย)

Seven Social Sins

Politics without principles.
Pleasure without conscience.
Wealth without work.
Knowledge without character.
Commerce without morality.
Science without humanity
Worship without sacrifice.

อาจารย์กรุณา – อาจารย์เรืองอุไร กุศลาสัย