วันนี้มีบทความมาแนะนำครับ เชื่อว่าหลายคนคงได้อ่านได้เห็นจากตามหน้าหนังสือพิมพ์หลายฉบับเรียบร้อยแล้ว

บทความนี้ใช้ชื่อว่า "Are you kidding me?" เขียนโดยคอลัมนิสต์ไฟแรงที่คนไทยรู้จักกันดีในนามของ "คุณปลื้ม" หากใครยังไม่ได้อ่านลองแวะไปอ่านดูตามลิ้งค์นี้เลยนะครับ

http://www.bangkokpost.com/topstories/topstories.php?id=126504

บทความที่ว่าเป็นบทความที่ถ้าเรียกตามภาษาชาวบ้าน ผมขอเรียกว่าเป็นการเปลือยตัวตนอย่างล่อนจ้อน  ผมถือว่าเป็นบทความที่สุดคลาสสิคแห่งปี 2008 นี้เลยก็ว่าได้เพราะน้อยครั้งนักที่เราจะได้เห็นการแสดงความไร้เดียงสาต่อโลกได้ขนาดนี้

ไม่น่าเชื่อว่าคนที่สังคมไทย "ให้ค่า" "ให้เกียรติ" "ยกย่อง" แท้จริงแล้วเมื่อถอดเปลือกอันโอหัง ลอกเปลือกการศึกษาที่สูงส่ง และภาษาอังกฤษที่เจ้าตัวมั่นใจนักหนา ที่แท้ก็เหลือเท่านี้เอง

วันก่อนหลานคนเล็กผมกลับจากโรงเรียนแล้ววิ่งเข้ามาเล่าเรื่องที่เขารับรู้มาจากในห้องเรียนอนุบาล เขาเล่าให้ผมฟังอย่างภาคภูมิว่าโลกเราอ่ะกลม แถมยังหมุนรอบดวงอาทิตย์อีกด้วย น้ำเสียงของเจ้าหลานผมเต็มเปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิว่าตัวข้านี่แหละ รู้ทุกสรรพสิ่งในจักรวาลแล้ว ผมได้แต่มองด้วยสายตาเอ็นดู

ผมว่าคุณรสนาหลังอ่านบทความของ "น้องปลื้ม" แล้ว คงมองด้วยสายตาไม่ต่างกัน

ผมไม่เชื่อว่าสิ่งที่เจ้าของบทความเขียนขึ้นมานั้นจะส่งผลมาจากการไปศึกษาทฤษฏีจากโลกตะวันตกเพียงอย่างเดียว เพราะเท่าที่ผมรู้ในโลกตะวันตกนั้น แม้จะมีแนวคิดกระแสหลักยึดครองอยู่ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีแนวคิดอื่นๆสอดแทรกขึ้นมาเลย

ยิ่งไปกว่านั้นคนที่ได้รับการศึกษามาในระดับนี้ย่อมไม่มีทางที่จะไม่เคยรับรู้แง่มุมที่นอกเหนือไปจากแนวคิดกระแสหลักที่มีอยู่

เช่นนั้นแล้ว อะไรคือที่มาของการแสดงความ "ตื้นเขิน"ทางมุมมองต่อโลกได้ขนาดนี้???

สิ่งเดียวที่ผมพอจะนึกออกตอนนี้คงเป็นเพราะ อีโก้ที่เขามีมันยิ่งใหญ่เสียจนไปบดบังความเป็นจริงที่ชาวบ้านร้านตลาดเรียกมันว่าคอมมอน เซ้น 

ผมไม่แน่ใจว่าชายหนุ่มผู้มาจากตระกูลที่ดี เต็มเปี่ยมไปด้วยวุฒิการศึกษา รวมไปถึงฐานะทางเศรษฐกิจคนนี้จะเคยรับรู้รับทราบถึงปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นรอบๆตัวเขาหรือไม่

ในฐานะนักเศรษฐศาสตร์ หรือ "กูรู"ทางเศรษฐกิจที่เขามักอ้างตัว คำว่า "การกระจายรายได้" "ความเท่าเทียมทางเศรษฐกิจ" "ธรรมมาภิบาล"  คงเป็นเพียงถ้อยคำที่อ่านผ่านตาในตำราเศรษฐศาสตร์ และไม่เคยคิดจะทำความเข้าใจ มิพักต้องพูดถึงมิติอื่นๆของโลกและชีวิตที่ชายหนุ่มผู้นี้คงต้องอาศัยเวลาอีกหลายชาติภพในการทำความเข้าใจ

หลังอ่านบทความนี้จบ  ประโยคหนึ่งที่ผุดขึ้นมาในหัวผมก็คือ "สิ่งที่คนฉลาดทำได้คือแกล้งโง่ แต่สิ่งเดียวที่คนโง่ทำเป็น คือ อวดฉลาด"

สรุปแล้วอ่านบทความนี้ ผม"ไม่ปลื้ม" ครับ