ทุกวันนี้หลายครั้งที่คุยกับเพื่อนบางคนในเรื่องที่มากไปกว่าสินค้าออกใหม่ หรือ พระเอกในละครเมื่อคืนปล้ำนางเอกด้วยวิธีไหน ผมมักจะถูกถามด้วยประโยคเดิมๆว่า “เครียดเกินไปหรือเปล่า ไม่เอาน่าขำๆ” ฟังๆแล้วหลายครั้งผมอดสงสัยในตัวเองว่าจริงๆแล้วผมเป็นคนจริงจังเกินไปหรือเปล่า

เอาล่ะวันนี้ผมเลยมานั่งมองเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นรอบๆตัว อย่าง “ขำๆ” และไม่เครียดดูบ้าง

สองสามวันก่อนนายกรัฐมนตรีออกมาใช้ถ้อยคำและน้ำเสียงที่ดุดันว่าจะใช้กำลังจัดการขั้นเด็ดขาดกับกลุ่มผู้ชุมนุมทำให้เกิดความตึงเครียดไปทั่วบ้านทั่วเมือง แต่โชคยังดีที่ท่านกลับตัวทัน เพียงวันต่อมาท่านก็พูดหน้าตาเฉยออกทีวีทั่วประเทศว่าท่านไม่ได้พูดอย่างน้านนน  ก็แค่คิดกันไปเองพูดกันไปเอง ท่านไม่ได้คิดอะไรมาก พูดเสร็จยังไปเดินตลาดซื้อของกินไปฝากหลานคนเล็กต่อได้เลย  ผมได้ยินได้ฟังแล้วก็เกิดอาการหัวเราะไม่ได้ ร่ำให้ไม่ออก ได้แต่บอกตัวเองว่าเออ เอาน่าท่านคงไม่ค่อยได้ “ชิมไป บ่นไป” เลยออกมาบ่นเล่นๆตามประสาคนวัยทอง ประเทศจะเดือดร้อนยังงัย ก็ไม่เป็นรัย เพราะมันแค่ขำๆ อืม ไม่เป็นรัย ไม่เครียดๆ

หลายครั้งเมื่อเปิดโทรทัศน์ดูข่าวเหตุการณ์บ้านเมือง ผมเห็นใบหน้าผู้ประกาศข่าวสาวสวยหนุ่มหล่อหลายต่อหลายช่อง นั่งรายงานข่าวภารกิจของอดีตนายกฯทักษิณอย่างยิ้มแย้มแจ่มใสใส่ใจทุกรายละเอียดจนผมแทบไม่เชื่อสายตาตนเอง ว่าเมื่อช่วงหลังเหตุการณ์รัฐประหารใหม่ๆ พวกเขาเหล่านี้นี่แหละที่นั่งอ่านข่าวรายงานความฉ้อฉลของระบอบทักษิณให้ผู้ชมทางบ้านอย่างผมฟังได้อย่างแย้มยิ้มและไม่กระพริบตา ผมเลยมั่นใจว่าสื่อมวลชนและคนข่าวบางส่วนเขาก็คงรายงานข่าวไปแบบ “ขำๆ” ระหว่างที่ผมกำลังเริ่มจะ “เลี่ยน” กับรอยยิ้มของผู้ประกาศข่าวเลยรีบบอกตัวเองไว้ก่อนว่าไม่เอาๆ ไม่เครียดๆ

เมื่อวานผมเห็นรองอธิการบดีมหาลัยธรรมศาสตร์ออกมาตั้งกลุ่ม “พลังสีขาว” เท่าที่ฟังๆพอจับใจความได้ มีคำอยู่สองสามคำที่ได้ยินเกือบตลอดเวลาว่า “อย่าใช้ความรุนแรง”  “อย่าทะเลาะกัน” ผมก็พยายามฟังว่า อ.ท่านจะเสนอทางออกอะไรใหม่ๆที่จะช่วยพาสังคมให้พ้นวิกฤตการเผชิญหน้าที่กำลังดำเนินอยู่ แต่จนแล้วจนรอดก็ได้ยินแต่ “อย่าทะเลาะกัน” “อย่าใช้ความรุนแรง”  ไม่มีทางออกที่ชัดเจนเป็นชิ้นเป็นอัน ผมเองก็ไม่ได้ชอบที่บ้านเมืองจะเกิดการเผชิญหน้ากันเท่าไหร่นักหรอกแต่สังคมที่พยายามหลับหูหลับตาประนีประนอมกันไปเรื่อยๆแบบนี้ไม่ใช่หรือ ที่ทำให้ คนอย่าง เฉลิม คนอย่างสมัคร และนักการเมืองน้ำเน่าอีกหลายคนในประเทศนี้มีที่ยืนอย่างฝังแน่นในระบบการเมืองไทยชนิดที่ฆ่าไม่ได้ ทำลายไม่หมดมาจนถึงทุกวันนี้ แต่เอาเถอะอย่างน้อยก็คงเจตนาดี เลยเสนอทางออกแบบนี้ อย่าเครียดๆ ขำๆ

มาจนถึงวันนี้ผมเชื่อว่าผู้คนในสังคมส่วนใหญ่ต่างก็ทราบกันดีอยู่ว่าพรรคพลังประชาชนนั้นเป็นพรรคตัวแทนของพรรคใด และนายใหญ่ที่ชื่อทักษิณ ชินวัตร วางมือทางการเมืองแล้วหรือไม่ และที่สำคัญรัฐบาลของนายกสมัครบริหารประเทศเพื่อประโยชน์ของประชาชน หรือ เพื่อนายใหญ่เพียงคนเดียว ทั้งหมดทั้งมวลสังคมล้วนทราบดีแม้ไม่มีใบเสร็จ แต่เมื่อมีคนออกมาขับไล่รัฐบาลชุดนี้ด้วยข้อหาเป็นรัฐบาลนอมินี ก็มีใครอีกหลายคนรับไม่ได้กับการที่ลูกต้องไปโรงเรียนสาย และการจราจรบนถนนราชดำเนินต้องติดขัด  สู้ให้มันเป็นอย่างที่มันเป็นไม่ได้ รถก็ไม่ติด ลูกก็ไม่ต้องไปเรียนสาย ชีวิตก็ไม่ต้องคิดมาก ไม่เครียดๆ

แล้วผมก็ได้คำตอบกับตัวเองว่า คราวหน้าถ้ามีใครมาบอกให้ผมอย่าจริงจัง หรืออย่าเครียดมากเกินไป ผมคงต้องลองถามกลับบ้างว่าจริงๆแล้ว ผมว่าผมไม่ได้เป็นคนจริงจังมากไป เพียงแต่คุณคิดน้อยเกินไปหรือเปล่า

หวังว่าเพื่อนคงไม่โกรธเพราะเค้าคงคิดว่าผมแค่ถาม “ขำๆ”