| เสี้ยวหนึ่งของหลวงพระบาง | ||
ตลาดเช้าของหลวงพระบาง เปิดตั้งแต่เช้ามืดทุกวัน มีสินค้าพื้นเมืองวางขายมากมาย รวมทั้งเนื้อสัตว์ป่าหลากหลายชนิด |
||
|
View All |
||
| คุณศุนันทวดีสัมภาษณ์บลูฮิล | ||
โรงเรียนบ้านพรุชิง |
||
|
View All |
||
| << | เมษายน 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | |||||
พิมพ์หน้านี้
|
ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งครับที่ถูก tax เก็บภาษี เอ๊ย..ถูก tag ให้เปิดความลับ 5 ข้อจากคุณ naive ผมถือโอกาสทำการบ้านที่ค้างคาคุณ suki ในเรื่องเดียวกันนี้เสียเลยครับ แต่ความลับของนาย BlueHill ไม่ได้เป็นความลับอะไรมากหรอกครับ เพราะหลายคนรับรู้ แต่เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ในโอเคเนชั่น อาจจะยังไม่รู้ มาเริ่มกันเลยดีกว่าครับ 1. นาย BlueHill เป็นประธานชมรมเนชั่นอาสาพัฒนา ค่ายอาสาพัฒนาชนบทของเนชั่น มาหลายปีดีดักแล้ว ร่วมกับเพื่อน ๆ ชาวค่าย เช่น บล็อกเกอร์ lastman บล็อกเกอร์หนูวี๊ดว๊าย บล็อกเกอร์กวิน ขึ้นเหนือล่องใต้ในแต่ละปีเป็นว่าเล่น เพื่อสร้างโรงเรียนบ้าง ทำห้องสมุดบ้าง ซ่อมแซมโรงเรียนที่ชำรุดบ้าง ในระยะ 2-3 ปีที่ผ่านมา งานค่ายอาสาส่วนใหญ่เน้นหนักไปทางการให้กำลังใจเด็กนักเรียนที่ประสบภัยธรรมชาติ เช่น น้ำท่วม แผ่นดินถล่ม
สิ่งที่ภูมใจที่สุดในชีวิตของชาวค่ายเนชั่น คือ การเดินทางไปฟื้นฟูจิตใจของเด็กนักเรียนในโรงเรียนที่ได้รับความเสียหายจากเหตุการณ์สึนามิ ในปีนั้น ผมและชาวค่ายเดินทางมุ่งหน้าลงใต้ถึง 3 ครั้ง 3 ครา รวมแล้วเกือบ 1 เดือน รวมระยะการเดินทางเกือบหมื่นกิโล 2. ผมชอบอะไรทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับคาวบอยเลี้ยงวัว ตั้งแต่การฟังเพลงสไตล์คันทรี ภาพยนตร์ หนังสือที่อ่าน การแต่งตัว การประพฤติปฏิบัติตัว เพราะผมชื่นชอบที่พวกเขาส่วนใหญ่เป็นคนจริงจังในการทำงาน เป็นคนสู้งาน ไม่ยอมถอย บางครั้งดูดื้อด้านเหมือนวัวที่เขาประทับตราแสดงความเป็นเจ้าของ แต่คาวบอยส่วนใหญ่ก็ให้เกียรติผู้หญิง 3. ความลับอีกข้อ คือ ผมชอบอาหารปักษ์ใต้ ตั้งแต่ขนมจีนใต้ แกงเหลือง ปลากระบอกทอดใส่ขมิ้น ไปจนถึงใบเหลียงผัดไข่ และกล้วยเล็บมือนาง อย่าให้ผมได้มีโอกาสลงปักษ์ใต้ทีเดียว เป็นกินไม่เหลือ เชื่อเหลือไม่ เมื่อครั้งเดินทางไปฟื้นฟูโรงเรียนในระนอง พังงา และภูเก็ต ที่เสียหายจากสึนามิ ผมสั่งเมนูเดิม ๆ ถึง 3 มื้อ คือ แกงเหลือง ปลากระบอกทอด และผัดไข่ใบเหลียง จนเพื่อนชาวค่ายเอียน... แต่ผมยังกินอย่างเอร็ดอร่อย หร่อยจังหู... 4. ก่อนผันตัวเองมายึดอาชีพสื่อมวลชน ผมเคยเป็นติวเตอร์สอนภาษามาก่อนแถว ๆ โรงเรียนสอนภาษาย่านราชดำริ (ซึ่งตอนนี้เจ๊งไปแล้วแถมค้างเงินเดือนผมอีกต่างหาก) สมัยเรียนจบใหม่ ๆ ส่วนใหญ่สอน fundamental แต่ก็ทำงานด้านนี้อยู่ได้ไม่นาน เบื่อครับ เลยต้องจรลีลี้ภัยไปทำงานสังคมสงเคราะห์ที่นครพนมอยู่หลายปีดีดัก 5. ผมชอบเล่นฟิตเนสครับ ทั้งเล่นเวต และวิ่ง รวมไปถึงฟุตบอลด้วยครับ ไม่อยากจะบอกว่ารุ่นเดอะอย่างผมยังฟิตปั๋งไม่แพ้หนุ่มรุ่นกระทงนะครับ ฟุตบอลสนามใหญ่ยังวิ่งได้สบายในตำแหน่งแบ็คขวาทีมกรุงเทพธุรกิจ (วิ่งสบายประมาณ 10 นาทีครับ หลังจากนั้นพักไป 30 นาทีแล้วจึงกลับมาเล่นต่อ) นี่แหละครับ ความลับ (ที่ไม่ลับ) 5 ข้อของผม อ้าวแล้วผมจะไป tag ใครต่อละครับนี่ เขาจองคิวกันหมดแล้ว |