• BlueHill
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : charlee@nationgroup.com
  • วันที่สร้าง : 2006-12-13
  • จำนวนเรื่อง : 126
  • จำนวนผู้ชม : 95698
  • จำนวนผู้โหวต : 320
  • ส่ง msg :
คุณศุนันทวดีสัมภาษณ์บลูฮิล

โรงเรียนบ้านพรุชิง

View All
<< เมษายน 2007 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30          



คุณชอบแหล่งท่องเที่ยวประเภทไหน
ทะเล
98 คน
น้ำตก
33 คน
ภูเขา-ดอย
128 คน
ห้างสรรพสินค้า
8 คน

  โหวต 267 คน
วันอังคาร ที่ 24 เมษายน 2550
นกพิราบ ตัวเงินตัวทอง และ Forever Young
Posted by BlueHill , ผู้อ่าน : 794 , 15:34:01 น.   | หมวดหมู่ : ท่องเที่ยว-ธรรมชาติ   เพลงลูกทุ่งไทย-เทศ  
พิมพ์หน้านี้


เป็นเช้าวันหนึ่งของเดือนเมษายน อุณหภูมิไม่ร้อนไม่หนาว ลมไม่ไหวติง ผมนั่งมองศาลาทรงไทยกลางน้ำ ณ สวนหลวงร.9

          เบื้องหน้าเป็นสระกลางน้ำ มีดอกบัวบานผุดขึ้น เป็นบัวสีชมพู ข้างดอกบัวและกอบัว เป็นโขดหิน เงาน้ำสะท้อนภาพศาลาทรงไทยอยู่ใจกลางสระ บนศาลามีนกพิราบพักพิงอยู่หลายตัว

        นั่งจมปลักบนสนามหญ้าหน้าสระกลางน้ำ  ผมมาเก็บภาพนกพิราบ ขณะรอคอย...ความคิดเลื่อนลอยไปไกล 

       อยากให้ใจผมเย็นเหมือนน้ำในสระ

        อยากให้ใจผมงามดุจบัวชมพู

      อยากให้ใจผมมั่นคงดั่งโขดหินกลางสระ

      อยากให้ใจนิ่งคล้ายลมยามเช้าวันนั้น

      อยากให้ใจมีพลังเยี่ยงแสงแดดแรงกล้า

      ผมมองฟ้าเบื้องบน อยากให้ใจผมสว่างดุจเดียวกัน

      ฉับพลัน ฝูงนกพิราบร่อนจากศาลากลางน้ำมาเกาะที่โขดหิน 2-3 ก้อน บางตัวส่งเสียงขันจีบคู่รัก บางตัวมากินน้ำ บางตัวเริ่มเล่นน้ำแล้ว

        ผมถามนกพิราบหนุ่มสีกระตัวหนึ่งว่า "เราปรารถนาที่จะมีปีกเยี่ยงท่าน   ขอปีกให้เราเถอะ  เราจะได้โบยบินไปสู่เสรีภาพ"

       นกพิราบตอบกลับมาว่า "ถ้าเราให้ท่านแล้วเราจะบินได้อย่างไรเล่า"

       "ถ้าเช่นนั้น ขอหัวใจเสรีให้เราเถอะ  เราเหมือนถูกขังกรง เรารู้สึกเช่นนั้น" ผมถาม

       "ท่านเองก็มีหัวใจเสรี ทั้งตัวท่าน หัวใจท่าน ร่างกายท่าน  กระดูกท่าน เส้นผมท่าน กระทั่งเถ้าถ่าน  ทุกอณูล้วนมีอิสระเสรีภาพ ท่านจะขอจากเราไปใยเหล่า" พิราบหนุ่ม ถามกลับมา

        ยังไม่ทันได้ถามต่อ  ร่างหนึ่งพุ่งพรวดขึ้นจากน้ำมาที่โขดหินอย่างรวดเร็วจนน้ำแตกกระจาย นกพิราบทั้งฝูงต่างบินหนีไปอย่างตกใจ หลังจากทุกสิ่งสงบลงแล้ว ก็ปรากฎร่างตัวเงินตัวทองขึ้นกลางโขดหิน ตัวเขาไม่เล็กไม่ใหญ่ กำลังดี

        โขดหินของพิราบถูกตัวเงินตัวทองแบ่งปันไป เขาคงกินปลาอิ่มแล้วอยากปรับอุณหภูมิร่างกาย จึงมานอนพึ่งแดด หยดน้ำที่เกาะตามลำตัวเขากระทบแสงระยิบระยับ

        ลมไม่ไหวติง แต่แดดเริ่มสาดแสงระอุ...

       ผมเขม่นมองเจ้าสัตว์กินซากที่มนุษย์ชอบประณาม ทั้ง ๆ ที่ตัวมันเองมีคุณค่าทางธรรมชาติมากกว่ามนุษย์บางคนเสียอีก

        ถ้า 2 ตามีแสงเลเซอร์ เจ้าตัวนี้คงไหม้เป็นจุลไปแล้ว

        แต่นี่เขายังนิ่งเฉย เหมือนไม่ทุกข์ร้อนอันใด .... ทำไมต้องทุกข์ร้อนด้วย

       ผมก้าวออกมาจากความคิดอันเลื่อนลอย....เดินไปที่รถกระบะ เก็บกล้อง สตาร์ตเครื่องยนต์   เลือกเปิดเพลง forever young เวอร์ชั่นของ Johny Cash แล้วรำพึงกับตัวเอง
      

     "ไปหาอเมริกาโน่ซดให้หายฟุ้งซ่านดีกว่า..."

................................................................

หมายเหตุ : เป็นเพียงบทรำพึงกลางแดดอุ่น  ไม่เชื่อถามนกพิราบและเพื่อน 4 ขาของเขาดูได้

......................................................................

 Forever young  by Johnny Cash

May God bless and keep you always,
May your wishes all come true,
May you always do for others
And let others do for you.
May you build a ladder to the stars
And climb on every rung,
May you stay forever young,
Forever young, forever young,
May you stay forever young.

May you grow up to be righteous,
May you grow up to be true,
May you always know the truth
And see the lights surrounding you.
May you always be courageous,
Stand upright and be strong,
May you stay forever young,
Forever young, forever young,
May you stay forever young.

May your hands always be busy,
May your feet always be swift,
May you have a strong foundation
When the winds of changes shift.
May your heart always be joyful,
May your song always be sung,
May you stay forever young,
Forever young, forever young,
May you stay forever young

...........................................................................


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 56
BlueHill วันที่ : 14/05/2007 เวลา : 07.46 น.
http://www.oknation.net/blog/charlee
ฟ้าคราม ป่าเขียว กาแฟหอมกรุ่น

ขอบคุณครับคุณlovecondo3 ที่แวะมาเยี่ยมกันครับ การได้รู้จักเพื่อนใหม่ที่ชอบอะไร ๆ คล้าย ๆ กัน ผมว่าเป็นสิ่งพิเศษมากจริง ๆ ครับ

ความคิดเห็นที่ 55
lovecondo3 วันที่ : 13/05/2007 เวลา : 06.01 น.
http://www.oknation.net/blog/lovecondo3
ขอให้ทุกรูปภาพทุกเรื่องราวเป็นสื่อกลางในการถ่ายทอดความรู้สู่สังคมไทย

ขอบคุณคุณชาลีมากที่มีอะไรมาให้อ่าน ได้ฟัง รู้สึกเลยมายังมีหลายที่ผมยังไม่รู้ และยังไม่ได้สัมผัสกับความเป็นจริง และจินตนาการของตัวเอง
ความคิดเห็นที่ 54
BlueHill วันที่ : 02/05/2007 เวลา : 17.30 น.
http://www.oknation.net/blog/charlee
ฟ้าคราม ป่าเขียว กาแฟหอมกรุ่น

-เป็นเช่นนั้นจริง ๆ ครับน้องchalee อารมณ์นี้เกิดเพราะอยากดื่มกาแฟมาก ๆ ครับ

- คุณลูกสาวเมืองเลยครับ ถูกต้องเลยครับรุ่นเดอะอย่างผม ยังคิดว่าอายุเป็นเพียงตัวเลขเลยครับ

-ผมไปประจำครับคุณปิรันย่า ชอบไปเดินเล่นออกกำลังกาย แต่ตอนเช้ามีคนไปออกกำลังกายมาก แม้ขาดความสงบ แต่ดูมีสีสรรค์ดีครับ

-ขอบคุณครับคุณ remote
ความคิดเห็นที่ 53
remote วันที่ : 02/05/2007 เวลา : 16.45 น.
http://www.oknation.net/blog/remote

จินตนาการลึกซึ้งมากครับ
ความคิดเห็นที่ 52
ปิรันย่า วันที่ : 29/04/2007 เวลา : 09.35 น.
http://www.oknation.net/blog/nanahahe
ฉันเป็นไม้ขีดหนึ่งก้าน จะขอจุดเทียนสักล้านเล่ม...จริยธรรมนำประชา.....วิถี เกียรติศักดิ์คุณความดี.......สร้างได้ ด้วยคุณธรรมรักชาติพลี....ยืนหยัด สร้างชาติเข้มแข็งได้........ด้วยมือผองเรา

นกพิราบพูดได้ยังไม่พอ
ยังมีตัวเลนเข้าฉากด้วย
บรรเจิดจริงๆค่ะ คุณชาร์ลี

ที่สวนหลวง ร.9 นี่ก็สถานที่โปรดของคนสวยที่บ้านค่ะ ไปนั่งเล่นกันได้ทั้งวัน บรรยากาศดีมากค่ะ
ความคิดเห็นที่ 51
ลูกสาวเมืองเลย วันที่ : 27/04/2007 เวลา : 15.41 น.
http://www.oknation.net/blog/molly

เข้ามาบอกว่า everybody, no matter how old you are, is around 24,25 in the heart.
ความคิดเห็นที่ 50
chalee วันที่ : 27/04/2007 เวลา : 15.01 น.
http://www.oknation.net/blog/chalee

โอ้ ... คุณพี่ขา บทรำพึงของคุณพี่ช่างละเมียดละไมอะไรเช่นนี้คะ รำพึงไปจิบกาแฟอุ่นไปด้วยแน่เลยนะนี่ ถึงได้นุ่มกลมกล่อมซะขนาดนี้

ชาลี
ความคิดเห็นที่ 49
BlueHill วันที่ : 27/04/2007 เวลา : 07.22 น.
http://www.oknation.net/blog/charlee
ฟ้าคราม ป่าเขียว กาแฟหอมกรุ่น

ครับคุณล่างฟานหวิน ผมไปบ่อยครับ สวนหลวงร.9 ปกติไปถ่ายรูปนกกับกล้วยไม้ในช่วงเช้า หลังจากนั้นจะแวะไปดื่มกาแฟสดที่ร้านอาเฮีย ซึ่งอยู่ด้านหลังสวนหลวงตรงเสรีเซนเตอร์นะครับ กาแฟแกอร่อยมากครับ

ขอบคุณครับที่ชอบเพลงนี้ ผมฟังครั้งแรกก็โดนใจเลย
ความคิดเห็นที่ 48
ล่างฟานหวิน วันที่ : 26/04/2007 เวลา : 20.16 น.
http://www.oknation.net/blog/langfanvhin
ประตูสวรรค์ หิมะทองคำ เต่าทองแดง เขากิเลน หนวดมังกร เขี้ยวพยัคฆ์                         "ไม่มีที่อยู่ สำหรับคนอ่อนแอ" จอมยุทธ์ '

ดี ครับ สวนหลวง ร.9 สวยมากครับ เคยไปเที่ยวนอน ครับ แบบไว่ ตั้งใจไป นอน โดยเฉพาะ ครับ พาเสื่อไปด้วย ครับ แต่ เสียดาย เย็นๆ เขาปิดนะครับ แถวนั้น ตอนนั้น นะครับ นอนหลับ กัน แล้วเขามา ปลุกให้ครับ เพราะปิดแล้ว ครับ ดอกไม้ สวยมาก ครับ

เปิดเพลงเพราะมากครับ
ความคิดเห็นที่ 47
BlueHill วันที่ : 26/04/2007 เวลา : 20.12 น.
http://www.oknation.net/blog/charlee
ฟ้าคราม ป่าเขียว กาแฟหอมกรุ่น

-ครับคุณมีนา บ้างครั้งมันก็ไม่เสรี เราจึงโหยหามันครับ

- ว้าวเจอคนรู้ใจอีกแล้ว คุณnobody007 ขอบคุณครับ คอยติดตามต่อไปนะครับว่าผมจะเขียนเรื่องกาแฟแนวไหน รับรองสนุกมาก

- ถ้าพี่มีปีกจะมอบให้คุณลูกหยาดน้ำฟ้าเลยครับ ขอบคุฯที่แวะมาทักทายครับ

-คุณเมธา จะนัดเจอกันเมื่อไหร่ดีละครับ เอากาแฟนะ อย่างอื่นผมไม่ถนัด
ความคิดเห็นที่ 46
BlueHill วันที่ : 26/04/2007 เวลา : 20.08 น.
http://www.oknation.net/blog/charlee
ฟ้าคราม ป่าเขียว กาแฟหอมกรุ่น

-ขอบคุณครับคุณนิดนรีที่แวะมาทักทายกัน เขียนกลอนมาให้ผมอีกแล้ว ชอบมากครับ วันหลังจะรวบรวมกลอนที่คุณนิดนรีเขียนให้ดีกว่า

-คุณvickie ช่างโรแมนติกจริงนะครับ ขอบคุณสำหรับเนื้อเพลงพเนจรครับ ต้องไปหามาฟังบ้างเสียแล้ว

- ขอบคุณคุณรวงข้าวล้อลม ครับที่ชม ปลื้ม

-ถ้าคุณLineway ชอบเดี๋ยวผมหาเพลงของจอห์นนี่ แคช มาเปิดให้อีกก็ได้ครับ
ความคิดเห็นที่ 45
เมธา วันที่ : 26/04/2007 เวลา : 17.30 น.
http://www.oknation.net/blog/talkwithMetha

ติดกาแฟงอมแงม ว่างๆ ร่ำสุรากันบ้างนะพี่
ความคิดเห็นที่ 44
ลูกหยาดน้ำฟ้า วันที่ : 26/04/2007 เวลา : 14.45 น.
http://www.oknation.net/blog/precipitation-son
บันทึกลูกหยาดน้ำฟ้า....(^(oo)^)...

จริงๆด้วย....อยากได้ปีก....เอามาติดหัวใจที่โดนกักขังไว้อย่างนี้ไงคะ
ความคิดเห็นที่ 43
nobody007 วันที่ : 26/04/2007 เวลา : 12.30 น.
http://www.oknation.net/blog/nobody007
The slower u go, the more u see the movement of life. ; ) :M.M. Prishvin. 

สวัสดีคับ

ผมเป็นคนที่ชื่นชอบดื่มกาแฟคับ
เคยเข้ามาอ่านที่คุณกล่าวถึงเรื่องกาแฟ
และยังได้ส่งเมล์พร้อมลิงค์บล๊อกของคุณ
ให้เพื่อนอ่านเลยคับ..

แล้วผมจะมาเสพเรื่องราวที่คุณเขียน
พร้อมดื่มกาแฟไปพร้อมๆกัน..

สวัสดีคับ


ความคิดเห็นที่ 42
มีนา วันที่ : 25/04/2007 เวลา : 23.06 น.
http://www.oknation.net/blog/mena
มุมมองของมีนา

หัวใจเสรีกับจินตนาการที่งดงาม
ความคิดเห็นที่ 41
Lineway วันที่ : 25/04/2007 เวลา : 22.27 น.
http://www.oknation.net/blog/daynight
Football, Lifestyle and Friendship                                         Manchester United Fanclub

ผมคงต้องหากาแฟแล้วมานั่งฟังเพลงอีกสักรอบดีกว่า แฮ่ๆ
ความคิดเห็นที่ 40
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 25/04/2007 เวลา : 22.04 น.
http://www.oknation.net/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 

ผู้ชายอะไรน้อ
ภาษาส่อว่าโรแมนติกนะ

ภาษาลีลา น่าจะเป็นคนใจดี ใจเย็นนะคะ
ความคิดเห็นที่ 39
vickie วันที่ : 25/04/2007 เวลา : 21.51 น.
http://www.oknation.net/blog/vickie
 เด็ดดอกไม้  สะเทือนถึงดวงดาว 

มีพิมพ์ผิดด้วย

(แก้ไข)
นกไม่มีถิ่น
เที่ยวผกผิน บินเรื่อยไป
ท้องฟ้าที่กว้างใหญ่
หมู่แมกไม้ สุดสายตา

ฝันนั้นฝันเลื่อนลอย
คอย คอยวันเวลา
แสงตะวันลับตา
มุ่งสู่ที่พักพิง
. . .
. ... ใครอยากฟังจนจบ คงต้องมาฟังป๋มร้องสดๆ ล่ะฮับ ...ฮา

ปล. เมนต์นี้ ที่จริงจะมาสวัสดีก่อนปิดบล็อกชั่วคราวตะหาก แฮ่
ความคิดเห็นที่ 38
vickie วันที่ : 25/04/2007 เวลา : 21.49 น.
http://www.oknation.net/blog/vickie
 เด็ดดอกไม้  สะเทือนถึงดวงดาว 

แปลกแฮะ อ่านเรื่องนี้
กลับไพร่ไปคิดถึงเพลง "พเนจร" ของพงษ์สิทธิ์ คำภีร์

นกไม่มีถิ่น เที่ยวผกผิน บินเรื่อยไป
ท้องฟ้าที่กว้างใหญ่
หมู่แมกไม้ สุดสายตา

ฝันนั้นฝันเบื่อนลอย
คอย คอยวันเวลา
แสงตะวันลับตา
มุ่งสู่ที่พักพิง
ฯลฯ






ป๋มชอบความคิด ที่ไม่มีกรอบ
เหมือนจินตนาการไม่มีที่สิ้นสุด
ความคิดเห็นที่ 37
ภาษาหลากสี วันที่ : 25/04/2007 เวลา : 19.19 น.
http://www.oknation.net/blog/pasalarksee
นิดนรี

เออ น่ะ สงสัยฟุ้งซ่านจริงๆด้วย คุยกับนกก็ได้ด้วย
อิอิ ล้อเล่นน่ะค่ะ

อยากมีปีก โผผิน บินอย่างนก
เจ้าวิหค ร้องบอก บ่อได้ไม่
อิสระ เสรี อยู่ที่ใจ
บันดาลได้ โดยหัวใจ ใช่ร้องขอ

นิดนรี // แปลเรื่องเล่าใส่ทำนองกลอนให้ประดับไว้น่ะค่ะ
ความคิดเห็นที่ 36
BlueHill วันที่ : 25/04/2007 เวลา : 18.52 น.
http://www.oknation.net/blog/charlee
ฟ้าคราม ป่าเขียว กาแฟหอมกรุ่น

-สวัสดีครับคุณ nobody007 และขอบคุณมากสำหรับกำลังใจ

- สวัสดีเช่นกันครับคุณtin
ความคิดเห็นที่ 35
tin วันที่ : 25/04/2007 เวลา : 18.43 น.
http://www.oknation.net/blog/nongear

สวัสดีครับ เข้ามาทักทายกัน
ความคิดเห็นที่ 34
nobody007 วันที่ : 25/04/2007 เวลา : 18.05 น.
http://www.oknation.net/blog/nobody007
The slower u go, the more u see the movement of life. ; ) :M.M. Prishvin. 

May God bless and keep you always,
สวัสดีคับ
ความคิดเห็นที่ 33
BlueHill วันที่ : 25/04/2007 เวลา : 16.29 น.
http://www.oknation.net/blog/charlee
ฟ้าคราม ป่าเขียว กาแฟหอมกรุ่น

-ขอบคุณครับคุณกำปงพิราเทวี ที่แวะมาเยี่ยมเยียนกัน

- ขอบคุณครับคุณวิหคพลัดถิ่น ที่แวะมาตอบในบล็อกนี้ ตอนนี้เข้าใจแล้วครับ เสียงท่านไพเราะมากนะครับ

- ดีใจมากครับคุณนางราตรี ที่ร่ายกวีมาให้ถึง 2 บท ชอบมากเลยครับ ขอบคุณอีกครั้ง

- คุณพิมรออ่านนะ กำลังหามุขอยู่ แต่ไม่ได้หาในทะเลนะครับ

-คุณnity ขอบใจหลายที่แวะมาเยี่ยม หวังว่าคงเข้าใจเรื่องที่เขียนนะครับ
ความคิดเห็นที่ 32
Nity วันที่ : 25/04/2007 เวลา : 15.56 น.
http://www.oknation.net/blog/nity
โลกหลากแบบ จึงมองได้หลายมุม!

..เป็นเพียงบทรำพึงกลางแดดอุ่น ไม่เชื่อถามนกพิราบและเพื่อน 4 ขาของเขาดูได้..

ถ้านกพิราบอาจได้ตอบ! มิ่งมิตรพิราบ คงให้กำลังใจผู้นำฝูง ว่า "ทำได้ดีแล้ว" , "เข้าใจความมุ่งมั่น" และ "จงเป็นแรงหนุนนำต่อไป"

ให้กำลังใจครับ
ความคิดเห็นที่ 31
pimthipat วันที่ : 25/04/2007 เวลา : 15.22 น.
http://www.oknation.net/blog/pim
L[love]  I {Imagination]   F {Fantasy}  E [End ]

งานยุ่งๆกว่าจะได้อ่านสันติภาพของหนุ่ม(Forever young)
คงหลังจากเที่ยงวันพรุ่งนี้มั้งค่ะ

ขอคุณค่ะที่แวะไปชมสวนดอกไม้ที่บ้านค่ะ
ความคิดเห็นที่ 30
นางราตรี วันที่ : 25/04/2007 เวลา : 14.24 น.
http://www.oknation.net/blog/midnight
http://www.oknation.net/blog/fangcows http://www.oknation.net/blog/atnoonแม้เพียงสายลมพัดโชยอ่อนตะวันรอนทำให้ใจหวั่นก้าวเดินใต้แสงแห่งพระจันทร์ไล่ตามฝันหมายไขว่คว้าดาว 

แวะมาขอบคุณที่ไปเยี่ยม
และขอบคุณที่เปิดใจรับมุมมองของผู้หญิงฮับ

---------------------------------------------

แล้วก็ขอบคุณที่ชอบคำห้อยท้ายชื่อ
ไม่ได้โรแมนติกอะไรหรอกฮับ
พอดีชอบเพลงตามตะวันของวงเฉลียง
เลยได้พยายามร้อยถ้อยคำเอาฮับ

----------------------------------------------



โผทะยานบินขึ้นสู่ฟ้ากว้าง
ลอยเคว้งคว้างฟ้ากว้างทำอกเหงา
ตีปีกลงก้มมองเห็นเพียงเงา
ทาบขุนเขาคือเงาเราหรือไร

ถามตัวเองนั่นหรือคือเงาฉัน
บินตามฝันฝืนทนแทบไม่ไหว
เร่งตีปีกเข้าสู่อ้อมอกไพร
บอกหัวใจไม่นานจะคืนรัง


บทนี้ให้นกพิราบเหงาในภาพฮับ


-------------------------------------


พิราบหลงถิ่น บินเสรีในฟ้ากว้าง
แม้เคว้งคว้าง อ้างว้างต้องทนฝืน
ทนกรากกรำ แดดลมทุกวันคืน
สู้หยัดยืน เชื่อมั่นอุดมการณ์


บทนี้มอบให้พิราบทรนงฮับ
ความคิดเห็นที่ 29
วิหคพลัดถิ่น วันที่ : 25/04/2007 เวลา : 13.48 น.
http://www.oknation.net/blog/vihokpludtin