วันนี้ขอเปิดตัว เจ้าของร้านกาแฟสดอารมณ์ดี ผู้ที่ผมเดินทางไปสนทนาปราศัยด้วยเป็นประจำ ด้วยว่าชอบอะไรเหมือน ๆ กัน และมีทัศนคติต่อโลกคล้ายคลึงกัน ใช่ครับ คุณจรูญ หรือเฮียรูน   แห่งร้านต๊อตตี้ ร้านกาแฟสดชื่อดังแห่งตลาดสวนหลวงร.9

           เช้าวันไหนว่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นช่วงวันหยุดหรือวันทำงาน ผมจะบึ่งรถไปนั่งจิบกาแฟกับเฮียรูนแล้วพูดคุยกันไปเรื่อยเปื่อย   ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องท่องเที่ยว และวิชากาแฟ ส่วนการเมืองขี้เกียจคุยกันครับ เดี๋ยวเสียบรรยากาศหมด

เฮียจรูญ เจ้าของร้านกาแฟเล็ก ๆ แต่รสชาติแบรนด์เนม

           เฮียรูนมีความรู้เรื่องศาสตร์ของกาแฟมากทีเดียว   เพราะความที่ไปเรียนหลักสูตรระยะสั้นจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์   ประกอบกับเป็นผู้มีความรู้ภาษาอังกฤษค่อนข้างดี จึงทำให้ไปหาตำรากาแฟภาษาต่างประเทศมาอ่านประกอบเพิ่มเติม  กาฟทุกแก้วของเฮียจึงได้มาตรฐานสากลทุกหยด 

          เฮียแกเป็นคนอารมณ์ดีมาก เป็นกันเองกับทุกคน ลูกค้าจึงเต็มร้านเป็นธรรมดา แม้จะเป็นร้านเล็ก ๆ ไม่ได้ติดองติดแอร์อะไร แต่ก็เย็นชุ่มช่ำด้วยน้ำจิตน้ำใจของเฮียแกครับ

       กาแฟของเฮีย มีลักษณะเฉพาะตัว  เป็นแบรนด์ของร้านเฮียแกเองครับ เพราะแกทำกับมือทุกขั้นตอน ตั้งแต่เลือกซื้อถึงไร่กาแฟ  ตากแห้ง คั่ว บด และชงเอง  อ้อ... ล้างเองด้วยครับ !!!

แก้วนี้ของโปรด บลูเมาเท่นสายพันธุ์ทริปปิก้าจากลำปาง ราคาครึ่งร้อยเองครับ

       ผมแนะนำเลยครับ  ยอดดอย กับบางช้าง  ชงเป็นอเมริกาโน่อร่อยมาก ส่วนกาแฟเย็นก็สูตรของเฮียแกเอง อร่อยเข้มข้น เหมือนกันครับ  หลาย  ๆ คนบอกว่ารสชาติดีกว่ากาแฟแบรนด์ดังในห้างเสียอีก แถมราคาถูกกว่ามากอีกต่างหาก    
 
           ที่สำคัญเฮียรูนเป็นคนแสาะแสวงหากาแฟอร่อย ๆ มาให้ลูกค้าชิมเป็นประจำ  วันไหนว่าง ๆ  แกจะหนีบจักรยานพับได้ขึ้นรถไฟไปเชียงใหม่ จากนั้นก็ปั่น ปั่น และปั่น ไปตามยอดดอยต่าง ๆ เพื่อสั่งซื้อกาแฟสายพันธุ์ดี ส่วนใหญ่เป็นอาราบิก้า หลังจากตกลงราคาค่างวดกันเป็นที่เรียบร้อย และที่อยู่เสร็จสรรพสำหรับการส่งมายังกทม.  เฮียแกก็ปั่น ปั่น และปั่น กลับมาขึ้นรถไฟกลับเมืองกรุง  

กาแฟเย็นครับ หลายคนบอกว่าอร่อยไม่แพ้แบรนด์ดัง ๆ 

         ไม่ต้องห่วงครับเรื่องปั่นจักรยาน แม้อายุจะปาเข้า 60 แล้ว ยังขี่จักรยานได้ชนิดหนุ่ม ๆ อย่างผมเป็นได้อาย มีอย่างที่ไหนครับ ก็เฮียแกเล่นปั่นจักรยาน 3 แผ่นดิน จากฝั่งไทยไปลาว ทะลุเมืองเว้  วกขึ้นไปเที่ยวฮานอย กะขี่ข้ามดอยไปออกทางลาวเหนือ แต่ด่านไม่เปิด จึงตีกลับมาเวียดนาม แล้วข้ามลาวกลับมาไทยอีก รวมแล้วใช้เวลาเกือบ 3 อาทิตย์
 
         โอย...เหนื่อยใจเหนื่อยกายแทน แต่แกไม่เหนื่อยครับ นี่เห็นบอกว่า จะกลับไปปั่นซ่อมทางลาวเหนืออีก รอให้เวียดนามเปิดด่านเสียก่อน 

         นอกจากกาแฟแล้ว ร้านของเฮียยังมีชาอร่อย ๆ ให้ชิมด้วยครับ  สูตรเฉพาะของเฮียแกเอง  อันนี้ผมรับประกันครับว่าอร่อยจริง  ล่าสุดเฮียรูนไปได้สูตร Sinh Toh เครื่องดื่มรสผลไม้ของเวียดนามมาฝากลูกค้า  ติดใจกันยกใหญ่ หน้าตาอย่างที่ผมเอาภาพมาฝากกันละครับ 

 เฮียแกลองชงให้ผมชิมครับ  Sinh Toh จากเวียดนาม

          บางวัน เฮียรูนแกคิดสูตรกาแฟตัวใหม่มาอยากจะหา"หนูทดลอง"  ว่ารสชาติใช้ได้ไหม พอปะหน้าผมเขา ยังไม่ทันนั่งเก้าอี้เลย เฮียเรียกทันควัน "คุณชาลี ๆ ลองชิมหน่อย  กาแฟตัวใหม่ ผมเอานู้นผสมนี่ออกมา รสชาติพอใช้ได้ ลองชิมดูหน่อยครับ "
 
         "ได้ครับ  ๆ เรื่อง taste กาแฟขอให้บอก ของชอบอยู่แล้วครับ" ผมยิ้มแป้เหมือนเด็กได้ของเล่นถูกใจ ....

         "อ้าว...ใช้ไม่ได้เหรอครับคุณชาลี "เฮียแกบ่นทำหน้ามุ้ย

         "เปล่า ๆ ครับ  รสชาติใช้ได้เลยครับ  แต่ผมดื่มไม่ไหวแล้ว  ซัดไป 3 แก้วแล้วแถมขนมปังปิ้งของเฮียอีก แน่นท้องแล้วครับ ชิมต่อไม่ไหวแล้ว"

เดี๋ยวนี้พัฒนาไปทำกาแฟขวดขายแล้วครับ

          ผมรู้จักกับเฮียรูนมา 3 ปี แต่เหมือนรู้จักนานกว่านั้น  น้ำใจที่เฮียมอบให้เหมือนกาแฟหอมกรุ่นทุกหยาดหยด เป็นกาแฟที่กลั่นจากใจของคนรักกาแฟจริง ๆ

          ยังจำได้ดี วันนั้นเฮียรูนแกบอกกับผมว่า "คุณชาลี การชงกาแฟต้องใช้ทั้งศาสตร์และศิลป์ ที่สำคัญต้องใส่ใจลงไปด้วย ขาดอย่างหนึ่งอย่างใดไปไม่ได้เลย...  "

          ใช่ครับเฮียรูน.... ผมรู้สึกเช่นนั้นจริง ๆ

.................................................