ย่างเข้าฤดูฝนมาได้หลายเพลาแล้ว ดูเหมือนพิรุณจะโปรยปรายลงมาถูกต้องตามฤดูกาล ไม่ช้า ไม่เร็ว  แต่จะมากหรือน้อยไป  อีกไม่กี่เดือนข้างหน้าธรรมชาติจะทำหน้าที่อย่างซื่อสัตย์ ด้วยการบอกกล่าวเล่าขานให้มนุษย์ได้รับรู้กันเอง 

        สายฝนเป็นเสมือนสัญญาณปลุกชีพจรสรรพสัตว์และพรรณพืช ให้คืนกลับมาเต้นอย่างมีชีวิตชีวาอีกครั้ง หลังจากจ่อมจมอยู่กับภาวะแห้งแล้งมานานถึงครึ่งปี  

        เสียงฝนมาพร้อม ๆ กับเสียงเขียดกบที่ขับขานระงมดังทั่วหนองน้ำเถื่อน

        เช่นเดียวกับฝูงปลาที่ว่ายระริกระรี้รับกลิ่นใสสะอาดของสายธารชุ่มชื่น 

        นกกาที่ต่างทำรังกกไข่กันมาแต่หน้าหนาว เริ่มทำหน้าที่สำคัญตามธรรมชาตินั่นคือ การเลี้ยงดูลูกน้อยหลังกระเทาะออกจากไข่ เพื่อดำรงเผ่าพันธุ์ต่อไป 

        หมู่แมกไม้ใหญ่น้อยก็ผลิดอกออกใบแตกกิ่งก้านสาขาราวกับเป็นเครื่องจักรสีเขียวที่ทำงานมิได้หยุดหย่อน 

       ฟ้าหลังฝนสดใสเสมอ มิได้ต่างไปจากป่ายามหน้าฝนที่เขียวชะอุ่ม

        ใครปรารถนาที่ไปชื่นชมความงามของป่าที่สมบูรณ์ ต้องไปช่วงนี้ครับ   เที่ยวป่าหน้าฝน  ผมว่ามีเสน่ห์และโรแมนติกกว่าป่าหน้าหนาวเสียอีก

        แม้ฟ้าครึมเมฆดำ จะราดรดเราจนเปียกปอน  การเดินทางลำบากลำบนด้วยหนทางที่เป็นหลุมเป็นบ่อ แฉะชื้น ไหนจะบ่อโคลนที่วางดักเหล่านักท่องเที่ยว ให้พลาดพลั้งหล่นลงไปเลอะเทอะเปรอะเปื้อน ไหนจะเผชิญกับฝูงทากและปลิงที่ดูดกินโลหิตมนุษย์ นับว่าช่างเหนื่อยยากแสนเข็ญจริง...

         ความลำบากลำบน และอุปสรรคต่าง ๆ นานา ที่เผชิญระหว่างเส้นทางเดิน สอนให้มนุษย์เรามีน้ำอดน้ำทน  ไม่เปราะบาง  ไม่มักง่าย  ไม่เหยียดหยาม สอนให้เห็นคุณค่าของสรรพสิ่ง  ช่วยลดถอนความยะโสโอหังลงด้วยหลงมัวเมาอำนาจเงินตรา เพราะคนไม่มีวันเอาชนะธรรมชาติไปได้  สอนให้มนุษย์เรียนรู้เรื่องความรักความสามัคคี ความกลมเกลียว และความสมานฉันท์ 

        แต่อุปสรรคความลำบากก็ทำให้รางวัลที่ได้รับงดงามทุกครั้งมิใช่หรือ  คุ้มค่ามิใช่หรือ

         ช่วงเดือนมิถุนายน-สิงหาคมของทุกปี  ถือเป็นเทศกาลเที่ยวชมดอกกระเจียว หรือบัวสวรรค์ ซึ่งเป็นจุดไฮไลท์ทีเดียวของอุทยานแห่งชาติไทรทองและอุทยานแห่งชาติป่าหินงาม จ.ชัยภูมิ  

        ณ รุ่งอรุณ เมื่อเราลืมตาขึ้นได้สูดกลิ่นอากาศอันบริสุทธิสดชื่น สูดลมหายใจเข้าไปแรง ๆ ฟอกปอดอันให้ใสสะอาดหลังสูดดมควันพิษในเมืองกรุงมาตลอด

        ฟอกหูของคุณให้โปร่งสบายด้วยเสียงคอนเสิร์ตนกนานาพันธ์หลังจากได้ยินได้ฟังเรื่องความชั่วร้ายของบางกลุ่มบางคน 

      ฟอกใจให้กระจ่างใสหลังจากเริ่มมีกิเลสตัณหาคืบคลานเข้ามาครอบงำ

       ยามแหวกเต้นท์สนามออกมา โลกล้วนเป็นสีชมพู  เพราะความงามของบัวสวรรค์ ที่รังสรรค์ผืนทุ่งเป็นสีชมพูเต็มพรืดไปหมด  ม่านหมอกยามเช้าที่ระเรียดหยอดหญ้าอย่างอ่อยอิ่ง  ยิ่งทำให้บรรยากาศชวนฝัน

        ผมเองยังสงสัยอยู่ว่าธรรมชาติจะบำบัดความโลภโมโทสันได้หมดหรือไม่ จะขจัดเล่ห์เหลี่ยมออกจากชีวิตมนุษย์ได้หมดหรือไม่ จะขัดเกลาให้จิตผ่องแผ่วขึ้นได้หรือไม่ 

      ผมยังกังขา!!! 

      แต่อย่างน้อยที่สุด ก็การันตีได้ว่า ผมคงไม่โกงเงินใคร ไม่เอาเปรียบใคร ไม่โกหกปลิ้นปล้อน ไม่หน้าไว้หลังหลอก ไม่เห็นแก่ตัว  ไม่บ้าอำนาจ  ไม่ไร้คุณธรรม   และไม่ขายชาติ!!!

        ผมคงไม่สร้างตราบาปให้ลูกหลาน ด้วยวิธีโอนทรัพย์สินไปให้เพื่อหลีกเลี่ยงกฎหมายเด็ดขาด มิใส่ใจว่าลูกหลานจะแปดเปื้อนมลทินอย่างไร

        ที่เป็นเช่นนี้ เพราะมนุษย์ขาดความใกล้ชิดธรรมชาติ  นับวันจะยิ่งห่างเหินออกไป จนถึงขั้นฝืนธรรมชาติ ผลาญชีวิต

          ผมสาบานกับใต้ฟ้าสีครามไว้แล้วว่า จะสอนลูกหลานให้เป็นคนดีของสังคม ไม่ว่าวันนี้หรือวันหน้า แม้ว่ามันจะทำให้เราอดมื้อกินมื้อก็ตาม

        ธรรมชาติไม่เข้าข้างคนเลวหรอกครับ !!!

ขอขอบคุณเพลงจากอัลบั้มป่าตะโกน

.......................................................