| เสี้ยวหนึ่งของหลวงพระบาง | ||
ตลาดเช้าของหลวงพระบาง เปิดตั้งแต่เช้ามืดทุกวัน มีสินค้าพื้นเมืองวางขายมากมาย รวมทั้งเนื้อสัตว์ป่าหลากหลายชนิด |
||
|
View All |
||
| คุณศุนันทวดีสัมภาษณ์บลูฮิล | ||
โรงเรียนบ้านพรุชิง |
||
|
View All |
||
| << | มิถุนายน 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | |||||
| 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
| 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
พิมพ์หน้านี้
|
ย่ำค่ำวันนี้ ฤกษ์งามยามดี จึงถือโอกาสตอบ Blog Tag ที่มาของชื่อนามปากกาจากคุณ feng_shui และคุณ วิหคพลัดถิ่น เสียที หลังจากเบี้ยวมาหลายเพลาแล้วครับ ส่วน tag เรื่องลับไม่ลับของผมนั้น เข้าใจว่าได้เคยเล่าให้เพื่อน ๆ ฟังกันไปแล้วนะครับ จึงไม่ขอฉายซ้ำอีก .......................................................... วิธีการเล่น tag..ก็คือ หนึ่ง... .เมื่อท่านได้รับแถกแล้ว ขอให้ตอบ โดยขึ้นเป็นโพสต์ใหม่ เกี่ยวกับที่มาของชื่อ..หรือตัวท่านตามที่ท่านอยากจะเล่าสู่กันฟัง ....................................................... ต้นกำเนิดของชื่อ BlueHill นั้นไม่มีอะไรมากไปกว่าความที่ผมชอบเดินทางท่องเที่ยวป่าเขาลำเนาไพร และชอบเงยหน้ามองดูท้องฟ้ายามอารมณ์ดีมีความสุขเป็นนิต ลางทีผมก็คุยกับท้องฟ้าว่า "ช่างเป็นผู้รู้ใจจริง จึงประทานความรักความอบอุ่นมาให้ผม" ภาพที่นำผมมาลงให้ชมกัน ต้องขออภัยด้วยครับที่ส่วนใหญ่เป็นรูปถ่ายจากชนบทหรือพงไพร รูปถ่ายจากเมืองกรุงไม่ค่อยมี จะมีก็สมัยเรียนหนังสือโน่นแนะ ซึ่งก็นานมากแล้ว มีความรู้สึกว่าตัวผมเองแปลกแยก เวลาอยู่ในเมือง เคยไปเดินแถวสยามพารากอนสักปีที่แล้ว มันไม่คุ้นยังไงไม่รู้ครับ บอกไม่ถูก มองผู้คนที่เดินผ่านไปมาในห้างนี้ เหมือนอยู่กันละฉากคนละภพจริง ๆ ต้องรีบจรลีออกมา เคยชมภาพยนตร์ฝรั่งเรื่องหนึ่ง ตัวละครเคยพูดกันว่า "คุณเอาผมออกจากบ้านนอกได้ แต่เอาบ้านนอกออกจากผมไม่ได้" คงจะเป็นความรู้สึกนี้กระมังครับ ผมเกิดที่โคราชครับ แต่ไปโตที่สัตหีบ จ.ชลบุรี แล้วมาเรียนประถม-มัธยมที่รร.ปทุมคงคา เอกมัย จากนั้นไม่ได้เอนทรานซ์ มุ่งหน้าเอารามคำแหงอย่างเดียว เพราะเป็นคนไม่ชอบอยู่ในกรอบกฎระเบียบ รักอิสระเพราะมั่นใจว่าดูแลควบคุมตัวเองได้ ไม่นานก็จบรามคำแหง ตอนนั้นไฟแรงสุด ๆ เลยอาสาไปทำงานกับมูลนิธิเพิร์ล เอส.บัค ที่นครพนม ทำอยู่ได้สัก 2 ปี กลิ่นน้ำหมึกพู่กันมันยั่วจมูกเหลือทน เกินจะห้ามใจ เพราะความที่เป็นรักการอ่าน เลยมาสมัครงานเป็นปรู๊พรีเดอร์อยู่ที่มติชน เสร็จสรรพก็ผันตัวเองมาเป็นผู้สื่อข่าวที่หนังสือพิมพ์ไทย ไฟแนนแชียล กับคุณสุนันท์ ศรีจันทรา นั่นคือที่มาของนามปากกา "BlueHill" และวิถีชีวิตการทำงานของผม นายชาลี วาระดี คนที่ไม่มีใครเอาวิญญาณ "ลูกทุ่ง"ออกจากใจไปได้ วันนี้อีกเช่นกัน ได้เรียนรู้ หัวใจพระโพธิสัตว์คือ เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา จาก คุณครูรวงข้าวล้อลม ."... คนเราต้องรู้จักเห็นใจผู้อื่นรักผู้อื่น เอาใจเขามาใส่ใจเรา ฟังให้มาก พูดให้น้อย ... การตัดสินใจอะไรสักอย่าง มิว่าจะเป็นการพิจารณาความดีความชอบ การตอบแทนสินจ้างรางวัลต้องยืนอยู่ในรูปคณะกรรมการ ตัดสินกันด้วยระบบเข้าว่า ธรรมที่เกิดจากระบบย่อมศักดิ์สิทธิ์มากกว่าธรรมที่เกิดจากคนๆเดียว..." ขอยึดถือนำไปปฏิบัติครับเช่นเดียวกับข้อคิดหรือปรัชญาธรรม ของบล็อกเกอร์ท่านอื่น ๆ ขึ้นต้นด้วยนามปากกา เหตุไฉนจึงมาลงเอยที่หลักธรรมเสียได้ หรือย่างเข้าวัยชาลาแล้วเรา สงสัยต้องออกไปเสพกำลังใจเติมความสดชื่นให้ชีวิตอย่างที่ ท่านมะอึก บอกไว้เสียแล้วครับ อีกเพลงจากเพชร พนมรุ้ง ในอัลบั้มคาวบอย 2 แผ่นดิน ด้วยประการฉะนี้ จึงขอ Tag ต่ออีก 5 ท่าน ดังมีรายนามดังต่อไปนี้ และ 5. บล็อกเกอร์ปิรันย่า ขอขอบพระคุณที่ Tag ผม และให้ผมได้มีโอกาส Tag ต่อครับ ........................................ หมายเหตุ : Blog Tag ของคุณมัชฌิมา ขอแปะโป้งไว้ก่อนนาครับ อีกวันสองวันจะรีบตอบให้อย่างเร็วพลันครับ |