| เสี้ยวหนึ่งของหลวงพระบาง | ||
ตลาดเช้าของหลวงพระบาง เปิดตั้งแต่เช้ามืดทุกวัน มีสินค้าพื้นเมืองวางขายมากมาย รวมทั้งเนื้อสัตว์ป่าหลากหลายชนิด |
||
|
View All |
||
| คุณศุนันทวดีสัมภาษณ์บลูฮิล | ||
โรงเรียนบ้านพรุชิง |
||
|
View All |
||
| << | เมษายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | |||
พิมพ์หน้านี้
|
ประชันคายัคสุดมันที่เกาะกูด กับทริปOK สัญจร สานฝัน แบ่งปัน (โหด มัน ฮา...)
เร้าใจมากครับ การแข่งขันคายัค ประจำทริป OK สัญจร สานฝัน แบ่งปัน ที่เกาะกูด เมื่ออาทิตย์ที่ 30 มีนาคมที่ผ่านมา จนผมอดไม่ได้ต้องลงไปร่วมโชว์ฝีพายคายัคด้วย หลังร้างลาเวทีมาเสียนมนาน กติกาไม่มีอะไรมากครับ เรือคายัค 1 ลำที่เข้าแข่งขันต้องประกอบด้วยคณะชาวโอเคฯ กับน้องนักเรียน โดยบล็อกเกอร์จะเป็นผู้เลือกน้อง ๆ มาเป็นฝีพายคู่เอาเอง แน่นอนครับ แม้ไม่สนใจผลการแข่งขัน แต่บล็อกเกอร์ส่วนใหญ่ก็ต้องสอบถามเด็กกันก่อนละครับว่า พายเรือคายัคเป็นหรือไม่ เพราะกลัวตกน้ำตกท่าครับ ส่วนผมประเภทเป็ดดอนครับ เล่นกีฬาเป็นทุกอย่าง(แต่ไม่ได้เรื่องสักอย่าง) เลยเลือกน้องคนที่ตัวเล็กที่สุดชื่อ น้องเจา (ชื่อเดียวกับบก.ภาพเนชั่นเลยนะ) เพื่อเปิดโอกาสให้บล็อกเกอร์ท่านอื่นบ้าง งานนี้ เพื่อความปลอดภัยของชาวเมือง ต้องใส่ร่มชูชีพ เอ๊ย... เสื้อชูชีพอย่างรัดกุมครับ
คลองเจ้า สถานที่ประลองฝีพายของพวกเรา รายล้อมไปด้วยป่ากงกาง ร่มรื่นไปด้วยแมกไม้นานาพันธุ์ และอยู่ไม่ห่างจากหาดคลองเจ้า อันแสนสวยครับ
กติกาการแข่งขั้นนั้น ฝีพายทั้ง 2 นายต้องพายคายัค (kayak)ไปยังจุดสตาร์ท ที่เห็นเรือสปีดโบ๊ต จอดอยู่นั่นแหละครับ
ระหว่างนั้น กรรมการจะโปรยขวดน้ำใส่เบอร์ลงในคลอง ให้ลอยไปตามกระแสคลื่น พอเห็นฝีพายทั้งหมดถึงจุดสตาร์ตแล้ว ก็จะเป่านกหวีดให้สัญญาณเริ่มแข่งได้ มีฮาอยู่ตอนหนึ่ง คือ ในการแข่งขันครั้งแรก กรรมการศุภศรุตดันลืมนกหวีดไว้ที่เรือคายัค เป่าให้สัญญาณเริ่มแข่งไม่ได้ ฝีพายก็ลอยเรือไปมาโตงเตงเป็นนานสองนาน เดือดร้อนถึงพวกกรรมการที่เหลือต้องส่งสัญญาณมือ SOS กันวุ่ยวาย กว่าที่ฝีพายจะรู้ตัว
พวกเราส่วนใหญ่เป็นกองหนุนครับ ให้เจ้าของพื้นที่เป็นกองหน้า พายงัด พายงัดไปตลอด
คุณwansuk ท่าทางทะมัดทะแมงมาก แต่รู้สึกจะเข้าที่สุดท้ายนะครับ
พอกรรมการให้สัญญาณแข่ง ฝีพายก็ก้มหน้าก้มตากันจ้วงกันลูกเดียว เพื่อเก็บขวดน้ำพลาสติกให้ได้ก่อนคนอื่น ในขาดน้ำจะใส่กระดาษบอกเบอร์ไว้ครับเช่นที่1, ที่2, ที่3, ที่4 ใครได้ขวดน้ำเบอร์อะไร ก็ไปรับรางวัลตามเบอร์นั้นครับ จะเห็นว่าไม่จำเป็นต้องพายเร็วอะไรเลย ขึ้นอยู่กับว่าฝีพายได้เบอร์อะไรต่างหาก ผมเห็นฝีเท้าก้มหน้าก้มตาพายงัดลูกเดียว จึงถามไปว่า "ทำไมต้องพายเร็วด้วยละครับ " คำตอบคือ "ก็มันร้อนนี่น่า ดันมาแข่งเอาตอนบ่าย 2 โมง แดดกำลังแรงทีเดียว ดูซิหน้าดำหมดแล้ว ครีมกวนอิมยังเอาไม่อยู่ "
การพายเรือคายัคที่ถูกวิธีนั้น เราจะใช้ในส่วนของ ลำตัว เอว และการยืดแขนเป็นหลัก โดยที่การเคลื่อนไหวของลำตัว เอวจะต้องสัมพันธ์กัน การวาดพายจะต้องยืดแขนให้ตึงและบิดเอวด้วยทุกครั้ง ที่สำคัญคือ ต้องพายพร้อม ๆ กันครับ
คุณอะหนึ่ง ใจดีมากครับ ปล่อยให้น้อง ๆ ออกกำลังกายเต็มข้อ ตัวเองคอยคุมหางเสือ ไม่รอดครับ เข้าที่โหลอีกเหมือนกัน
คุณสุ่ยพายได้นิ่งและเนียนมาก คือ นั่งพายแบบเรือแจวของไทยเลยครับ
ฝีพายพี่มะอึก เอานกหวีดกรรมการไป เป่าให้สัญญาณ 1-2 พายเรือแล่นฉิ่วปลิวลม ขอบอกครับว่าพี่มะอึกพายคายัคได้ท่วงท่าสวยงามมาก แต่เป็นรองผมนิดหน่อยครับ ตอนท้ายจึงรู้ว่านกหวีดติดอยู่ในเสื้อชูชีพครับ กรรมการศุภศรุตไม่ได้ลืม
จุดพักเรืออยู่บริเวณรีสอร์ทที่พวกเราไปพักกันครับ ด้านซ้ายมือจะเป็นสะพานไม้ เป็นจุดที่พวกเราขึ้นจากเรือโดยสาร
ภาพรวมของกิจกรรมต่าง ๆ ครับ นอกจากกองเชียร์ที่ยกขบวนมาเชียร์แข่งคายัคแล้ว ด้านซ้ายเป็นซุ้มศิลปะครับ
สะพานด้านบน เป็นจุดปล่อยขวดน้ำ และให้สัญญาณเริ่มแข่งขันครับ
พี่Supawan ถ่ายรูปคู่กับน้องนักเรียน หลังเข้าที่ 1 ครับ ไม่ใช่อะไรหรอกครับ น้องคนนี้เป็นถึงไกด์เยาวชนประจำคลองเจ้า ฝีมือพายคายัคระดับเทพครับ
ส่วนผมกับน้องเจา เข้าที่เกือบโหล แต่โชคดีครับที่ได้เบอร์ชนะเลิศ น้องเจาเลยคว้าชุดฟุตบอลสเปอร์ไปเชยชมสมใจ ขอแซวหน่อยเถอะน้อง เห็นท่าทางไม่เลว ต้องเก่งเชิงคายัคแน่ แต่ทำไมพาพี่เข้าป่าโกงกางละ รากเกือบทิ่มหูทิ่มตาแนะ สุดท้าย น้องเจามาสารภาพว่า "ผมพายเรือไม่เป็นครับ" ปัดโธ่.. แล้วไม่บอกแต่แรก พี่ก็พายไม่ได้เรื่องเหมือนกัน ดีนะไม่ออกหน้าอ่าว หลงไปกลางทะเล สนุกมากครับ การแข่งเรือคายัคครั้งนี้ การจับคู่พายเรือกับน้อง ๆ นักเรียน ทำให้เรามีความคุ้นเคยกัน ซักนู้นถามนี่ไปตามเรื่องทั้ง 2 ฝ่าย ผมถามเรื่องชีวิตความเป็นอยู่ โรงเรียน อาชีพของพ่อ-แม่ ส่วนเด็กก็ถามไถ่เรื่องเมืองหลวงไปตามประสา แม้ปกติจะเป็นเด็กค่อนข้างขี้อายก็ตาม แต่เมื่อคุ้นเคยกันพอสมควรแล้ว ก็กล้าซักกล้าถาม อย่างน้อยผมมั่นใจว่า เขาจะจดจำพวกเราที่มาจากแดนไกลได้ เหมือนกับเราที่จะไม่มีวันลืมว่า ครั้งหนึ่ง ที่เกาะกูด เราเคยแข่งคายัคเข้าที่เกือบโหลเหมือนกัน...นะน้องเจา
หมายเหตุ : ขอโทษเพื่อนบล็อกเกอร์ที่ผมไม่สามารถหารูปฝีพายคายัคมาลงได้ครบทุกคน เพราะต้องวิ่งรอกไป-มาระหว่างกรรมการและผู้เล่น แถมยังต้องลงไปโชว์ฝีเท้าอีกต่างหาก และ ขอบคุณ 3 ภาพสุดท้ายจากบล็อกเกอร์feng_shui และภาพแรกจากคุณminmint ครับ - อ่านรายละเอียดเกี่ยวกับเรือคายัค
|