"เรามิอาจบอกได้อย่างแน่นอนว่า มิตรภาพก่อตัวขึ้นเมื่อใด

เหมือนดั่งเติมน้ำลงในแจกันทีละหยด

ในที่สุดก็จะมีสักหยดหนึ่งนั่นแหละที่ทำให้เต็มปริ่ม

น้ำใจที่มอบให้แก่กันไม่ขาดสาย

ในที่สุด ก็มีคราวหนึ่งซึ่งทำให้หัวใจเต็มตื้นขึ้นมาได้"

เรย์ แบรดบิวรี่

.

.

ทุกสิ่งทุกอย่างจำเป็นต้องอาศัยระยะเวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ทั้งสิ้น

 ในท่ามกลางการเดินทางของเวลา

เรื่องที่เราเคยคิดว่าจริง อาจจะกลายเป็นสิ่งลวง

แต่ในขณะเดียวกัน สิ่งที่เราคิดว่าคือมายา

ภาพอาจจะชัดเจนจนกระทั่งกลายเป็นความจริง

มิตรภาพและความรักล้วนกำเนิดมาจากจุดเดียวกัน

หากแต่มีจุดมุ่งมาดที่แตกต่างกันออกไป

อย่างไรก็ตาม มีสิ่งหนึ่งซึ่งเหมือนกันคือ

ล้วนต้องเบ่งบานและเติบโต

บนกลีบดอกไม้แห่งกาลเวลาทั้งสิ้น

ไม่มีสิ่งใดยิ่งใหญ่และอ่อนโยนเท่ามิตรภาพ

ในยามที่ชีวิตติดอยู่ในหล่มของความท้อแท้และเหนื่อยหน่าย

เพียงคำปลอบโยนจากเพื่อนหรือใครบางคน

อาจช่วยฉุดชีวิตเราให้ก้าวพ้นจากความทุกข์นั้นได้

"เจริญขวัญ"

.

.

.

.

.

.

ขอมอบเอ็นทรี่นี้ให้น้องก้อนหินรูปหมูค่ะ

แทนคำขอบคุณที่ส่งน้ำใจมาให้ในวันวาเลนไทน์

มาพร้อมกันหมดทั้งจดหมาย สิ่งของ และโปสการ์ด

ในขณะที่เจ้าของบ้านนอนป่วยอยู่

ไปรษณีย์เจ้าเก่ามากดออดเรียก บอกว่า

 มี "พัสดุไปรษณีย์จากประเทศไทย" มาส่งให้

เมื่อเปิดดู หัวใจก็เต็มตื้น

ไม่ใช่เพราะราคาค่างวดของ"สิ่งของ"

หากแต่ตระหนักได้ถึง "น้ำใจ"ของผู้ส่ง

.

.

ขอบคุณมากนะคะ น้องก้อนหินรูปหมู

.

.

.

.

You've got a friend