• เจริญขวัญ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-08-11
  • จำนวนเรื่อง : 65
  • จำนวนผู้ชม : 27175
  • จำนวนผู้โหวต : 338
  • ส่ง msg :
ดอกไม้ในความคิดของเจริญขวัญ
ดอกไม้ในความคิด
Permalink : http://www.oknation.net/blog/charoenkwan
วันพุธ ที่ 30 กรกฎาคม 2551
***กระต่ายป่วยแห่งโลก***
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 273 , 18:08:58 น.   | หมวดหมู่ : งานเขียนเก่าในกล่องไม้โบราณ  
พิมพ์หน้านี้


ลูกกระต่ายที่ป่วยไข้เพราะแดดเริงแรงมักจะมีแววตาเซื่องซึม ล้าระโหย หมอบนิ่ง ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ มีเพียงเสียงถอนใจแผ่วโหยท่ามกลางสรรพเสียงในทุ่งกว้าง..สัตว์เมืองบางคน ในบางเวลา ไม่ต่างไปจากกระต่ายป่วย หลังที่เคยยืดตรงกลับคู้ค้อม ริมฝีปากซีด ดั่งดอกไม้แล้งน้ำ แววตาสลดราวอาทิตย์อัสดง ถอนหายใจหม่นเศร้าอยู่กลางเมืองกว้าง....ความป่วยไข้ของสังคมเมืองครอบงำดวงจิตให้ดิ่งจมลงสู่ความร้าวราน ได้แต่ลากซากที่สะสมส....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 6 มีนาคม 2551
***ถ้าเธอซ่อนอยู่หลังเปลือกหุ้มของตนเอง ก็เปล่าประโยชน์ที่จะค้นหาเธอ***
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 524 , 00:01:32 น.   | หมวดหมู่ : งานเขียนเก่าในกล่องไม้โบราณ  
พิมพ์หน้านี้


.."Now let us play hide and seek. Should you hide in my heart it would not be difficult to find you. But should you hide behind your own shell, then it would be useless for anyone to seek you."Kahlil Gibran "เรามาเล่นซ่อนหากันเถิด ถ้าเธอซ่อนอยู่ในหัวใจฉันก็คงจะหาเจอได้ไม่ยาก หากถ้าเธอซ่อนอยู่หลังเปลือกหุ้มของตนเองก็เปล่าประโยชน์ที่ใครจะค้นหาเธอ"คาลิล ยิบราน..บางครั้งมายาภาพก็เบี่ย....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 4 มกราคม 2551
*** สารัตถะแห่งดอกไม้***
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 519 , 05:29:06 น.   | หมวดหมู่ : งานเขียนเก่าในกล่องไม้โบราณ  
พิมพ์หน้านี้


..หากกลีบงามของดอกไม้แหว่งวิ่นไปตามกระแสแห่งกาลเวลาผู้คนยังคงเรียกขานดอกไม้นั้นด้วยนามเดิมหรือไม่....แน่นอนว่าดอกไม้ย่อมเป็นดอกไม้ไม่ว่าจะบอบช้ำชำรุดด้วยกาลเวลาหรือพายุโหมทำลายอย่างโหดร้ายเพียงใดก็ยังคงสารัตถะแห่งดอกไม้ไว้ครบถ้วน..วิญญาณและคุณค่าแท้ย่อมมิอาจสูญสลายไปแม้ตกอยู่ภายใต้รูปลักษณ์ที่แตกต่าง..เช่นเดียวกันความสดใสย่อมไม่อาจลบเลือนจากหัวใจอันเยาว์วัยได้แม้แต่น้อยหากแต่สถิตแนบแน่นเป็นหนึ่งเดียว....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 29 ธันวาคม 2550
****นิทานเรื่องประชาธิปไตย****
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 360 , 05:29:36 น.   | หมวดหมู่ : งานเขียนเก่าในกล่องไม้โบราณ  
พิมพ์หน้านี้


..เมื่อประชาธิปไตยถูกยักษ์ตนหนึ่งจับตัวไปก็ไม่ปรากฏว่า มีใครได้พบพานนางอีกเลยฝูงชนต่างพากันดื่มลึกในความโศกเศร้าเมามายกับน้ำตาและเพรียกหานางไม่รู้สิ้น....ผู้ที่ถวิลหานางล้วนเป็นผู้สูญเสียมีเพียงนางเท่านั้นที่สามารถปัดเป่าเรื่องร้ายให้ผ่านพ้นดวงใจผู้ทุกข์โศกได้..ฝูงชนต่างรอคอยนางด้วยความหวังบ้างก็วิงวอนให้เทวะช่วยดลบันดาลให้นางกลับคืนมาสถิตย์ยังบัลลังก์แห่งรักอันเป็นศูนย์รวมวิญญาณมนุษย์ทั้งปวงดุจเดิม.....

อ่านต่อ

เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น

วันพุธ ที่ 28 พฤศจิกายน 2550
...สัจจะและมายาการ...
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 370 , 08:53:44 น.   | หมวดหมู่ : งานเขียนเก่าในกล่องไม้โบราณ  
พิมพ์หน้านี้


...ใครเลยจักอาจหยั่งรู้ความลึกล้ำแห่งจิตวิญญาณมนุษย์ด้วยดวงจิตนั้นอาจเปี่ยมปริ่มมายาภาพและแต่งแต้มสีสันพรรณรายชวนพึงใจ..รัศมีแห่งสีสันฉาบเคลือบได้แต่เพียงภายนอกยั่วยวนให้หลงใหลแต่เปลือกกายอันไร้แก่นสารมิอาจฉายฉานถึงภายในให้รับรู้ถึงอรุณรุ่งได้....ความงามนั้นอาจมิใช่ความจริงและความจริงอาจเป็นสิ่งไม่งาม....สัจจะมักมาเยี่ยมเยือนอย่างอ่อนโยนดุจจุมพิตของคนรักผู้สัตย์ซื่อหากแต่เรากลับปฏิเสธด้วยการเมินเฉย......

อ่านต่อ

เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น

วันเสาร์ ที่ 17 พฤศจิกายน 2550
ภาพภายใน
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 459 , 03:05:21 น.   | หมวดหมู่ : งานเขียนเก่าในกล่องไม้โบราณ  
พิมพ์หน้านี้


ดวงตา…น่าจะหันเข้าข้างในสักข้างหนึ่งนี่สองตาอยู่ข้างนอกแต่ภาพอีกส่วนอยู่ภายในดวงตาเอย..จึงมองเห็นเพียงภาพไม่สมบูรณ์มองเห็นได้เพียงแต่รูปดึกเอยดึกสงัดจึงฉงนตนเองดั่งคนแปลกหน้าคนอื่นยิ่งไม่รู้จักแล้ว“ตุ๊กตารอยทราย”ศักดิ์สิริ มีสมสืบ....เคยมองเข้าไปในตัวเองสักครั้งบ้างไหม ที่ตั้งคำถามเช่นนี้เพราะมนุษย์ส่วนใหญ่มักมองแต่สิ่งที่แลเห็นเบื้องหน้า และเชื่ออย่างปราศจากข้อกังขาใด ๆ ว่า ภาพที่ปรากฏแก่จักษุเบื้อง....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 12 พฤศจิกายน 2550
Life itself is a journey
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 449 , 21:59:14 น.   | หมวดหมู่ : งานเขียนเก่าในกล่องไม้โบราณ  
พิมพ์หน้านี้


 ..The passing days and months are eternal travellers in time. The years that come and go are travellers too.Life itself is a journey.Japanese Haiku..Basho....ทุกอย่างในโลกล้วนมีวิถีโคจร และเป็นวิถีที่มิอาจแบ่งปันให้แก่ผู้ใดได้ วิถีแห่งการดำรงอยู่ของมนุษย์ก็เช่นกัน มนุษย์แต่ละคนจะต้องเดินไปบนเส้นทางที่ตนเลือกด้วยความโดดเดี่ยว..ดังนั้น มนุษย์จึงมักจะรู้สึกเหงา ถึงแม้ว่าเราอาจเห็นบางคนร่วมเดินทางไปด้วย....

อ่านต่อ


/2
<< สิงหาคม 2008 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31