จี น: อยากให้เรารักเจ้าตลอดนิรันดร์ไหม?

1. หนุ่มสาวแห่งธิเบตบนรอยริ้วกาลเวลา

อย่าเพิ่งปิดหน้ากระดาษประวัติศาสตร์

อย่าเพิ่งปิดหน้าหนังสือ,อย่าปิดประตูแรง

จงเปิดหน้าต่างและส่งจดหมายออกไปข้างนอก

อย่าตวัดดาบ,อย่าเล็งปากกระบอกปืน,อย่าเหนี่ยวไก

จงฟังเสียงนกร้องและขับเสียงคำร้องอ่อนโยนออกมา

2.ในดินแดนดอกบัวผุดบานสะพรั่ง

ฝูงนกในหิมะยะเยือก,ขับเสียงอยู่ราวมณีสั่นระรัว

จงลุกขึ้นยืนรวมกัน,เพื่อเปล่งเสียงให้ก้องเอกภพ

3. จีน,จงปล่อยให้นกบินไปอย่างอิสระ

ในเม็ดดินแห่งโลกยุคโบราณที่สวยงาม

ขอให้หญิงสาวธิเบตได้หัวเราะอย่างฉ่ำชื่น

อย่าให้น้ำตาเธอหลั่งละออง,อย่าให้เลือดหยดกระเซ็น

บนราวรั้วริมสายทางและหมู่กระท่อมหลังคาสีเทา

ขอให้เด็กน้อยได้ลืมตาขึ้นมองฝูงสัตว์อย่างตื่นเต้น

ขอให้คนแก่ได้พร่ำสวดมนตร์ภาวนา,อย่างจริงจัง

ด้วยความซื่อสัตย์ต่อพระผู้มีพระภาคเหนือหลังคาโลก

4. จีนเอ๋ย,เจ้าคือมังกรแห่งความสุขรื่นรมย์

แต่มือเจ้านั้นโปรยความหฤหรรษและความวิปโยคโศกศัลย์

ลงในเรือนร่างของประชาชนมานานนับศตวรรษ

5. จีนเอ๋ย, ขอจงปล่อยให้แม่น้ำทุกสายในประเทศได้ไหลริน

แม้กระทั่งฮวงโหและแยงซีเกียงยังสาดละอองอย่างเสรีไม่ใช่หรือ?

ประหนึ่งปุยขนนกที่ต้นไม้ในมณฑลยูนนานของเจ้าเมื่อปี 1917!?

6. จีนเอ๋ย,ออกไปจากธิเบตเสีย

ปล่อยให้คนหนุ่มสาวที่นั่นนั่งลงสวดภาวนาเถิด

เสียงสวดแห่งเสรีนั้นจะสูงส่งล้ำลึกราวกับมีดบิน

ได้ยินไหม, ออกไปจากธิเบตเสียเถอะจีนผู้รุกราน

แล้วเราจะรักเจ้าตลอดเวลาอันเป็นนิรันดร์

ออกไปออกไป ,จีนได้ยินไหม?

7. หนุ่มสาวแห่งเครือญาติชาติพันธุ์ธิเบต

จงร่อนนกสันติภาพเข้าไปในปากกระบอกปืน!