แฮมเบอร์เกอร์

คือ นิตยสารบันเทิงเชิงสาระเล่มหนึ่งที่ผมเคยตกหลุมรัก  จนลงทุนเอาเงินค่าขนมอันน้อยนิดมาซื้อทุกสิบห้าวัน

คือ นิตยสารรายปักษ์ที่ผมชื่นชมในไอเดียการคิดคอลัมน์ ภาพปกที่สะดุดตา และบทวิจารณ์ที่อ่านสนุกจนต้องตามอ่านแม้ในยามสอบ

นั่นคือ แฮมเบอร์เกอร์ในสมัยก่อน

ผมเริ่มอ่านแฮมเบอร์เกอร์เมื่อสามปีที่แล้ว เริ่มแรกสะดุดใจกับขนาดที่สามารถพกพาได้สะดวก และราคาที่นักศึกษาสามารถเอื้อมซื้อได้สบาย (55บาท) ชอบไอเดียแฟชั่นปกแต่ละครั้ง ชอบการ 'รวมการเฉพาะกิจ' อย่าง Hamburger Band ที่รวมนักดนตรีที่โดเด่นมารวมตัวกันถ่ายปก (รู้สึกเดี๋ยวนี้จะไม่มีแล้วนะ) Hamburger Award ฯลฯ

หลังจากแฮมเบอร์เกอร์เล่มที่ 100 ผมก็ไม่ได้อ่านอีกเลย

จนกระทั่ง HAMBURGER 108 ปก โฟร์-มด ที่ซื้อต่อมาจากเพื่อนครึ่งราคา

เพื่อนบอกว่า "ไม่ไหวว่ะ แม่งยังกะนิตยสารผู้หญิง"

เล่มนี้มีคอลัมน์ PORTRAiTที่รวบรวมขวัญใจวัยรุ่นกว่า13 กลุ่ม JKi GOLF-MiKE เป็นอาทิ ชอบSPECiAL FEATUREที่พาวงTHAiTANiUM มากางหนังสือพิมพ์ พูดถึงข่าวแต่ละข่าวในปัจจุบัน อ่านกำลังเพลินก็ต้องมาเจอะกับหน้าสุดท้าย ที่มีโฆษณาโทรศัพท์ที่สามหนุ่มเป็นพรีเซ็นเตอร์ โฆษณาแฝงนั่นเอง

ในเล่มน่ะรู้สึกจะมีเยอะนะ

คอลัมน์TRAVELอีก

ที่ให้ดาราเอากล้องของผู้สนับสนุนไปถ่าย เห็นแล้วน่าถอนหายใจยิ่งนัก 

ยังมีอีกหลายส่วนที่เปลี่ยนไป บทวิจารณ์ที่อ่านแล้วน่าเบื่อ หาได้ประเทืองอะไรในหัวไม่ เข้าใจว่าให้เหมาะกับกลุ่มเป้าหมายใหม่ของนิตยสารที่ น่าจะเป็นผู้หญิง เพราะรู้สึกจะมีไลฟ์สไตล์ แต่งหน้าทาปากเยอะเหลือเกิน ผมก็ไม่ไหวเหมือนกันครับตอนนี้ที่พอชอบคือแฟชั่นครับ

ยังคงสไตล์แฮมเบอร์เกอร์ได้เป็นอย่างดี

สำหรับเล่มต่อไปไม่รู้จะอ่านหรือเปล่านะครับ

เหมือนผมไม่ใช่กลุ่มเป้าหมายของเขายังไงก็ไม่รู้

ใครจะซื้อแฮมเบอร์เกอร์เล่มนี้ต่อมั่งครับ

ขายครึ่งราคาจากที่ซื้อมาครับ เหลือ 20 บาท

แต่ซื้อไปแล้วห้ามขายต่อแล้วนะครับ

ไม่งั้นแฮมเบอร์เกอร์เล่มนี้ เหลือ  10 บาทแน่