ฝนเพิ่งหยุดตกไปอากาศยังครึ้มๆอยู่ แต่ไม่ได้ตกหนักอะไรพอให้ฉ่ำๆเท่านั้น
เราก็ฟังบ้างอ่านบ้างมาเรื่อยนะ กับที่เขาว่ากันว่า สังคมมีความขัดแย้งทำให้การเมืองไม่ลงตัว
แล้วก็ได้ฟังคุณจักรภพพูดผ่านสื่อเมื่อหลายวันก่อนอยู่เหมือนกัน
ซึ่งเราเองก็ตีความได้ว่า เขาน่าจะคิดว่า การที่คนเรามีความคิดแตกต่างกัน
ในระบอบประชาธิปไตยถือว่าเป็นเรื่องปกติ
เรื่องที่เขาพูดถึงนั้นเกี่ยวข้องกับระบอบประชาธิปไตยสองแบบ
แต่เราจะไม่พูดถึงดีกว่า เพราะเป็นเรื่องละเอียดอ่อนและอันตรายเกินไป
รู้แค่ว่า ตัวเรานั้น เรานับถือคนดี ที่เสียสละ และเห็นส่วนรวมมาก่อน
ไม่ใช่ว่า ตนเองต้องได้ก่อน คนอื่นค่อยได้ และตนเองต้องได้มากกว่าไรทำนองนี้
การเสียสละเข้ามาทำงานส่วนรวมของพวกเค้า
ก็เพื่อให้พวกเขาได้ก่อน คนอื่นค่อยได้ และพวกเขาต้องได้มากกว่าไรทำนองนี้

อย่างนั้นเราไม่ปลื้ม  และไม่มีใครปลื้มหรอก

คุณธรรมยังควรต้องอยู่คู่สังคมของเรา รวมไปถึงสังคมโลก

การแลกเปลี่ยนประเภทที่ว่า ผมลงทุนลงไป ไม่ควรที่จะ ไม่ได้อะไร
และต้องได้คุ้มค่ากับความเหนื่อย  ไม่รู้จักแท้จริงกับคำว่าเสียสละ
แบบนั้นเราคิดว่า ควรไปทำธุรกิจเถอะ
และให้ธุรกิจของคุณอยู่ภายใต้การควบคุมของสังคมคุณธรรม จะดีกว่า

เพราะเรายังเชื่อมั่นในธรรมะ ว่าจะคุ้มครองโลกนี้ได้

สงครามอาจเกิดหากคนเห็นแก่ตัวรวมตัวกันทำชั่ว และเราจำเป็นต้องป้องกันตัว
แต่หากคนเห็นแก่ตัวหันกลับมายึดธรรมะแทนยึดมั่นถือมั่นโลกก็จะพ้นภัย