เมื่อ คืนมันยิง M79 เข้าใส่สนามบินดอนเมืองประชาชนตาย 1 บาดเจ็บอีกหลายราย
หลังจากพลตรีจำลองได้นำข้อสรุปของแกนนำไปปฏิบัติ คือการย้ายออกจากทำเนียบ
เพื่อรักษาชีวิตของประชาชนที่นั่น
โดยย้ายไปยังที่ปลอดภัยกว่า

คือสนามบิน ทั้งสองแห่ง

แต่แล้ว...มันก็คิดว่าคือการท้าทายมัน
ถึงกับกระทำการโหดเหี้ยมราวฆาตกรอำมหิตที่มีความบกพร่องทางจิต
มันทำได้ กับชีวิตคน มันไม่ได้รู้สึกอะไรเลยกับการกระทำของมัน

เมื่อไหร่เรื่องร้ายๆจะเกิดกับคนที่มันรัก
มันจะได้รู้ซึ้งถึงคุณค่าของชีวิต
หรือไม่
มันก็ไม่เคยมีความรักแท้ให้ใคร .. ไอ้พวกจิตใจหยาบกระด้าง

พวกนี้แหละที่ทำให้โลกไร้สันติ ทำให้โลกเต็มไปด้วยสงคราม

เช้านี้ตื่นมา ยิ้มรับวันเกิดของตัวเอง ด้วยข่าวร้าย ...

เช้า คิดไว้ว่าจะใส่บาตรแต่กลับลืม และไม่ได้เตรียมอะไรเลย
แม้แต่การตื่นเช้าๆเพื่อเตรียมใส่บาตร

เปิดประตูหน้าบ้าน ปะหน้าพระวัดป่าเดินผ่านหน้าบ้าน ทำให้นึกขึ้นได้



อยากให้โลกนี้ไม่มีโชคร้าย ..... ฝันไปเถอะ เป็นไปไม่ได้ นี่คือความจริง
ทำไมเราต้องรู้สึกอย่างนี้  เราไม่ได้เป็นไรซะหน่อย ..
แต่เรากลับทำใจไม่ได้ เรากลับสะเทือนใจ และรู้สึกอยากร้องไห้
รวมถึงความเศร้าซึม

เศร้าซึมในวันเกิด


อันที่จริง วันเกิดไม่ได้มีความหมายอะไรมากไปกว่าวันตาย

ในวันเกิด เราทำให้แม่เจ็บจากการต้องเบ่งคลอดเราออกมา
แล้วเราก็เกิดมาทำให้แม่และพ่อมีความสุข
แม้จะเป็นเพียงช่วงแรก แล้วหลังจากนั้นแม่ก็ไร้สุขและประชดประชันเรา
ว่าทำให้พ่อกับแม่ทะเลาะกัน เพราะแม่กระทำบางอย่างที่พ่อไม่ชอบให้ทำกับเราา

แต่ ณ เวลานี้ แม่อายุเจ็ดสิบกว่าแล้ว ดูแม่จะชดเชยให้
แต่ก็ ณ วันที่ไม่มีพ่อแล้วนั่นแหละ

และเราก็รู้สึกว่า จะอย่างไรเค้าก็คือผู้มีพระคุณ
เพียงแต่ว่า ความผูกพันอาจมีไม่มากนัก
แต่ความโกรธความน้อยใจมันก็หายไปแทบจะหมด

อโหสิกรรมบังเกิดในใจได้

เพียงแต่จิตใจเรา ก็อ่อนไหวกับเรื่องราวสะเทือนใจครั้งนี้
คนฆ่ากันแบบนี้ โจ่งแจ้งแบบนี้ เห็นชัดว่าฝ่ายใดทำ อย่างนี้
เรารับไม่ได้ และรู้สึกทุกข์.....จนความร่าเริงที่จะได้ไปกินอาหารแปลกๆในวันเกิด

มันกร่อยไปในทันที