• ผู้มาจากฟ้ากว้าง
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : roytawan@backpacker.com
  • วันที่สร้าง : 2007-10-22
  • จำนวนเรื่อง : 7
  • จำนวนผู้ชม : 1621
  • จำนวนผู้โหวต : 7
  • ส่ง msg :
ผู้มาจากฟ้ากว้าง
ความรักในดวงตาสว่างไสว
Permalink : http://www.oknation.net/blog/cheerapron
วันพฤหัสบดี ที่ 29 พฤศจิกายน 2550
เพ้อเจ้อ
Posted by ผู้มาจากฟ้ากว้าง , ผู้อ่าน : 176 , 16:48:06 น.  
พิมพ์หน้านี้

นี่เป็นการลุกขึ้นตื่นกลางดึก หลังจากที่เข้านอนแต่หัวค่ำ ด้วยความคิดที่ว่า..... ฉันน่าจะเสกจิ๊กโก๋ให้เป็นนักบวชได้ เขย่าต้นไม้ใหญ่ได้ด้วยสายตา เปลี่ยนหนังหมาขี้เรื้อนให้เป็นเสื้อคลุมลายสวย มีเสียงแตรรถบนท้องถนนดังขึ้นมาถึงในห้อง ทำนองว่าจะเห็นพ้องกับความคิดนี้..... ไฟทางสาดแสงสลัวลงจากที่สูง กระพริบยิบยับเหมือนไม่ไว้ใจในความคิดของฉัน แต่ศิลปินคนหนึ่งได้กล่าวไว้ว่า..... "โปรดรู้สึกอิสระเมื่อคุณก้า....

อ่านต่อ

มองออกไปนอกหน้าต่าง
Posted by ผู้มาจากฟ้ากว้าง , ผู้อ่าน : 110 , 09:38:00 น.  
พิมพ์หน้านี้

เช้า-เช้าถนนเปียก จากอิทธิพลของฤดูฝนและลมร้อน ที่พัดผ่านมาชั่วประเดี๋ยวเหมือนไม่ตั้งใจ แล้วพัดผ่านไปไกลอย่างเงียบ-เงียบ ในสำนึกส่วนดีของฉันเพิ่งรู้ว่า กระแสลมพัดดอกไม้ร่วงลงมาเป็นพรมก้อเพื่อให้เราเดิน มองผ่านหน้าต่างทำจากกระจกสีเขียวลายฉลุอย่างโบราณ เห็นหมอกลอยเรี่ยอยู่กับความว่างเปล่า หมาจรจัดเดินย่ำไปมาอยู่บนพรมผืนใหม่ ยินเสียงกระดิ่งของจักรยานชายแก่ดังขึ้นเป็นระยะ เขาแขวนถุงกาแฟร้อนกับปลาท่องโก๋ไว....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 28 พฤศจิกายน 2550
มาจะกล่าวบทไป
Posted by ผู้มาจากฟ้ากว้าง , ผู้อ่าน : 114 , 17:44:26 น.  
พิมพ์หน้านี้

ฉันชื่อรอย ตะวัน เกิดช่วงฝนหลงฤดูระหว่างหนาวกับร้อน ในห้องเล็กกลางเมืองศิวิไลซ์, คืนหนึ่ง ได้รับอีเมล์จากเพื่อนหนุ่มวิศวะแดนไกล ขึ้นต้นบทกวีของไพวรินทร์ว่า " ลมแห่งคิมหันตฤดูโชย ........ ม่านไหมจีนปลิวสบัดเล่นหูเล่นตากับบานหน้าต่าง สักครู่ฝนก้อตกลงมา ถ้าไม่ดูรายงานข่าวผ่านโทรทัศน์ ฉันไม่รู้เลยว่าช่วงบ่ายมีพายุตั้งเค้า เจือเสียงเครื่องสูบน้ำดังจากที่ไหนสักแห่ง ซึ่งฉันไม่เคยรู้ว่ามีอยู่ในถนนแถบนี้....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 26 พฤศจิกายน 2550
เมื่อฉันคิดสร้างอาณาจักร
Posted by ผู้มาจากฟ้ากว้าง , ผู้อ่าน : 133 , 08:58:55 น.  
พิมพ์หน้านี้

ดวงตาหล่อนสว่างโพรงแทบทุกคืน แม้จะแสนง่วง เพลีย เหนื่อยอ่อนเพียงใด หล่อนยังรู้สึกว่าสมองเหมือนกองไฟใกล้มอด แต่พอมีลมพัดเอื่อยผ่านมาวูบหนึ่ง กองไฟนั่นก้อลุกโชน เผาไหม้ตลอดคืน ดวงตาหล่อนสีน้ำตาลไหม้-หม่น แต่มีจุดโฟกัสที่มั่นคง ไม่สั่นคลอน หล่อนชอบมองผ่านความเวิ้งว้าง ทะลุข้ามเรื่องโศกเศร้าไปโดยลำพัง โดยไม่แยแสต่อความเหงาสักนิดเดียว หล่อนชอบสระผมก่อนเข้านอน หรือไม่ก้อปิดดวงไฟในห้อง แล้วออกมายืนดูความมืด....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 24 พฤศจิกายน 2550
บ่ายวันที่ฉันอยากเกิดเป็นหมา
Posted by ผู้มาจากฟ้ากว้าง , ผู้อ่าน : 135 , 13:50:18 น.  
พิมพ์หน้านี้

เข็มนาฬิกาหมุนทวนซ้ำอยู่อย่างนั้นทุกวัน ทุกวันทั้งที่เป็นเรื่องปกติ แต่วันนี้ฉันกลับไม่ทำความเข้าใจกับมันเรื่องง่าย ๆ บางครั้งก็กลายเป็นเรื่องน่าเบื่อโดยที่ไม่รู้ว่าอะไรคือสาเหตุ และยังไม่ทันได้หาทางแก้ไขอยู่ ๆ ก็นึกอยากกจะเดินหนีไปเสียเฉย ๆเอาเข้าจริงก็ไม่กล้า แม้แต่จะตัดสินใจทำอะไรสักอย่างใครบางคนว่าไว้ ให้ "วางใจ" .....สักพักหนึ่งแล้ว, ที่ฉันเห็นตัวเองตัวลีบเล็กลงทุกวัน ทุกวันพร้อม ๆ กับ....

อ่านต่อ


/2