ผมเพิ่งไปเยือนลาวเป็นครั้งแรก

ก่อนหน้านั้น มีโอกาสสอบถามเพื่อนคนหนึ่งเกี่ยวกับการเดินทางไปเยือนประเทศนี้ ได้คำตอบ "ไปลาวก็เหมือนกับไปจังหวัดในภาคอีสาน" ---นั่นหมายความว่า "มันก็ไม่ต่างอะไรกับการกลับบ้าน-ผมเอง"

ผมรู้สึกว่านั่นเป็นคำ-ทัศนคติ-ค่านิยม หรือจะเรียกอะไรก็ตามแต่ ที่ทำให้ประเทศเพื่อนบ้านนี้ดูลดคุณค่าลง เพราะเป็นระหว่างบรรทัดของการดูถูกว่า "ลาว-อีสาน"

 ผมไม่ค่อยเชื่อเรื่องทำนองว่า การจะสร้างชาติให้เข้มแข็ง คือ ทำให้ประเทศเพื่อนบ้านอ่อนแอ ความคิดแบบชาตินิยมทำนองนี้ควรจะหมดสิ้นไปได้แล้ว ในความเป็นเพื่อนบ้าน ไม่ว่าจะพม่า ลาว เวียดนาม กัมพูชา มาเลเซีย ฯลฯ หรือในความเป็นเพื่อนร่วมโลก การโอบอุ้มกันไป เจริญเติบโตไปพร้อมกันน่าจะดีกว่า

เพราะในการแข่งขัน เราจะมองคู่แข่งขันเป็นศัตรู- จริงมั้ย?

ถ้าหูของข้าพเจ้าไม่แย่ จำได้ว่า ในวันที่มีโอกาสได้ฟังนายกรัฐมนตรีลาว กล่าววันนั้น มีความตอนหนึ่ง ที่ท่านนายก สปป.ลาว กล่าวว่า "บ้านพี่เมืองน้อง" ซึ่งเป็นคำที่ หายไปนานพอสมควรแล้ว นับแต่ความสัมพันธ์ของสองประเทศนี้ระหองระแหง

ในความเป็น "บ้านพี่เมืองน้อง" น่าสนใจว่าใครเป็น "พี่" และใครเป็น "น้อง" ในความเห็นผมไม่ควรแยกแยะเลยด้วยซ้ำ นี่เป็นเรื่องที่เซ้นต์สิทีฟ ควรต้องใส่ใจเป็นอย่างมาก

สะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว หรือ สะพานมิตรภาพลาว-ไทย แค่การขึ้นว่าประเทศใดควรมาก่อน แค่นี้ก็เป็นเรื่องแล้ว ใช่ไหม นี่คือเหตุผลที่ทำให้ภาพยนตร์เรื่อง "หมากเตะ" โดนแบน ละครเรื่อง "เพลงรักสองฝั่งโขง" ต้องชะงักลงแก้ไขเนื้อหาก่อนกลับมา

จะรู้กันบ้างไหมว่า ในระหว่างที่เราขำในความเป็น "ลาว" ทางพี่น้องฝั่งกระโน้น เขา "พูด" ไม่ออกเลยครับ

-----------

ภาพจาก  www.dass.co.th