Love in the Time of Cholera เป็นนวนิยายภาษาสเปนระดับรางวัลโนเบล ที่มีชื่อว่า El Amor en los Tiempos de Colera แต่งโดย กาเบรียล การ์เซีย มาเกซ นักเขียนชาวโคลัมเบีย

คือจริง ๆ ผมก็ไม่เคยอ่านต้นฉบับหรอก ได้ยินชื่อก็ตอนมันเป็นภาพยนตร์แล้ว

เหมือนกับว่า เหตุการณ์นี้จะเกิดในประเทศโคลัมเบีย ช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เมื่อบุรุษไปรษณีย์ที่ชื่อว่า ฟลอเรนติโน่ อาริซ่า ผู้ต่ำต้อย ดันไปตกหลุมรัก กับหญิงสาว ในตระกูลนายทุนอันมีฐานะพอจะกิน อย่าง เฟอร์มิน่า ดาซ่า

ทั้งคู่ ลักลอบส่งจดหมายรักหากัน จนกระทั่ง พ่อ ของฝ่ายหญิงจับได้

และเหตุการณ์ก็คล้ายคลึงกับละครน้ำเน่า แบบไทย ๆ เสียเหลือเกิน เมื่อพ่อได้กีดกันทั้งคู่ไม่ให้พบกัน เพราะไอ้ฟลอเรนติโน่มันมีอาชีพไม่น่าชื่นชมและต้อยต่ำด้วยประการทั้งปวง

คุณพ่อได้ส่งฝ่ายหญิงไปอยุ่ชนบทห่างไกล
และเกลี้ยกล่อม ลุกสาวตัวเองทุกวันว่า

"ความรู้สึกที่มีต่อบุรุษไปรษณีย์นั้นไม่ใช่ความรัก แต่มันเป็นภาพลวงตา ความรักไม่มีอยุ่จริง และเป็นเรื่องเพ้อฝัน สถานภาพทางสังคม และความมั่นคงในชีวิตต่างหากที่เป็นสิ่งที่จับต้องได้"

คุณพ่อทั้งบังคับขู่เข็ญ เฆี่ยนตีสารพัด จนกระทั่ง เฟอร์มินา ดาซ่า เริ่มพยายามเชื่อในสิ่งที่พ่อบอก แม้ว่าลึก ๆ จะรู้สึกรัก ฟลอเรนติโน่อยู่

เธอก็ตัดใจ และ ปฏิเสธ ฟลอเรนติโน ในที่สุด

สองสามปีผ่านไป
เฟอร์มิน่าก็ได้แต่งงานกับนายแพทย์คนหนึ่ง ชื่อ ฆูแบร์นัล
ชีวิตของเธอดูผิวเผินเหมือนจะมั่นคง แต่ จริง ๆแล้วมันแฝง ความกระท่อนกระแท่นอยู่ในตัว ทั้งปัญหาคลาสสิค อย่างความไม่ลงรอยกันระหว่าง "แม่ผัวลูกสะใภ้" หรือ "สามีไปมีบ้านเล็กบ้านน้อย" ก็ตามแต่

------------------------------

ฟลอเรนติโน่ รู้สึกเสียใจอย่างมาก ที่ถูกเฟอร์มิน่า ปฏิเสธ
เขาเชื่อย่างปักใจ ว่าจริง ๆ แล้วเฟอร์มิน่า ยังรักเขาอยู่ และก็ตั้งคำมั่นสัญญาว่า เมื่อใด ก็ตาม ที่ ไอ้หมอฆูแบร์นาล นั่นตายไป เขาจะไป ขอ เฟอร์มิน่า แต่งงานอีกครั้ง และจะไม่ยอมเสีย "ความบริสุทธิ์" ให้กับหญิงใด เลยในระยะเวลาต่อจากนี้

--------------------

ทุกครั้ง ที่ฟลอเรนติโน่ ร้องไห้ เราคนดูก็จะเห็นแม่ของฟลอเรนติโนก็กอดเสาร้องไห้ทุกข์ใจไปกับลูกด้วย
ประสาแม่ที่รักลูกมาก
เธอพยายามจะทำทุกวิถีทาง เพื่อให้ลูก พ้นจากความทุกข์อันเกิดจากความรักที่ไม่สมหวังนี้

เธออยากให้ลูกชายของเธอลืม เฟอร์มิน่าให้ได้

คุณแม่จึงได้ออกอุบายให้ ทั้งการร้องขอให้เจ้านายเขาย้ายเขาไปทำงานในเมืองอื่น หรือไม่ว่าจะเป็นการทำทีเป็นพาหญิงหม้ายที่บ้านพังเพราะสงครามกลางเมือง ให้มาพักในห้องเดียวกับฟลอเรนติโน่ เพื่อยุให้เขาตบะแตก ยอมเสียความบริสุทธิ์เป็นครั้งแรก

หลังจากที่ถูกผู้หญิงสามคน "ฉุด" เข้าไปทำมิดีมิร้ายในเรือโดยสาร
ประกอบกับกลอุบายที่แม่พยายามสรรหามาทำให้เขาลืมความทุกข์จากรักที่ไม่สมหวัง

ในที่สุดฟลอเรนเลยสูญเสียความบริสุทธิ์จนได้ แล้วเขาก็เริ่มพบว่า การได้มีอะไรกับผู้หญิงมากหน้าหลายตา มันทำให้เขาบรรเทา ความคิดถึง เฟอร์มิน่า ไปได้บ้าง

หลังจากนั้น เขาก็เริ่มจดบันทึกชื่อของผุ้หญิงทุกคนที่ผ่านเข้ามาชีวิต
และเริ่มสร้างฐานะด้วยการรับจ้างเขียนกลอนรัก และเป็นผู้ช่วยในการดำเนินธุรกิจจนสามารถไต่เต้าขึ้นมาเป็นบรัษัทอันมีชื่อแห่งหนึ่งในโคลัมเบียได้

-----------------------------

จนกระทั่ง 51 ปีผ่านไป ฆูแบร์นาล สามีที่เป็นหมอของ เฟอร์มิน่า ได้ตายลงจริงๆ
โอกาสจึงกลายเป็นของฟลอเรนติโน
แม้ว่าอายุ อานาม จะปาเข้าไป 70 กว่าปีแล้ว

และแม้ว่า"หญิงสาวสะสม"ที่อยู่ในสมุดบันทึก ของการผ่าน "การร่วมประเวณี" ของเขา จะปาเข้าไป 600 กว่านาง แล้ว

แต่เขาก็ไม่ละความพยายามจะย้อนอดีตหาความรักในวัยหนุ่ม
เขาได้เริ่มเขียนจดหมายรัก จีบหญิงคนรักคนเดียวของเขาอีกครั้ง

ฟลอเรนติโน่ใช้เวลาจีบเฟอร์มินาหญิงชราอีกสองปี จนกระทั่ง ในที่สุด หลังจากที่รอคอยมานานนับครึ่งศตวรรษ
ความรักของเขาก็ประสบความสำเร็จ

อย่างที่คนดูอย่างผมไม่รุ้จะรู้สึกเศร้าใจหรือว่าขำดี

------------------------
เป็นที่น่าสังเกตว่า นวนิยายละตินอเมริกามีหลายอย่างที่คล้ายคลึงกับละครไทย ทั้งการกีดกันความรักระหว่างชายหญิง ปัญหาแม่ผัวลูกสะใภ้ หรือเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ทั้งหลาย

แต่ตอนที่น่ากล่าวถึงที่สุด คือคำพูดของนักธุรกิจผู้หนึ่งที่ผมดูแล้ว อดไม่นึกถึงการเมืองบ้านเราไม่ได้

เมื่อฟลอเรนติโนกำลังหางานทำ แล้วพูดว่า

ฟลอเรนติโน่บอกว่า : I want to be rich like you (ผมอยากรวยเหมือนคุณบ้าง)
นักธุรกิจคนนั้นตอบกลับมาว่า: I am not rich. I am just a poor guy with a lot of money (ผมไม่ใช่คนรวย แต่เป็นคนจนคนหนึ่งที่มีเงินมากมาย ก็เท่านั้น)

ดู ๆ แล้ว เริ่มคิดขึ้นมาได้ว่า บางที คนเรา แม้จะมีเงินเยอะ แต่ก็ไม่สามารถเป็นคนรวยได้จริง ไม่เชื่อลองมองไปรอบ ๆ ตัวคนเราปะไร คนบางคนมีเงินมากมาย แต่เหตุใด จึงยังจนใจ จนหนทางชีวิต มีเงินมากก็แทบไม่ได้ช่วยให้ตัวมีความสุขขึ้นมาได้เลย

คงไม่ต่างจาก ฟลอเรนติโน่ เอง ที่แม้ว่า เขาจะผ่านหญิงมา 600 กว่า คนแต่นั้น ก็ไม่ได้มีความหมายกับเขา เท่ากับ ที่ได้อยู่เคียงข้าง เฟอร์มิน่าเพียงคนเดียว