คราวนี้ขอเล่าเรื่องน้องชายผมบ้างครับ ตอนนั้นเป็นทหารเกณฑ์เข้าประจำการตั้งแต่ปีเดือนพฤศจิกายน 2547 ปลดประจำการเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2549 (จริงๆ ต้องปลดปลายเดือนตุลาคม แต่ดันมีปฏิวัติ เลยต้องโดนขอให้อยู่ช่วยกันก่อน)

ครับน้องเป็นทหารเกณฑ์ทำให้ผมรู้อะไรดีๆ มากมาย สำหรับเหตุการณ์การบ้านเมืองในช่วงเวลาขณะนั้น หลายๆ คนคงทราบดีว่าทหารเกณฑ์นั้นฝึกหนักในช่วงแรก และฝึกภาคสนาม หลังจากนั้นบางคนก็ถูกส่งไปช่วยงานบ้านนายบ้าง ไปอบรมหลักสูตรครูฝึกเผื่อฝึกทหารเกณฑ์รุ่นน้องบ้างก็แล้วแต่จะได้รับมอบหมายครับ

สิ่งที่ผิดปกติคือ ในช่วงปีสุดท้ายก่อนปลดประจำการ (พ.ศ.2549) ทุกคนที่ส่งไปอยู่บ้านนายจะโดนเรียกกลับหน่วยทั้งหมด เพื่อเข้ามาเตรียมความพร้อมในหน่วย (ตอนนั้นมีการชุมนุมของกลุ่มพันธมิตร) ได้รับคำสั่งว่า “สามารถออกปฏิบัติการได้ภายใน 30 นาที เมื่อมีคำสั่ง” เมื่อพันธมิตรสลายการชุมนุมต่อต้านทักษิณ น้องชายผมก็ได้กลับบ้านมาผักผ่อน เมื่อใดที่มีการชุมนุมก็ไม่ได้กลับบ้าน เพราะทางทหารประเมินสถานการณ์ว่าน่าจะเกิดความรุนแรง จึงให้เตรียมความพร้อมไว้ในที่ตั้ง และช่วงเวลานั้นก็มีข่าวว่าทหารจะทำการปฏิวัติทักษิณเข้ามาเรื่อยๆ (ลืมบอกไปหน่วยที่น้องชายผมสังกัด ผู้บังคับกองพันเป็นเตรียมทหารรุ่น 10) ทำให้มีการประจันหน้ากันภายในระหว่างทหารด้วยกันเองเหมือนสงครามเย็น

เมื่อข่าวลือเรื่องปฏิวัติออกมาเมื่อใด น้องผมซึ่งกลับบ้านมาผักผ่อนก็ต้องโดนโทรตามกลับเข้ากรมโดยทันที แต่ก็ไม่เกิดปฏิวัติสักที จนเวลาล่วงเลยมาถึงเดือนกันยายน 2549 ทุกคนคงจะจำได้ว่าทักษิณเดินทางไปประชุมสหประชาชาติที่สหรัฐฯ ซึ่งก่อนไปก็ไปตระเวนสั่งการเพื่อนเตรียมทหารรุ่น 10 ที่คุมกำลังให้ดูแลสถานการณ์ให้ดี แล้วก็ออกเดินทางไป ตั้งแต่ทักษิณออกเดินทางไป น้องชายผมก็ไม่ได้ออกจากกรมเพราะต้องเตรียมเฝ้าระวังว่าฝั่งตรงข้ามจะก่อปฏิวัติ

จากนั้นทุกๆคนได้รับทราบภารกิจ ก็เตรียมตัวโดยใส่ชุดพรางสนามพร้อมหมวกเหล็ก กระติกน้ำ และปืนประจำกายพร้อมโหลดกระสุนเต็มอัตราศึก เมื่อเรียบร้อยก็ออกเดินทางโดยรถยีเอ็มซี ไปปล่อยประจำจุด จุดละสองถึงสามคน โดยผลัดกันเองให้ยืนประจำจุดกันคนละ “สิบสองชั่วโมง” เมื่อใครจะผักผ่อนก็ไปนอนที่บก.ภาคสนาม โดยนอนทั้งชุดพราง ทุกคนคงจำได้คืนวันที่ 20 กันยายน 2549 ฝนตกหนักมาก แต่ทหารที่ประจำจุดก็ต้องยืนรักษาการเหมือนเดิม ตัวเปียกปอน จนฝนหยุดตกก็ยังยืนประจำจุดเหมือนเดิมจนชุดแห้งเองไม่ต้องไปตากที่ไหน

มีเรื่องขำๆ ในเช้าวันที่ 21 กันยายน ซึ่งเป็นวันเปิดทำงานหลัง ค.ป.ค. สั่งให้หยุดวันที่ 20 กันยายน รถติดมาก ๆ ทั้งวันที่รังสิต น้องผมก็ยืนรักษาการณ์ตามปกติ แต่รถที่ผ่านไปแต่ละคัน จะเอากล้องยื่นมานอกตัวรถมาถ่ายรูป บางคนออกจากรถมาขอถ่ายรูปก็มี แต่น้องชายผมก็คุยกะเพื่อนทหารด้วยกันว่า “ให้ตาย…อารมณ์เหมือนถ่ายรูปที่ซาฟารีเวิลด์เลย เรากลายเป็นสัตว์ที่ซาฟารีเวิลด์ไปซะแล้ว” คือเห็นทหารเป็นของแปลก เหมือนเราไปเที่ยวซาฟารีเวิลด์แล้วคนแห่ไปถ่ายรูปสัตว์ดูไม่ต่างกันเท่าไหร่ครับ แต่ช่วงเวลานั้นทุกคนล้ามาก อยากจะนอนกันเต็มแก่แต่เป็นหน้าที่ก็ต้องอนทน โดยน้องผมและเพื่อนทหารใส่ชุดทหารแบบไม่อาบน้ำอยู่สามวันสามคืน เท้าเปื่อยเหม็นมากเพราะใส่คอมแบ็ต จึงได้ปล่อยกลับมานอนที่บ้าน นอนอยู่สองคืนก็กลับไปเข้าเวรต่อ จนครบหนึ่งสัปดาห์เหตุการณ์ไม่น่ามีอะไรจึงเริ่มกลับเข้ากรมและตั้งรับอยู่ที่กรม และหลังจากนั้นหนึ่งเดือนก็ปลดประจำการณ์ไปครับ