เสี้ยวแห่งเวลา

การดำเนินชีวิตของมนุษย์ในและวัน เดือน และปี บางคนบางกลุ่มอาจอาศัย “ดวง” ซึ่งความเชื่อทางโหราศาสตร์ อาจเรียกว่า “พรหมลิขิต หรือชะตาลิขิต” อาจเป็นที่นอกเหนือจากการควบคุมของมนุษย์ เป็นผู้กำหนด มนุษย์บางกลุ่มนั้นจึงดำเนินชีวิตอย่างขาดแบบแผน แนวทาง และเป้าหมาย

“ดวง หรือ ด...ว...ง” บางคนให้คำจำกัดความว่า “ด...เด็กใคร...ว....วิ่งเต้น......ง.....เงิน” เป็นคำสามคำในวงราชการบางกลุ่มบางพวกใช้ในการเลื่อนยศเลื่อนตำแหน่ง หรือการย้าย

คนอีกกลุ่มอีกพวกหนึ่งไม่เชื่อในเรื่อง “ดวง” มักเชื่อว่าชีวิตของใครคนนั้นลิขิตเอง หรือตนเองเป็นผู้กำหนดแผนการดำเนินชีวิต จึงมักวางแผนการดำเนินชีวิตทั้งที่เป็นรายวัน รายเดือนและรายปี อันเป็นแผนดำเนินชีวิต ระยะสั้น กลางและยาว โดยใช้เวลาในการศึกษาทั้งเอกสารและคน ใช้ความสามารถในการขับเคลื่อนชีวิตของตนเอง ครอบครัว การอยู่ร่วมกับสังคม และการงาน

การแบ่งช่วงเวลาให้สัมพันธ์กับมิติทั้งสี่ ได้แก่ ตนเอง  ครอบครัว  สังคม และการงาน อาจขึ้นอยู่กับวัยและเป้าหมายของเจ้าของชะตานั้น  ในวันหนึ่งๆ เขามีเวลาเป็นของตนเองกี่ชั่วโมง ครอบครัวกี่ชั่วโมง สังคมกี่ชั่วโมง และการงานกี่ชั่วโมง เช่นเดียวกัน ในหนึ่งเดือน และหนึ่งปี

อัตราส่วนจึงแตกต่างกันตามเป้าหมาย อันนำไปสู่ความสำเร็จของเป้าหมายที่วางไว้  คนที่เน้นตนเอง และครอบครัว จึงเน้น การศึกษา สร้างฐานะทางเศรษฐกิจ ฯลฯ ส่วนคนที่เน้นสังคมและการงาน จึงเน้นเวลาไปทุ่มเทกับเพื่อน  การงาน สังคม ฯลฯ

ไม่ว่าคนเราจะเดินทางสายใด 4 ส่วนของชีวิตหรืออัตราส่วนของเวลาจะเข้ามากำหนดในการดำเนินชีวิตเราเสมอ สอดคล้องกับทฤษฎีความต้องการของมาสโลว์ ที่แบ่งความต้องการของมนุษย์ไว้ 5 ขั้น คือ ความต้องการทางร่างกาย ทางความปลอดภัยใยชีวิตครอบครัวทรัพย์สินและความมั่นคงในหน้าที่การงาน ทางสังคม สุดท้ายก็ตนเองทั้งด้านสุนทรียะและความสำเร็จสูงสุดแห่งชีวิต