พิมพ์หน้านี้
|
รสชาติ
และเครื่องปรุงที่ควรทราบนะคะ ก่อนอื่นต้องขอโทษเพื่อนๆ
ด้วยนะคะที่หายไปตั้งนาน พอดีได้มีโอกาสเดินทางไปติดต่อการค้าที่เมือง ฉุงฉิ่ง ซึ่งอยู่ทางตอนกลางของประเทศจีนคะ
หรือที่เรียกกันว่า “ซื่อชวน” พอดีเพิ่งกลับมาได้เมื่อวานคะ วันนี้ก็เลยจะขอรับใช้เพื่อนๆ ด้วย รสชาติทางอาหาร และเครื่องปรุงที่ควรทราบอีกนิดหน่อยคะ 甜 tian
อ่านว่า เถียน แปลว่า
รสหวาน 咸 xian อ่านว่า เสียน แปลว่า รสเค็ม 辣 la อ่านว่า ล่า
แปลว่า รสเผ็ด 酸 suan อ่านว่า ซวน แปลว่า รสเปรี้ยว 苦 ku อ่านว่า ขู่ แปลว่า รสขม 涩 se อ่านว่า เสอ แปลว่า รสฟาด 麻 ma อ่านว่า หมา แปลว่ารสเผ็ดที่ทำให้ปากชา 腻 ni อ่านว่า หนี แปลว่ารู้สึกเลี่ยน (เช่นกินของมันๆ ทำนองนี้) 盐 yan อ่านว่า เอี๋ยน แปลว่า เกลือป่น 白糖 baitang อ่านว่า ไป๋ถัง แปลว่า น้ำตาลทรายขาว 红糖 hongtang อ่านว่า หงส์ถัง แปลว่า น้ำตาลทรายแดง 冰糖 bingtang อ่านว่า ปิงถัง แปลว่า น้ำตาลกรวดสีขาว 白醋 baicu อ่านว่า ไป๋ชู๋ แปลว่า น้ำส้มสายชู 胡椒 hujiao อ่านว่า หูเจี้ยว แปลว่า พริกไทยป่น 辣椒粉 lajiaofen อ่านว่า ล้าเจี้ยวเฟิ่น แปลว่า พริกป่น 葱 cong อ่านว่า ชง แปลว่า ต้นหอมผักชีที่หั่นเป็นชิ้นเล็กๆ แล้วนะคะ 黄油 huangyou อ่านว่า หวงหนิ๋ว แปลว่า เนย 番茄酱 fanqiejiang อ่านว่า ฟันเฉเจี้ยง แปลว่าซอสมะเขือเทศ 植物油 zhiwuyou อ่านว่า จื๋ออู้อิ๋ว แปลว่าน้ำมันพืช 动物油 dongwuyou อ่านว่า ต้งอู้อิ๋ว แปลว่า น้ำมัน(ที่ผลิตจากไขมันสัตว์) 芥末 jiemo อ่านว่า เจ้โม้ แปลว่า วาซาบิของญี่ปุ่น หมายเหตุคะ
เรื่องคำอ่านภาษาไทยนะคะ
ในบางครั้งการออกเสียงก็ไม่สามารถออกเสียงได้ตามทางภาษาจีนกลางที่ใช้ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์นะคะเพราะมันไม่มีอักษร
และวรรณยุกต์ที่สามารถออกเสียงตามนั้นได้ แต่ก็พยายามให้ได้ใกล้เคียงที่สุดคะ
ไม่ต้องห่วง ฮิฮิ หากว่าคำไหนเขียนผิดไปโดยไม่ได้ตั้งใจ ก็ขออภัยด้วยคะ หากมีข้อติชมหรือสอบถามปัญหาภาษาจีน
ก็ เมล์มาคุยกันได้นะคะ ขอบคุณเพื่อนๆคะ คิดถึงทุกๆๆ คนคะ |
| << | ตุลาคม 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | |||