โอ้ยย.....แม่ไม่ไหวแล้ววว เสียงผมร้องด้วยความปวดท้องด้วยอาการทุกขเวทนา  “ไหวไหมลูก ไป ไปโรงบาลกัน”  ผมไม่รีรอรีบเดินไปหน้าบ้านอย่างรวดเร็ว    แต่...ใครจะขับรถล่ะ   เพราะแม่ผมขับรถไม่เป็น   แม่เดินมาที่หน้าบ้านพร้อมจะเดินทาง   ในมือถือกุญแจรถ แล้วยื่นให้ผม   ผมค่อยๆเงยหน้ามองแม่  พร้อมกับคว้ากุญแจรีบขับมอเตอร์ไซค์มีแม่ซ้อนท้ายไปเป็นกำลังใจให้ตลอดทางจนถึงโรงพยาบาล

                พอถึงโรงพยาบาล ผมจอดรถตรงที่เขารับส่งผู้ป่วย เพราะผมปวดท้องไม่ไหวแล้วจริงๆ บุรุษพยาบาลรีบวิ่งเข็นรถเข็นมารับแม่ผมไปทันที .............  “ไม่ใช่ นูน...คนนู้น” เสียงแม่ผมร้องให้รีบไปรับผม  หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมงผมยังนั่งรออยู่ที่หน้าห้องตรวจยังมีผู้ป่วยอีกมากมายที่รอการตรวจด้วยกันทั้งนั้น    แต่..เมื่อไหร่จะถึงคิวผมสักทีล่ะ 

                “คุณ สมมติ” เสียงผู้ช่วยหมอเรียกชื่ออยู่ที่หน้าห้องตรวจ   เย้..กรูรอดตายแล้ว. พอเข้าไปในห้องตรวจ  หมอก็เริ่มยิงคำถาม

                หมอ     “ปวดท้องเหรอครับ”

                 ผม       “ ครับ... มากด้วย” 

                หมอ     “ปวดยังไง ครับ”

                ผม        “ปวดจื้ด จื้ด ตรงท้องข้างขวา น่ะครับ”  ( ไม่รู้ว่าหมอเข้าใจได้ยังไงว่าปวด จื้ด จื้ด เป็นแบบไหน ..)

                หมอ     “งั้นนอนลง”

                ผมนอนหงาย เหยียดขาตรง หมอเอามือกดที่ท้องข้างที่ผมปวดแล้วค่อยๆปล่อย...ผมลุกขึ้นมานั่งโดยอัตโนมัติ พ ร้อมกับความเจ็บปวดมากขึ้นทุกที  หมอก็พูดกับผู้ช่วยว่า   “เอาไป x-ray ”  หลังจากที่ผมโดนหมอเอ็กซเรย์เรียบร้อย  เขาก็ให้ผมใส่ยูนิฟอร์มของโรงพยาบาลเพื่อจะได้ดูเป็นผู้ป่วยเต็มขั้น  ผู้ช่วยพยาบาลคนหนึ่งเข็นผมไปที่ห้องพัก เธอบอกให้ผมนอนรอพร้อมกับบอกว่า " งดน้ำงดอาหารนะค่ะ"  สักพักหนึ่งมี หมอหนุ่มกับหมอแก่ เดินเข้ามาในห้องผม แล้วก็คุยกัน 2 คน

หมอแก่     “ไส้ติ่งน่ะ หมอเคยผ่าไหม”

หมอหนุ่ม  “เคยครับ” (หน้าตาหมอดูไม่ค่อยมั่นใจเลยนะ )

หมอแก่      “ดี กี่คนแล้วล่ะ”

หมอหนุ่ม  “ คนเดียวครับ” (ผม แทบจะหายปวดท้องขึ้นมาในทันใด)

หมอแก่      “เครสนี้ หมอจะเอาไหม”

หมอหนุ่ม  “เอาครับ” (กรูไม่เอาได้ไหมเนี่ยยยย ท้องผมนะขอเลือกหมอหน่อยเหอะ)

                หมอทั้ง 2 หันมามองหน้าผม ยิ้ม แล้วเดินออกจากห้องไปทิ้งผมให้เผชิญกับการที่จะโดนมาใหม่มาชำแหละท้องผม ผมนึกในใจว่าจะมาพูดให้ได้ยินทำไมเนี่ยไม่อยากรู้ว่าหมอใหม่หมอเก่า มันทำให้ไม่อยากผ่าเข้าใจไหม๊..  เฮ้อ  อาการผมเริ่มทุเลาลง แต่มีอาการกังวลใจเข้ามาแทรกซ้อนแทนที

                สักพักหนึ่ง มีผู้ช่วยพยาบาลคนหนึ่งเข้ามาในห้อง......ผมมองดูว่าเธอจะเข้ามาทำอะไร

                                                ผู้ช่วยพยาบาล  “จะทำความสะอาดหน่อยนะค่ะ”

                                                ผม                   “เอ่อ...ครับ”

                                                ผู้ช่วยพยาบาล “ถอดกางเกงออกค่ะ”  (ผม มองหน้าเธอ ถอดทำไมว่ะ)

                                                ผม                 “ถอดทำไม คะ.. ครับบบ”

                                                ผู้ช่วยพยาบาล “จะทำความสะอาดไงค่ะ” (ทำอะไรตรงนี้เนี่ยยยยย ผมได้แต่  -_-*.....)

                ผมไม่มองหน้าเธออีกต่อไป พร้อมกับค่อยๆถอดกางเกงออก  “ไม่ต้องอายหรอกค่ะ ฉันทำอย่างนี้มาบ่อยแล้ว”  (มาแก้ผ้าให้ผมดูบ้างไหมล่ะ พูดมาได้ไม่ต้องอาย) เธอใส่ถุงมือยาง จับน้องชายของผมเช็ดแอลกอฮอลเหวี่ยงไปทางซ้ายที ทางขวาที อย่างไม่ใยดีเลยว่ามันเป็นของสำคัญของผม หลังจากเช็ดเสร็จเธอหยิบมีดโกนขึ้นมา  “..ทำอะไรครับ” ผมเหงื่อตก ลืมอาการปวดท้องไปแล้วตอนนี้  “โกนไงค่ะ”  ผมไม่พูดอะไรอีกต่อไป เฮ้อออ หมดกัน.................

                พอบ่ายโมงกว่าๆ มีบุรุษพยาบาลมาเข็นร่างที่ไร้ซึ่ง............ไปรอที่ห้องผ่าตัด เมื่อถึงห้องผ่าตัด ผมเห็นโคมไฟที่เขาใช้ผ่าตัดกับพยาบาลอีกประมาณ 5 คนได้ นึกในใจว่าทำไมต้องใช้คนเยอะอย่างนี้ หมอผู้หญิงเดินเข้ามาบอกให้ผมนอนตะแคงเอาเข่าชิดอก ผมรู้ว่าเธอต้องทำอะไรกับกระดูกสันหลังผมแน่  ผมหลับตาปี๋ ...........เสร็จแล้วค่ะนอนหงายได้แล้ว ผมเจ็บนะแต่ไม่ร้องไม่ออก (ในใจยังนึกถึงความหลังที่โดนทำความสะอาดอยู่)  หลังจากนั้นก็มีพยาบาลเอาผ้ามากั้นระหว่างตัวกับหัวผม เพื่อไม่ให้ผมมองเห็นครึ่งล่างของตัวเอง

                พยาบาลอีกคนหนึ่งเดินเข้ามาคุยกลับผม พยายามชวนผมคุยไปเรื่อยแต่ผมไม่หลงกลหรอก 555  และแล้วไอ้หมอหนุ่มนั่นก็เดินเข้ามา มาถึงก็เอาอะไรมาทิ่มท้องผมก็ไม่รู้ แล้วถามผมว่าเจ็บไหม.. “เจ็บ” ผมบอก แล้วตรงนี้ล่ะเจ็บไหม “เจ็บ” ตรงนี้ล่ะ หมอทำอย่างนี้ประมาณ 2 นาทีกว่าๆ  ผมก็บอกว่า เจ็บทุกครั้ง หมอคงเริ่มเบื่อ เอาล่ะผ่าเลยล่ะกัน เฮ้ย...เอาเลยเหรอยังเจ็บอยู่นะ  หมอไม่รีรอเพราะด้วยความไฟแรงของเขาใช้มีดกรีดหน้าท้องผม  "โอ้ยยยยยย หมอเจ็บนะโว้ยยยย"  ผมตะโกนอย่างไร้สติแล้วพยาบาลคนที่มาเกลี้ยกล่อมผมก็บอกว่า  “ หลับ ไปเลย หลับ ไปเลย” แล้ว ก็..................................................

                ผมลืมตาขึ้นมาที่ห้องพักเจอหน้า แม่ กับน้องสาว และเพื่อนอีก 2 คน ร่างกายขับไม่ได้ เลย แม่ถามผมว่าทำไมผ่านานจัง ผมส่ายหน้า ไม่มีแรงพูดอะไร แม่คุยกับเพื่อนผมว่าเข้าไปผ่าตั้ง 4 ชั่วโมงกว่า  ธรรมดาเขาผ่ากันชั่วโมงเดียวก็เสร็จแล้วไส้ติ่งเนี่ยย

                ผมได้แต่คิดในใจว่า เฮ้อออ รอดตายแล้ววเว้ยยย.........................

                           ขอคำแนะนำด้วยนะครับทุกท่านที่เข้ามาอ่าน  ขอบคุณครับ