ใกล้เช้าเต็มทีแล้ว...

โดยส่วนตัวแล้วผมเป็นคน(จริงๆนะสาบานได้ว่าไม่ใช่เสือ สิง กระทิง แรดหรือนักการเมืองปลอมตัวมาแน่นอนเชื่อดิ!!)ไม่ชอบการนอนดึกนัก เวลานอนในอุดมคติของผมนั้นตั้งไว้เสมอที่4ทุ่ม แต่พอเอาเข้าจริงกว่าจะได้นอนก็ไม่เคยเร็วกว่าตี1สักที เลยกลายเป็นว่าหากวันไหนเริ่มปิดตานอนตอนตี1จะรู้สึกแปลกๆทันที

        วันนี้ที่ต้องนอนดึก(แต่คิดว่ากว่าจะพิมพ์เรื่องนี้จบคงจะเช้าพอดี)ไม่ใช่เพราะมัวแต่ทำอะไรจุกจิกไม่เป็นเรื่องเป็นราว แต่เพราะเพิ่งจะเสร็จกิจจากงานประจำกลับมาถึงห้องก็เกือบๆตี4ครึ่งแล้วนี้เอง

        คิดว่าพอถึงห้องแล้วก็จะเอาหัวซุกหมอนทันที แต่!!!

    เพราะความผูกพันอย่างล้นเหลือต่อ OK NATION มันทำให้อดไม่ได้ที่จะลองโผล่เข้ามาดูสักแว้บว่ามีความเคลื่อนไหวอะไรยังไงบ้าง หลังจากไม่ได้เข้ามาเกือบๆอาทิตย์

        ซึ่งเป็นอีก1อาทิตย์ที่ดูแล้วน่าจะสนุกสนานไม่น้อย เมื่อนาย.กที่แสนดีโยนขี้ให้พวกเราชาวประชาได้มีเรื่องถกกันเป็นวรรคเป็นเวร(เป็นอันหลังนี้ขอส่งไปยังฯพณฯท่านที่กระผมรังเกียจทุกท่านโดยทั่วถึงกันนะครับ)แล้วตัวเองก็ออกมาตีหน้าตายบอกนักข่าวนั่นล่ะเอาไปเขียนกันต่อเอง

        แย่จริงๆ

        คงรู้นะว่าผมหมายถึงใคร(ฮา)

       กลับมาที่OKต่อ...พอเข้ามาก็ได้เห็นมีคนonlineอยู่ตั้ง19คนแน่ะ ไม่รู้จักหลับจักนอนกันหรือไงนะคนพวกนี้นี่..เออ อันนี้ผมคิดในใจแบบเงียบๆและไม่ได้ต้องการลบหลู่ใดๆแก่คนนอนดึกทุกท่านเลยนะครับ

       ชอบนอนดึก/ชอบกลางคืนกันเหรอครับ นั่นล่ะ ที่หากมีโอกาสผมอยากได้คำตอบจากพวกคุณ

ผมเองนั่นในบางเวลาก็ชอบความมืด เงียบและสงบของกลางคืนนะมันเพลินดี

       เวลาได้นั่งรถแบบสบายไม่รีบเร่ง ดูความเป็นไปของกรุงเทพฯยามค่ำตามท้องถนนหรือบนทางด่วน มันเย็นๆดีนะคุณว่าไหม ถึงแม้เมื่อตะกี้ผมจะเจอTAXIตีนผีไล่บี้มากับTOYOTAบ้าพลังก็ตามที อันนี้ไม่ว่ากันถือเป็นความวาบหวิวส่วนบุคคล ตอนลงมาจึงได้แต่นึกในใจ...ชอบที่ไหนก็ไปที่นั่นนะพี่นะ...

        ด้วยความชอบบรรยากาศกลางคืนนี่เอง ทำให้มีช่วงนึงผมถึงกับเอาจักรยานของพี่ที่รู้จักกันออกไปปั่นเล่นช่วง5ทุ่ม-ตี3มาแล้ว ด้วยคิดอย่างรอบครอบแล้วว่าเป็นช่วงที่รถน้อย บรรยากาศดีเหมาะเป็นอย่างยิ่งที่วัยรุ่นพลังล้นเหลืออย่างเราจะออกไปขับเคลื่อนโลก ฮา ฮา ฮา

        ตอนแรกก็ปั่นวนระแวกบ้านก่อนจนเริ่มเบื่อก็จะปั่นออกไปไกลขึ้นเรื่อยๆจนไปถึงสนามหลวงนั่นล่ะ

 อ้อ..ผมอยู่แถวรามคำแหงและที่ว่ามาเป็นการปั่นแบบฉายเดี่ยวล้วนๆ เพื่อนนั้นผมเอาไว้เล่าเรื่องอะไรต่ออะไรที่ผมเจอมาให้พวกมันได้ทึ่งผมเล่นๆ เพื่อนผมก็ดีใจหายมักจะเป็นห่วงและถามไถ่เป็นระยะว่า..บ้าหรือเปล่า...ผมก็ไม่ท้อ ยังเดินหน้าต่อไป ด้วยความตื้นตัน

       จนในที่สุด ช่วงเวลาสุขสันต์ของผมก็ต้องจบลง เมื่อ..

       “ไอ้เอ้”กับ”ต๋องเล็ก”ได้ก้าวเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของโปรแกรมสุดหรรษาของผมทั้งๆที่ผมก็ได้พยายามปฏิเสธไปแล้ว แต่..เพราะคำว่าเพื่อนแท้ๆ เฮ้อ...

   คืนนั่นเป็นคืนที่เราเตรียมตัวกันเป็นอย่างดี(ส่วนจะเป็นคืนวันที่เท่าไหร่ ข้างขึ้นหรือข้างแรมหรือข้างวรุฒผมก็ไม่แน่ใจ ขอผ่านล่ะกันนะ)

       ผมพร้อมไฟฉาย แผนที่และจักรยานเสือภูเขาคันเก่ง ที่ยืมเขามา

      ไอ้เอ้กับต๋องเล็ก ไฟฉาย แผนที่อีกฉบับและจักรยานแม่บ้าน ที่ยืมเขามาอีกเช่นกัน ได้ออกเดินทางโดยมีจุดมุ่งหมายคือ  “เหม๋งจ๋าย”

     ไปทำไมก็ไม่รู้หรอกครับ ตอนนั้นมันคิดแค่อยากไป แล้วเราก็ไปกัน

      ปั่นไป  ปั่นไปเรื่อยๆเข้าซอยโน้น ออกซอกนี้ เหนื่อยก็พักนั่งกินน้ำ แผนที่เอาไปทำไมก็ไม่รู้อีกเพราะเอาเข้าจริงพวกเราอาศัยปั่นแหลกปั่นลุยไปเรื่อย

      ด้วยเหตุที่จักรยานผมเป็นแบบเสือภูเขาปั่นคนเดียวความคล่องตัวสูง ผมเลยปั่นนำเพื่อนสองคนมาตลอดทาง

ซึ่งขากลับก็ยังเป็นแบบนั้น ผมยังคงปั่นนำโต้ลมเบาๆมาเรื่อยๆ จนถึงโค้งในซอยเปลี่ยว ผมหันไปไม่เห็นเพื่อนตามมาเลยตัดสินใจหยุดรอ ในขณะที่กำลังพยายามถอยจักรยานอยู่นั่นเอง…

      คุณพระช่วย!โอ้แม่เจ้า!!ว้าวโรบิน!!!

ชายฉกรรจ์2คนก็โผล่พรวดออกมาจากซอกตึก คนหนึ่งเอาไฟฉายส่องหน้าผม อีกคนเข้าประกบผมทันที โดยที่ผมไม่คิดจะขัดขืนใดๆทั้งสิ้นในตอนนั้น เพราะทั้ง2มาในชุดเครื่องแบบเต็มยศ

       ครับ ทั้ง2คนนั้นคือ ตำรวจ ตำรวจที่คิดว่าผมเป็นคนส่งยาบ้า(ฮา...ไม่ออกเลยนะตอนนั้นน่ะ)

คนที่ประกบผมก็ถามใหญ่เลยว่า มาทำไมแถวนี้ มาทำอะไรดึกๆดืนๆพร้อมสำทับว่า น่าสงสัยนะเราเนี้ย

คนที่ถือไฟฉายก็ขยันเหลือประมาณ จักรยานผมมีกี่รู กี่ซอก กี่หลืบ พี่แกหาส่องมันหมดเลย

       ผมเองก็ประสาคนซื่อๆ(บื่อๆ+บวมๆด้วย)ได้แต่ตอบไปว่า ออกมาปั่นจักรยานเล่นครับ...ครับ..ตี2กว่านี้ล่ะครับ เย็นดี ไม่เชื่อถามเพื่อนผมได้นะคร้าบ...ว่าจบก็เหมือนฟ้ามีตา ส่งเพื่อนผมมาทันพอดี

        ด้วยสถานการณ์คับขันตรงหน้าเพื่อนผมทั้ง2คนไม่รอช้า  แหกปากหัวเราะพร้อมกันทันที!!!

คงเป็นด้วยเหตุนี้ล่ะมั้งคุณตำรวจทั้ง2เลยปล่อยตัวผม ให้ปั่นจักรยานกลับมาโดยมีเพื่อนที่แสนดีขำตามมาอีกตลอดทาง

        คงไม่ต้องบอกนะครับว่าเมื่อถึงบ้านแล้ว ไอ้เพื่อนทั้ง2ของผมมันสนุกปากกันขนาดไหน

       ที่แน่ๆนับแต่นั้นผมก็ไม่เคยออกไปปั่นจักรยานเล่นไกลๆอีกเลย

         แดดเช้ามาแล้ว

         อรุณสวัสดิ์ครับ

         ขอให้คุณมีความสุขกับวันใหม่วันนี้อีกวัน

 ...เพลินไปหน่อย ยาวเลย...