| รักเธอตลอดไป | ||
ความรักของคนรัก |
||
|
View All |
||
| << | กรกฎาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||
พิมพ์หน้านี้
|
คืนนี้ที่เขาหลัก_12 ก.พ. 51 พังงา ที่พักมีไม่มากนักสำหรับนักท่องเที่ยวหรือนักเดินทางที่เป็นชาวไทย ที่นี่...เขาหลัก เป็นที่ท่องเที่ยวสำหรับฝรั่งสูงวัยกับเด็กเล็ก เราพบเห็นคนหนุ่มสาวน้อยมาก คนดูแลที่พัก กระท่อมเขาหลัก บอกกับเราว่า... ฝรั่งที่มาเที่ยวที่นี้มักอยู่กันนานกว่าหนึ่งเดือน เพราะต้องการมาพักผ่อนจริง ๆ กิจกรรมหลักก็คือ เช้าตื่นสายออกจากที่พักบ่าย ๆ เดินลงหาดทรายชมทะเล นอนปูผ้าอาบแดด อ่านหนังสือนวนิยายฝรั่ง แดดล่มลมทะเลก็เดินกลับที่พัก เล่นน้ำในสระน้ำจืดล้างน้ำเค็ม แล้วแต่งตัวออกไปทานอาหารเย็นตามที่หมายใหม่หรือคุ้นเคย ร้านกาแฟ ก็เป็นสถานที่หนึ่งที่นักท่องเที่ยวแวะไปนั่งพักผ่อน พี่ปุ๊ก เจ้าของร้านกาแฟและเครื่องดื่ม เล่าว่า ลูกค้าที่มานั่งที่ร้านพี่เป็นลูกค้าประจำ คือมาทุกปี ปีละสองสามเดือน บางคนก็มานั่งจนเป็นเพื่อนกันไปเลย ส่วนใหญ่ก็เป็นคนสูงวัย ที่ไม่ต้องทำงานแล้ว ราคาชีวิตที่นี่ราคาไม่แพงสำหรับเขา ผมและทีมงาน เริ่มหิวกันแล้ว สองข้างทางมีร้านอาหารหลายประเภทให้เลือก อาหารทะเล อาหารไทย อาหารตามสั่ง หากราคานักท่องเที่ยวฝรั่ง แล้วนักท่องเที่ยว นักเดินทางคนไทยอยากเราจะฝากท้องที่ไหนกันดี โชคดีครับที่เราพบป้าย ลูกชิ้นแชมป์ แน่นอนว่าราคาเท่ากันทั้งประเทศ ถ้าไม่สั่งพิเศษ นอกจากลูกชิ้นแล้ว เนื้อตุ๋นของร้านนี้อร่อยอยากที่เห็นลูกค้ามาสั่งกันไม่ขาด เจ้าของร้านเป็นชายหนุ่มกับหญิงสาว ทั้งสองเป็นคนรักกัน มื้อนี้เรารอดตาย ก่อนเก็บเงินค่าเสียหายเราถามหาร้านแบบเดียวกันนี้ ชายหนุ่ม ตอบว่ามีอยู่เพียงสองร้าน คือที่นี่และฝั่งตรงข้ามถนนเดิน เลยที่พักของเราไปประมาณ 200 เมตร เป็นร้านก๋วยเตี๋ยวไก่ตุ๋น...แน่นอนพรุ่งนี้เราจะไป ผับ-บาร์ หลายร้านเริ่มเปิด บางร้านก็มีท่าทีว่าจะไปไม่รอด ส่วนหนึ่งเป็นเพราะฤทธิ์พิษเหตุการณ์สึนามิ เมื่อหลายปีก่อน ดูเหมือนว่า ร้านเก่าเปิดใหม่ ส่วนร้านใหม่ก็มีโอกาสวัดใจกัน แต่ถึงยังไงการค้าขายก็ขึ้นอยู่กับผลกำไร-ขาดทุน ถึงแม้ทุนทางธรรมชาติที่นี้จะมีอยู่อย่างงดงามก็ตามที คืนนี้ที่เขาหลัก เป็นคืนแรกที่ผมได้เข้าใจเมืองเล็ก ๆ ที่มีหลายชีวิตมาร่วมอยู่ร่วมอาศัย พึ่งพากัน หลายชีวิตเดินทางมาและไม่ได้กลับไป ทิ้งร่างกายและวิญญาณ จมหายไปกับธรรมชาติ หลายคนเรียกว่า ความโหดร้าย หรือ ความโชคร้าย หรือ ผลจากการทำลายธรรมชาติของมนุษย์ แต่ไม่ว่าจะเรียกอย่างไร มนุษย์ก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งของทุกสิ่งไม่ว่าจะต้องการหรือไม่.
|