ในคืนวันแห่งความรัก_14 ก.พ. 51 อ่าวนาง...กระบี่

ออกจากภูเก็ต ตั้งแต่บ่ายของวันที่ 14 ก.พ.

หาที่พักในราคาที่ไม่ต้องเหนื่อยหน่ายกับการต่อรองและเปลืองเงินเติมน้ำมันรถ

ประสบการณ์วนหาที่พักจากหลายครั้งที่ผ่านมาบอกให้ความคิดเห็นของทีมงาน

ตัดสินใจตรงกันว่า ราคาค่าห้องพัก 1,300 บาทต่อคืน เตียงคู่ไม่แพง

เพราะที่นี่เธอให้เรียกเธอว่า “อ่าวนาง...กระบี่”

เมืองหนึ่งที่มีนักท่องเที่ยวเดินทางมาถึงเมืองไทย...ในคืนวันแห่งความรัก

............................................

วันนี้...คุณนึกถึงอะไร

ผม...นึกถึงสติกเกอร์รูปหัวใจ นึกถึงดอกกุหลาบ

นึกถึงการ์ดเสียงดนตรี นึกถึงขวดแก้วใสที่ใส่ดาวกระดาษหลากสี

นึกถึงเนื้อเพลงบทแรกที่แต่งในทำนองของกีตาร์ตัวแรกในชีวิต

............................................

แล้ววันนี้...คุณนึกถึงใคร

ผม...นึกถึงเด็กผู้หญิงที่ชื่อ ‘ส้ม’ เธอสัญญาว่าโตขึ้นเธอจะเป็นเจ้าหญิงของผม

แต่หลังจากจบชั้นอนุบาล เราก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย

ผม...นึกถึงเด็กสาวที่ชื่อ ‘ปลา’ หรือ ‘ปราณี’ เราสัญญาว่าจะเรียนต่อมัธยมในโรงเรียนเดียวกัน

แต่หลังจากที่พ่อของเธอต้องไปรับราชการในต่างจังหวัด เราก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย

นึกถึงภาพถ่ายใบนั้น ซึ่งด้านหลังมีชื่อที่อยู่บ้านหลังใหม่ของเธอ...

ผมไม่น่าฉีกมันทิ้งและร้องไห้

.............................................

ในวันนี้...คุณเคยบอกรักใครบ้างไหม

ผม...หยิบโปสการ์ดออกจากถุงกระดาษสีน้ำตาล

ใบแรกขอเขียนถึงแม่ อีกใบต่อมาเขียนถึงคนรัก

อีกใบเขียนถึงเพื่อนร่วมชั้นเรียน อีกใบเขียนถึงพี่ชายสอนผมโบกรถเที่ยว

และอีกหลายใบเท่าที่ผมมีชื่อที่อยู่ของผู้นั้น ๆ

.........................................

หากเป็นวันธรรมดาวันอื่น ๆ ที่ไม่ใช่วันที่มีความรักเป็นวาระ 

ผมคงไม่รู้จะเขียนอะไร-ทำไม-ถึงใคร

และถ้าไม่ได้เดินทางนานไกลจากเหนือจดใต้อย่างนี้

ผมคงอาจไม่มีความรู้สึกเหมือนคืนนี้

หาก…ไม่ใช่ผมคนเดี่ยวที่รู้สึก

ที่ตู้รับจดหมายสีแดงริมหาดอ่าวนาง  มีผู้หย่อนใส่ความรักผ่านปากของมันไปทั่วโลก