ชิมไป..คำนวณเงินไป กับ รัฐธรรมนูญ ปี 40 กับ 50  

พูดตามประสาชาวบ้านที่มีการศึกษา แต่ไร้ค่านิยม
เหตุเพราะไม่เคยเอาการศึกษานั้นไปวัดกับใคร 

...มีเพียงแต่ภูมิปัญญาไทย กะภูมิปัญญาชาวบ้าน...
ที่มีชีวิตอยู่ได้ทุกสถานการณ์ ...ไม่ว่าน้ำมันจะขึ้นลงอย่างไร
(หลังๆมีแต่ขึ้น ช่างหัวมัน..ปลูกเผือกกินก็ได้) 

ผู้เจตนาดีแต่ประสงค์ร้าย...ก็ด่ากันไปงงกันไป กับตัวเลข ปี40กับ50
สาดสัตว์ใส่กันบนเวทีสนทนาทุกรูปแบบ...เกี่ยวกับการแก้ไขรัฐธรรมนูญ
อันประกอบไปด้วย รัฐมนตรี ฝ่ายค้าน ฝ่ายรัฐบาล และนักวิชาการ
ประเด็นที่ว่ารัฐธรรมนูญไหนดี...

หลักๆ คือ กูอยากแก้ นั่นเอง 
เพราะชำนาญแก้มากกว่าชำนาญใช้ ฮ่าๆๆๆ ใครจะทำไมรึ???

ปี 40 ก็อ้างประชาธิปไตย ด่าปฏิวัติ (ปี 50)
ปี 50 ก็อ้างความสมบูรณ์แบบ แบบว่าประชาชนให้ปฏิวัติ
 ดูมันคิดเองเออเองทั้ง 2 ฝ่าย

ใจเย็นๆรอไปสักพักก็จะมีพวกปี 51-52 มาแก้ต่อ

ไอ้คนแรกหนีหัวซุกหัวซุน แต่เป็นเทพไปแล้ว
ไอ้คนปฏิวัติตอนนี้มีเมียสามลูกแปด เมียน้อยอีกยี่สิบ กลายเป็นผู้สาปสูญ
สบายไปแล้ว หายหัว เงียบหาย (ไม่เห็นมีใครถามถึง)

...แต่ทั้งสองสรุปว่า เพื่อประชาชน...
สรุปได้ง้าย ... ง่าย เนาะ
แบบไม่มีเหตุผล กลใด...แอบแฝง ตาดำๆ 

พวกนี้ เหมือนคนทุศีล เดินผ่านแม่ชี แม่ชีก็ศีลขาด
เดินผ่านพระ พระก็อาบัติ

เห็นได้เลยว่า “ความเป็นไพร่และผู้ดี มันต่างกันก็ตรงที่ วิธีการด่า เท่านั้น”
.....ด่ากันไป ด่ากันมา สรุปสุดท้าย
...ลงเอยด้วยการยุบสภา เลือกตั้งใหม่...
...ไม่เชื่อคอยดู...กูจะให้เลือกตั้งใหม่ ใครจะทำไมรึ? เอาสิ เอาสิ (กล้าป่าวล่ะ)