วันหนึ่งผมมีธุระต้องไปทำแถวมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งใจกลางกรุงเทพมหานคร (ขอไม่เอ่ยชื่อมหาวิทยาลัยละกันครับ) ช่วงที่ผมเดินๆไปอยู่นั้นก็เห็นเด็กนิสิตนักศึกษายืนอยู่ริมถนนทำท่ากระยึกกระยักไปมา ผมสงสัยเลยสังเกตุดูพบว่าเขากำลังดูรถเพื่อจะข้ามถนน ณ ช่วงนั้นนี้เอง รถก็มาด้วยความเร็วระดับหนึ่ง แต่เนื่องด้วยจะต้องผ่านสี่แยก ทำให้รถส่วนใหญ่ก็จะชะลอความเร็วบ้างขึ้นอยู่กับสัญญาณไฟ แต่นั้นก็ทำให้ผมสังเกตุเห็นว่าสี่แยกนั้นก็มีทางม้าลายเพื่อให้ข้ามถนน และอีกด้านจากจุดที่เด็กข้ามถนนก็มีสะพานลอย มันย้อนกลับมาทำให้ผมได้คิดว่า “ การศึกษาไม่ทำให้คุณข้ามถนนในที่ที่ควรข้ามเหรอ? “

ที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์สมัยก่อนก็ไม่มีสะพานลอยนะครับตรงที่ประตู 2 ถนนงามวงศ์วาน (ถ้าใครอยากรู้ก็ไปสอบถามละกันครับว่าอยู่ตรงไหน) และแล้วก็เกิดเหตุการณ์ที่น่าเศร้าเกิดขึ้นคือ นิสิตคนนึงถูกรถชนตายแถวนั้นเนื่องจากรถลงมาจากสะพานด้วยความเร็ว จึงเบรคไม่อยู่ ดังนั้นทางมหาวิทยาลัยก็เลยเรียกร้องให้ทางรัฐสร้างสะพานลอย ณ จุดนั้นขึ้นเพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีก (ไม่รู้เรื่องราวที่ได้รับรู้มานั้นถูกต้องเพียงใด แต่ว่าปัจจุบันก็มีสะพานลอยให้ใช้กันแล้ว) ปัจจุบันคนข้ามถนนตรงนั้นร้อยละ 99.99 ข้ามสะพานลอยนั้นหมด (เท่าที่ผมเห็นมานะครับในช่วงที่เรียนอยู่ที่นั่น) ยกเว้นว่าบางคนจะไปแอบข้ามใต้สะพานข้ามถนนวิภาวดีรังสิตเท่านั้นหล่ะครับที่ผมมองไม่เห็น

จากที่ผมเคยร่ำเรียนมาจนจบปริญญาตรี เขาเคยสอนผมตอนเด็กๆนะครับว่าให้ข้ามทางม้าลาย หรือสะพานลอย เพื่อความปลอดภัยของตัวเราเองและผู้อื่น แต่จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้ผมคิดว่าสงสัยเรียนมานานแล้ว พวกน้องๆเขาคงลืมที่ครูสอนตอนเด็กๆแน่ๆ หรือไม่ก็มีอะไรดลใจทำให้ทำให้คิดไม่ออกซะตอนนั้นว่าจะต้องข้ามถนนอย่างไร

ถ้าเรามามองในมุมของคนที่ไม่ข้ามสะพานลอยหรือทางม้าลาย ก็คงน่าจะเป็นเพราะว่า สะดวกสบาย ไม่เหนื่อย แต่อาจจะต้องลุ้นกันหน่อยว่าจะโดนชนหรือเปล่า แต่ถ้ามองย้อนกัน ผมรู้สึกว่าเหมือนได้ไม่คุ้มเสีย แน่นอนว่ามันยากที่จะถูกรถชน เพราะเราดูอย่างถ้วนถี่แล้ว ยิ่งเป็นวัยรุ่น (เพราะเห็นว่าเรียนกันอยู่ที่มหาวิทยาลัยชื่อดัง) คงจะยังสายตาดีอยู่ แต่ว่าถ้าเกิดชนขึ้นมาหล่ะ แล้วมันคุ้มกับการที่ไม่เหนื่อยหรือไม่ มันคุ้มกับความสะดวกสบายหรือไม่ เพราะอุบัติเหตุในปัจจุบันเขาก็บอกว่า “ เราป้องกันได้ ถ้าไม่ประมาท ” ทางคนที่ขับรถชนยังไม่อยากจะจ่ายเงินให้เลย ก็บอกว่า ” ไมได้ข้ามตรงทางม้าลายนี่นา แล้วจะให้ผมได้อย่างไร “ แล้วแบบนี้จะคุ้มหรือไม่ที่จะข้ามถนนในที่ที่ไม่สมควรข้ามแบบนี้

วิธีแก้ของปัญหาเหล่านี้ก็คือแค่บังคับให้คนข้ามทางม้าลายหรือสะพานลอยเท่านั้นเองครับ ในเมืองนอกเรื่องนี้ถือเป็นเรื่องผิดกฎหมายกันทีเดียว ถ้าคุณไม่ข้ามสะพานลอยหรือทางม้าลาย ( คุณต้องข้ามมันถ้าคุณอยู่ในระยะที่กำหนด ) ก็จะโดนค่าปรับหนักเหมือนกัน แต่คนไทยเราก็จะมีข้ออ้างมาได้ว่าทางม้าลายอยู่ไกลบ้าง รถว่างบ้าง ขึ้นสะพานลอยมันเหนื่อยบ้าง นี่แหล่ะครับคนไทยก็คิดแต่แบบนี้ก็เลยไม่ทำตามกฎ ผมว่าทุกอย่างต้องเริ่มจากจิตสำนึกของคนไทย อาจจะเริ่มให้มีการรณรงค์กันเกิดขึ้น บางคนอาจจะบอกว่าผมเสียสติหรือเปล่าแค่เรื่องข้ามถนน ผมว่าสิ่งเหล่านี้เพราะเราคิดกันแบบนี้ เรื่องเล็กๆไม่จำเป็นต้องใส่ใจ ไปคิดแต่เรื่องใหญ่ๆดีกว่า ผมว่าเราควรจะเริ่มต้นจากอะไรเล็กๆน้อยๆก่อน เพื่อให้มันง่ายต่อการปฏิบัติ ก่อนที่จะรณรงค์ให้คนทั้งชาติทำในสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า

ขอบคุณครับที่อ่านครับ

ปล. ผมข้ามสะพานลอยและทางม้าลายทุกครั้งนะครับ ถ้าไม่ยากเกินที่จะเดินไปถึง