พิมพ์หน้านี้
|
คือ...เธอ..เป็นนิรันดร์ ดาราแก้วแวววับระยับฟ้า มวลพฤกษาร่ายรำเพลงพฤกษา การเวกแวกว่ายแสงจันทรา ร่ายระบำเพลงห่วงหาในราตรี ดาวเอ๋ยดาว ข้ามาตามหาฝัน ยอดดวงใจ ใจข้าหวั่นใกล้ริบหรี่ ข้าตาหาหลากฤดูของเดือนปี ขวัญชีวีของข้าอยู่แห่งใด ข้าพร่ำเพลงฝากฟ้าในคืนหม่น คืนที่ฝนโปรยปรายสะท้านไหว คืนที่หนาวสุดหนาวสะท้านใจ คืนที่เพลงห่วงใยก้องกังวาล ดึกดื่นดึก ยิ่งดึกยิ่งหนาวนัก บทเพลงรักฝากไปในวันหวาน ลำนำไปสู่ใจยาวมาลย์ เหนือฝั่งธาร คือ อาวรณ์ ณ ใจเธอ ดาราแก้วแวววับระยับฟ้า ได้ยินไหมเสียงข้าที่ฝันเพ้อ คอยพร่ำรอหาเจ้าเฝ้าละเมอ ถวิลหาแต่เธอ..เป็นนิรันดร์ บุษบง นิศากร 19 - 1 - 44 งามงอนชอบมากๆ ไพเราะฟังแล้วคิดถึงใครดีหน๊า... เอาของพี่มาเขียนเขาแต่งมานานแล้ว เค้าชอบเขียนแนวนี้ ถ้าใครอยากกลอนแนวนี้อีกก็บอกได้ นะจะจัดให้จ้า... |