บ้านใครมีต้นราชาวดี บ้าง เคยลองจับใบดูไหม ทั้งสาก ทั้งแข็ง

ดอกราชาวดี หอมชื่นใจสำหรับพวกเรา ใบเป็นสมุนไพรชั้นดี สำหรับบูตะ เวลาที่บูตะรู้สึก อึดอัด อึไม่ออก กินมากไปหน่อย ก็อาศัยราชาวดีนี่แหล่ะ ช่วยได้ กินเข้าไปสักพัก ก็อ้วก ออกมา พออ้วกออกมาก็หายแล้ว วิ่งไล่กัดหนู กัดแมวได้เหมือนเดิม

ก็น่าแปลกใจเหมือนกันนะ หมาอย่างบูตะรู้ได้อย่างไร ว่าต้องกินใบไม้อะไร เคยหมาเห็นส่วนใหญ่ก็กินหญ้า กินใบตะใคร้ แต่บูตะ มาแปลก เริ่มแรก กินใบต้นกรรณิการ์ กินซะโกร๋น ตายไปเลย หลังจากกรรณิการ์ จบชีวิตลงไปแล้ว บูตะก็หันมากินใบมะอึก ยิ่งใบอ่อนๆ นะชอบมาก แต่ไม่กินลูกนะ ต่อมาใบมะอึกอ่อนๆ ก็หมดลง คราวนี้เลยหันมากินใบราชาวดีแทน จนยายต้องคอยไล่ตี เพราะกลัวราชาวดี จะจบชีวิตตามกรรณิการ์ไป ถ้าราชาวดีตายไปอีกต้น บูตะจะกินอะไร

ลองสังเกตใบของ ต้นไม้ของโปรด บูตะดู ปรากฎว่าทั้ง 3 ใบ มีลักษณะเหมือนกัน คือ ใบสาก เป็นขน กินแล้วคงระคายคอน่าดู เป็นสาเหตุให้บูตะแหว่ะ ออกมาโดยง่าย มั้ง

ราชาวดี	มะอึก	กรรณิการ์

แต่เท่าที่สังเกตดู หลังจากลิ้มรส ราชาวดีแล้ว บูตะไม่หันกลับมากินมะอึก อีกเลย สงสัยจะอร่อย แต่ขอโทษ ม่ามี๊ไม่กล้าชิมหรอกฮ่า แค่โดนนิดหน่อยก็คันคะเยอแล้ว

ใครรู้บ้างว่า หมากินใบไม้เพราะอะไร แล้วมีหมาของท่านใด กินใบแปลกๆ เหมือนบูตะบ้าง

ใบล่างๆ นี่เสร็จบูตะหมดแย้ว ต้องปีนไปหาใบอ่อนๆ กิน

หง่ำๆๆ อร่อยๆ

ใบแก่ไม่กิน

ดมก่อน อืมมม กลิ่นใช้ได้

เหนียวมากๆ ต้องออกแรงหน่อย อึบๆ

สงสารราชาวดีจริงๆ