อินเดีย ประเทศนี้มีมนต์เสน่ห์ และความพิลึกกึกกือ ประหลาดล้ำ ต้องมองอินเดีย อย่างอินเดียเป็น ถ้าได้ไปเหยียบอินเดียแล้ว กลับมาจะมีความรู้สึก 2 แบบ เท่านั้น ไม่ประทับใจหลงใหล ไปเลย ก็เกลียดสุดๆ ไม่คิดจะกลับไปเหยียบ อีกเป็นครั้งที่ 2

***********************

 ความวุ่นวายบนท้องถนนกำลังจะเกิดขึ้น

เช้าวันอังคารที่ 21 ฉันกับจอย รีบตื่นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เรามีเวลาไม่มากที่จะออกไปชมสีสันยามเช้า ชีวิตผู้คนในบังกาลอร์ เวลาของที่นี่ช้ากว่าประเทศไทย 1.30 ชั่วโมงค่ะ

โปรแกรมอย่างเป็นทางการของเราจะเริ่มประมาณ 11.00 น. โมงเราต้องเตรียมตัวออกเดินทางไปเยี่ยมชม มหาวิทยาลัย IIIT B (Indian Institute of Information Technology) ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่มีการศึกษาวิจัยเกี่ยวกับนวัตกรรมในด้าน ICT ผลิตบุคลากรเพื่อรองรับการเจริญเติบโต เวลาส่วนตัวของเราจึงมีน้อยมาก ต้องรีบออกไปเก็บภาพความประทับใจก่อนล่ะค่ะ

7 โมงเช้า หลังจากรับประทานอาหารเสร็จแล้ว เราเดินออกจากโรงแรมไปเรื่อยๆ ไม่มีจุดหมาย รถราในเมืองบังกาลอร์วิ่งกันขวักไขว่ สับสนอลหม่าน ฝุ่นควันจากท่อไอเสียคลุ้งไปทั่ว การจราจรในกรุงเทพฯ ชิดซ้ายไปได้เลย ถนนที่นี่ต้องใช้สมาธิสูงในการข้าม อย่าเดินเหม่อลอยเป็นอันขาด คุณอาจจะเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่กลางถนนได้  เสียงบีบแตรจากรถราประเภทต่างๆ สูงๆ ต่ำๆ บี๊นๆๆๆ แป๋นๆๆๆๆๆๆ เปรียบเป็นท่วงทำนองเพลงก็คงเป็นจังหวังที่เร่งเร้าตลอดเวลา กว่าเราจะข้ามถนนมาได้ก็เล่นเอาเหนื่อยหอบเชียวล่ะ

รถ 3 ล้อ ที่ทำให้ ถนนบังกาลอร์ มีชีวิต ชีวา ที่สุด

ถนนที่บังกาลอร์ ส่วนใหญ่กำลังอยู่ในระหว่างก่อสร้าง เวลาเดินต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ ไม่ใช่ฟุตบาธ ที่เป็นหลุมเป็นบ่ออย่างเดียวนะ แต่เต็มไปด้วย ปัสสาวะอุจจาระ ทั้งของ คน หมา และวัว ตลอดจน เสมหะ และน้ำหมาก ต้องคอยหลบเป็นระยะ ๆ มองต่ำ ห้ามมองสูง ราวกับว่า คนอินเดีย กำลังจะสอนวิธีการใช้ชีวิตที่ต้องมีสติตลอดเวลา

ผู้คนมากมายเริ่มออกปฏิบัติภารกิจประจำวันของพวกเขา บ้างก็ไปทำงาน บ้างก็ไปเรียน ร้านอาหารยามเช้า เป็นร้านเล็กๆ ต้องยืนรับประทาน นี่แหล่ะ ฟาสต์ฟู๊ด อินเดีย ของแท้ ไม่มีแม็ค ไม่มีไก่ทอด มีแต่ ข้าว, โรตี และแกงที่เสิร์ฟมาบนใบตอง ร้านชากาแฟ ก็มีให้เห็นได้ทั่วไป ไม่หรูอย่างสตาร์บัค ยืนซดกันข้างถนน ใส่ถ้วยเล็กๆ คนอินเดียนิยมดื่มกาแฟใส่นม ร้านไหนขายชากาแฟ เราจะเห็นเขาต้มนมกันเป็นหม้อ ๆ กลิ่นนมหอมชื่นใจ

ร้านอาหารยามเช้า ยืนรับประทาน

เดินอยู่บน 2 ฝากฝั่งถนนในอินเดีย ถ้าเห็นวัวเดินเผ่นพ่านไปมาก็อย่าแปลกใจ คนอินเดียนับถือวัว เป็นเทพเจ้า เพราะเป็นพาหนะของพระศิวะ ขับรถชนคนอาจมีความผิดน้อยกว่าชนวัว คนที่เลี้ยงวัวถ้าเลี้ยงไม่ดี ไม่หาหญ้าให้กิน จะโดนชาวบ้านรอบข้างรุมประณาม ว่ากล่าว เรียกว่าเป็นการแซงค์ชั่นในสังคมก็ได้

เจ้าของถนนที่แท้จริง

ระหว่าง 2 ข้างทางเราเห็นวัดในศาสนาฮินดู เป็นระยะ มีชาวบ้านนั่งร้อยดอกไม้เป็นพวงขาย สำหรับบูชาเทพเจ้า ชีวิตของชาวอินเดียผูกพันกับศาสนามาก ไม่มีช่องว่างของชีวิตช่วงไหนที่ไม่มีศาสนาเข้าไปเกี่ยวข้องตั้งแต่เกิดจนตาย วรรณะในศาสนาฮินดู ไม่อาจฝืน คนที่เกิดมาในวรรณะไหนแล้ว ก็ต้องอยู่ในวรรณะนั้นไปจนตาย แล้วชาวอินเดีย รู้ได้อย่างไรว่าใครอยู่ในวรรณะไหน เป็นเรื่องที่ตอบอยากสำหรับคนภายนอก แต่คนอินเดียด้วยกันเอง เขาย่อมรู้ ไม่ว่าจะเป็นจากนามสกุล การแต่งกาย และการประกอบอาชีพ

เราเดินมาเรื่อยๆ จนมาหยุดอยู่ที่วัดแห่งหนึ่ง ด้านหน้ามีพวงมาลัยร้อยขายเต็มไปหมด ฉันกับจอยรีบตรงไปเก็บภาพสวยๆ ของดอกไม้ทันที แม่ค้าเจ้าของร้านใจดีมาก ให้ดอกกุหลาบฉัน ส่วนจอยสาวหน้าสวยนัยน์ตาแขก ได้มาลัยดอกมะลิ เธอเอามาพันไว้ที่มวยผม ฮื่ม ดูเป็นชาวอินเดียไปเลยนะน้อง

กลมกลืนไหมคะ

กว่าจะรู้ตัวก็เดินมาไกลโขทีเดียว เห็นจะต้องรีบกลับแล้วล่ะ เดี๋ยวจะไม่ทันรถมารับเพื่อเริ่มการเดินทางตามโปรแกรมที่จัดไว้

Incredible India มหัศจรรย์ เมือง IT บังกาลอร์-เชนไน

ตอนที่ 1 บังกาลอร์ ผสานสุดขั้วอารยธรรม และเทคโนโลยี

ตอนที่ 2 สีสันชีวิต 2 ฝั่งถนนบังกาลอร์

ตอนที่ 3 บังกาลอร์  เมืองผลิตโปรแกรมเมอร์

โปรดติดตาม Incredible India  มหัศจรรย์ เมือง IT บังกาลอร์-เชนไน ตอนต่อไป