วันหยุดที่แสนสบายอย่างวันนี้  คิดถึงของกินของโปรดที่เกาะโคบบ้านเราจริงๆ   ของกินที่ว่าเป็นผลผลิตของต้นตาลโตนด  ฉันขอเรียกอย่างที่บ้านว่าต้นโหนดก็แล้วกัน   ที่เกาะโคบมีต้นโหนดเยอะพอสมควร  แต่เราไม่ค่อยขึ้นต้นโหนดทำน้ำตาลโหนดกัน   จึงมีลูกโหนดค่อนข้างเยอะ  อาหารหรือขนมที่ทำจากลูกโหนดจึงมีหลายอย่าง  ไม่ว่าจะเป็นยำหัวโหนด  ลูกโหนดน้ำกะทิสด  ลูกโหนดเชื่อม  พวมโหนดเชื่อม ( น่าจะเรียกจาวตาลนะ )  เล่าให้ฟังคร่าวพอให้นึกอยากลองชิมบ้างดีกว่านะคะ

                     ฉันจะเริ่มที่ยำหัวโหนดก็แล้วกัน  เริ่มตั้งแต่เลือกลูกโหนดที่กำลังดี ติดไปค่อนข้างอ่อน เพราะถ้าเลือกแบบกำลังดี จะกินเนื้อลูกโหนดได้ มันจะแก่เกินไปสำหรับทำยำ เมื่อได้แล้วก็นำมาปาดเปลือกลูกโหนดออก และขูดด้วยที่ขูดผลไม้ให้เป็นฝอยๆเล็ก (เล็บแมว )  ขูดใส่น้ำส้มโหนด แล้วปรุงรสด้วยกะปิที่ปิ้งจนหอม  ปลาย่าง น้ำตาลโหนด หอมแดง พริกขี้หนู โรยหน้าด้วยยอดสัง หรือใบมะกรูดก็ได้  ทานข้าวสวยร้อนๆตอนเที่ยง  แค่นี้ก็อร่อยอย่าบอกใคร

                    ต่อไปก็เป็นรายการขนมหวาน ลูกโหนดน้ำกะทิสด  วิธีการ  นำเนื้อลูกโหนดสด ปอกเอาเปลือกออก แล้วหั่นเป็นชิ้นเล็กๆตามแนวขวาง  ใส่ในน้ำกะทิสด เหมือนการทำแกงบวดนั่นแหละค่ะ น้ำกะทิ+น้ำตาลทราย +เกลือเล็กน้อย เว้นหัวกะทิไว้ใส่ตอนหลัง จะนำส่วนผสมตั้งไฟก็ได้ แต่ฉันไม่ค่อยตั้งไฟหรอก ชอบกินน้ำกะทิสดมากกว่า แล้วใส่ลูกโหนดลงไป ใส่หัวกะทิ  ก็กินได้แล้ว อันนี้เป็นของโปรดที่สุดของฉันเลยล่ะค่ะ

                   ส่วนการทำลูกโหนดเชื่อม ก็เหมือนการทำขนมเชื่อมๆทั่วไป เป็นสากล ฉันไม่ขอพูดถึง  มาพูดถึงพวมโหนดเชื่อมดีกว่า เพราะเพื่อนๆอาจจะสงสัยว่าอะไรคือพวมโหนด  พวมโหนด  เป็นส่วนของลูกโหนดที่สุกแล้วตั้งให้งอกรากยาวพอสมควร จนเนื้อข้างในมีจาวสีขาว เวลาจะกินก็ลำบากหน่อย ต้องใช้พร้าผ่าออก  ค่อนข้างยุ่งยากพอสมควร  แล้วนำมาเชื่อมกับน้ำตาลทราย  ผัดจนแห้ง เก็บไว้กินได้นาน  อร่อยสุดๆ ถ้าใครชอบขนมหวานมากๆก็ต้องกินพวมโหนดเชื่อม  นั่นแหละของหวานของแท้

                 นอกจากนี้แล้ว ลูกโหนดยังนำมาแกงได้หลายอย่าง ทั้งแกงส้ม  แกงคั่ว แกงเลียง โดยการนำลูกโหนดที่ไม่แก่เกินไป ขนาดพอกับที่ทำยำ  มาปอกเปลือกออก แล้วสับเป็นชิ้นเล็กๆ ต้มแล้วรินน้ำออกสัก 2  ครั้ง  แล้วใส่ในแกงต่างๆแทนผักทั่วไปที่เรากินกัน  ก็อร่อยดีเหมือนกัน

                 เวลาพวกเรากลับไปบ้านเกาะโคบ  แล้วลูกหลานของพ่อร่ำร้องจะกินลูกโหนด  พ่อก็จะนำไม้สอยที่ทำจากไม้ไผ่ยาวๆ  ติดเคียวไว้ส่วนปลายของไม้ไผ่ ไปสอยลูกโหนด  สอยเป็นทะลาย  เราก็มีหน้าที่เก็บลูกที่กระเด็นออกจากทะลายใส่กระสอบ ใส่รถรุน (รถเข็น ) กลับบ้าน แล้วใครชอบกินแบบไหนก็จัดการทำตามใจชอบ  มันเป็นความสุขที่ไม่ต้องซื้อต้องหาจริงๆ  แค่คิดถึงก็มีความสุขแล้วค่ะ ( เดือนสิบปีนี้จะกลับไปกินให้หายอยากสักที )