วันนี้ฝนตกทั้งวัน  อากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝน  ฉันรู้สึกคิดถึงเกาะโคบมากสุดๆ  ก็เลยกะจะนำเพื่อนพ้องน้องพี่ไปเที่ยวบ้านเกาะโคบเมื่อในอดีตกันอีกครั้ง.......

            ตอนที่ฉันเรียนอยู่ที่โรงเรียนบ้านเกาะโคบ  ฉันยังจำภาพความสนุกที่ได้เล่นกับเพื่อน  ได้ทำอะไรหลายๆอย่างที่เด็กในเมืองทำไม่เป็นและไม่สามารถทำได้เหมือนพวกเราเด็กชาวเกาะ  แต่ในฤดูฝนอย่างนี้เราเด็กเกาะโคบจะสนุกมาเป็นพิเศษ  เพราะฤดูฝนบ้านเรามีปลาเยอะแยะมากมาย  เชื่อไหมว่าขนาดเราไปโรงเรียน เรายังสามารถหาปลาได้....

            บ่ายวันหนึ่งในช่วงฤดูฝน  ครูให้นักเรียนหาดินเหนียวมาเพื่อนำมาเรียนการปั้นในวิชา สลน,(ศิลปะ)  ฉันและเพื่อนๆห้องก็ลงไปในพรุที่หน้าโรงเรียน  ในพรุก็จะเป็นดินเหนียวที่มีรอยหมูขุดแห้วหมู  บ้านฉันเรียกว่าปลักหมู ปลักหมูลึกประมาณครึ่งหน้าแข้ง  มีน้ำขังเล็กน้อย แล้วปลักหมูที่เกะโคบมีเต็มพรุ เพราะคนที่นี่ใช้วิธีการเลี้ยงหมูแบบปล่อยทุ่ง คือให้หมูหากินเอง  หมูจะกินอาหารตอนมื้อเย็นมื้อเดียวเท่านั้น   ฉันและเพื่อนก็เดินเท้าเปล่าพกถุงพลาสติกลงไปขุดดินเหนียวในปลักหมูเหล่านั้น....บังเอิญว่า......

           วันนั้นในช่วงเช้ามีฝนตกหนักมาก  ปลาต่างๆสารพัดปลาพากันขึ้นตามในพรุ และลงไปอยู่ตามปลักหมู  พวกเราเลยสนุกกันใหญ่  ปลาที่มีมากที่สุดคือปลาแขยง  ปลาแขยงบ้านฉันมี  2  ชนิด คือแขยงดำและแขยงขาว  แขยงดำคนไม่นิยมกินเพราะว่ามันจะคาว  ส่วนปลาแขยงขาวคนชอบมากเพราะเนื้อปลาจะน่ากินเหมือนเนื้อปลากด แกงส้มกินอร่อยมาก แล้วปลาแขยงช่วงฤดูฝนจะมีไข่เต็มท้องดูขาวอวบน่ากิน     ตอนนั้นปลาแขยงขาวก็จะขึ้นขาวเต็มปลักหมู ฉันไม่รู้จะเปรียบเทียบอย่างไรให้เห็นภาพ เอาเป็นว่าแมงเม่าบินเข้ากองไฟเยอะอย่างไร  ปลาแขยงในปลักหมูก็เยอะมากอย่างนั้น  แล้วเรื่องอะไรพวกเราจะหาดินเหนียวกัน  พวกเราก็เลยชวนกันจับปลาแขยงตัวใหญ่ๆใส่ถุงกันอย่างสนุกสนาน  แล้วไม่ต้องกลัวว่าเด็กเกาะโคบอย่างพวกฉันจะโดนปลาแขยงยัก  พวกเราจับปลาเป็นกันทุกคน  เราไม่กลัวเงี่ยงปลาอะไรทั้งนั้น  ยกเว้นปลาทิ่มหลัง(ปลาดุกทะเล)....

           วันนั้นนอกจากฉันและเพื่อนๆแล้ว  ยังมีชาวบ้านหลายคนที่ลงหาปลาตามปลักหมู แล้วพวกเขาจะมีวิธีหาปลาที่ไม่เหมือนพวกเรา  จะง่ายกว่าเด็กอย่างเรา  นั่นคือใช้มีดพร้าเดินฟันที่ตัวปลาเลย  ปลาอาจจะเป็นแผลแต่เขาก็นำไปลงหม้อแกงเลย เลือกเอาแต่ตัวใหญ่ขนาดกินอร่อย  ตัวเล็กก็ไม่ต้องไปยุ่งกับมัน  ปล่อยให้มันลงกลับทะเลสาบไปเมื่อฝนแล้ง .....

           ผลที่ได้จากการที่ครูให้ลงไปหาดินเหนียวในวันนั้นคือ  ปลาแขยงขาวคนละถุง  ไม่มีใครได้ดินเหนียวสักคน ครูก็เลยให้ไม้เรียวเป็นของแถมคนละ  1  ที  ค่าที่นักเรียนไม่ทำตามคำสั่ง  เหตุการณ์ในวันนั้นฉันยังจำมาจนถึงทุกวันนี้  ฉันจำได้ทั้งภาพที่โดนครูตีและจำภาพปลาแขยงที่มีมากมายเต็มปลักหมูได้ติดตา.....

หมายเหตุ  ภาพที่นำมาไม่ใช่ปลาแขยงหรอกนะ  แต่เป็นภาพเด็กเกาะโคบที่ยังคงรักษาความเป็นเกาะโคบมาจนถึงปัจจุบัน .............