อย่าให้ความรุนแรงขยายวง!!!

ก่อนอื่นต้องขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวผู้สูญเสียในเหตุการณ์ปะทะกันระหว่างผู้ชุมนุมกับตำรวจเมื่อวันที่ 7 ต.ค.51 ที่ผ่านมา อย่างสุดซึ่งด้วยความเคารพยิ่ง และขอไว้อาลัยกับความรุนแรงที่เกิดขึ้น รวมถึงขอประณามผู้ก่อให้เกิดความรุนแรงที่ยังไม่มีใครออกมาออกมารับผิดชอบ

และหลังจากความรุนแรงดังกล่าว สิ่งที่ตามมาก็ไม่ได้ผิดกับความคาดหมายมากนัก กับการตอบโต้ หาเหตุผลของทั้ง ๒ ฝ่าย ซึ่งก็ต้องว่ากันไปตามพยาน หลักฐานและข้อเท็จจริงที่จะปรากฎขึ้นเรื่อยๆ

แต่สิ่งที่น่าเป็นห่วง คือ อารมณ์ร่วมของประชาชนคนทั่วไปที่ยังอยู่ห่างๆ รับเพียงข่าวสารทางสื่อ ซึ่งบางครั้งยังขาดข้อเท็จจริง แต่พอมีชนวนความรุนแรงเพิ่มขึ้น การปะทุอารมณ์ย่อมเกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

อย่างเช่นวันนี้ผมออกไปข้างนอกด้วยแท๊กซี่  ขาไปพี่คนขับก็ทั้งด่า ทั้งไล่ ฝ่ายตำรวจและรัฐบาลด้วยอารมณ์เดือดพอสมควร แต่พอขากลับเจอพี่คนขับอีกคนที่แสดงทัศนะตรงกันข้ามแบบสุดขั้วกับคนแรก ถึงขนาดเสนอทางออกด้วยการ “ยิง” แกนนำพันธมิตรไปซะเลย จะได้จบๆ ซึ่งในความเป็นจริงคงจบไม่ลง

ผมนั่งฟังทั้ง ๒ ฝ่าย ด้วยความสงบ เพราะยังไม่กล้าเสี่ยงที่จะเริ่มถามถึงเหตุผล เพราะจากสภาพการณ์และบรรยากาศแล้วผมเชื่อว่า “อารมณ์ร่วม” มีมากกว่าเหตุผล

ผมลองนึกภาพเล่นๆ ว่าถ้าคนขับแท๊กซี่ ๒ คันนี้มาเจอกันอะไรจะเกิดขึ้น ????

และลองนึกเล่นๆ (ซึ่งอาจจะเกิดขึ้นจริง) ว่าถ้าพี่น้องเราทั้งชาติ ซึ่งมีฝั่ง มีฝ่ายทางความคิด แต่ปราศจากสติ มาคุยกัน เจอกัน อะไรจะเกิดขึ้น

ผมเป็นคนหนึ่งที่ขอประณามความรุนแรงที่เกิดขึ้นในทุกกรณี และขอเรียกร้องให้หันมาตั้งสติ ลองนึกภาพตาม หาเหตุผลประกอบกับความขัดแย้งที่เกิดขึ้น และเสนอทางออกร่วมกันด้วยการเหตุและผล สนับสนุนกลไกยุติธรรมในการเป็นตัวกลาง ตามวิถีทางที่มีอยู่ เพื่อให้บ้านเมืองเกิดความสงบโดยเร็ว

ด้วยความเคารพรัก