บ้านเรามีกัน 6 คน พ่อ แม่ พี่ชาย ฉัน น้องสาว และน้องชาย เป็นครอบครัวอบอุ่นแบบวุ่นวายๆ ยังไงก็ไม่รู้ เนื่องจาก 6 คน 6 สไตล์ แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง แต่เราก็อยู่ร่วมกันได้อย่างสงบบ้าง ไม่สงบบ้าง โดยปกติที่บ้านของเราจะเรียกแม่ว่า "คุณนายแม่" คุณนายแม่จะชอบทำบุญเข้าวัดเข้าวาเป็นกิจวัตรประจำวัน เน้น...ประจำวัน เพราะไปทุ๊กวัน ทุกคนในบ้านก็ปลงๆ เพราะเป็นความสุขของคุณนายท่าน จะห่วงก็เวลาขับรถออกจากบ้านนั่นแหละ ห่วงเพราะคุณนายแม่ขับรถช้า ถึงช้ามาก กลัวจะแซงจักรยานไม่ไหว ฮ่าๆๆๆ (เป็นเรื่องที่เราชอบล้อกันในบ้าน) คุณนายแม่ชอบทำอาหารมั่กๆ ทำอร่อยมั่กๆ  แต่ไม่ชอบเก็บ ไม่ชอบล้าง เพราะมีคนตามเก็บให้ ทุกวันคุณนายแม่ตื่นตี 3 ครึ่ง บางวันก็ตี 4 เพื่อเตรียมทำอาหารใส่บาตร ใส่บาตรเสร็จไปตลาด เตรียมทำอาหารไปถวายเพล ทำอาหารไปวัด แต่ที่บ้านจะไม่เหลืออาหารไว้ หากินเองจ๊ะ ตัวใครตัวมัน เหอๆๆๆ (เหลือไว้บางทีก็ไม่ไม่ใครกิน เสียดาย คุณนายเค้าว่างั้นน๊ะ) ณ ที่วัดนี่แหละที่คุณนายแม่จะไปพบปะ the gang ของท่าน

The gang ของคุณนายแม่จะเป็น กลุ่มที่ชอบตระเวนทำบุญ เนื่องจากคุณนายทั้งหลายท่านจะว่าง (ฉันแอบตั้งชื่อว่า "วัดแก๊งค์" ) วัดไหนดี เอ้า...ไป วัดไหนมีงานบุญ เอ้า...ไป ช่วงเวลาแห่งการเดินสายทำบุญก็จะประมาณ เช้าๆ จนถึง บ่ายๆ ในแก๊งค์นี้จะมีคุณนายแม่ๆ อยู่ 6 - 7 บางวันอาจมากถึง 10 - 15 แล้วแต่ความสะดวกของแต่ละท่าน หลังจากเสร็จภารกิจทำบุญ เป็นเวลาที่วัดแก๊งค์จะมีปาร์ตี้ส้มตำ และคาราโอเกะ สถานที่ปาร์ตี้ก็ ณ บ้านฉันนี่แหละคร๊า อาทิตย์นึงก็มาปาร์ตี้กันซะ 2-3 วัน แล้วแต่อารมณ์มันส์ลงต่อม มันเป็นช่วงเวลาที่ฉันรู้สึกวุ่นวายมั่กๆ เสียงเจี๊ยวจ๊าวยังกะเด็กสาวรุ่นๆ เม้าท์กัน หัวเราะคิกคักๆ ร้องเพลงสมัยยังสาวๆ หูยยยย เห็นแล้วก็น๊ะ คิดว่าตอนเราแก่ไปแล้ว เราต้องเป็นแบบนี้รึป่าวเนี่ยะ

เวลาของการปาร์ตี้ส้มตำ และคาราโอเกะ จะเกิดความวุ่นวายเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะกับฉัน! "ลูกๆ แม่อยากได้นั่น แม่อยากได้นี่ โหน่ยยยยยนะ, ลูกๆ แม่ขอนั่น แม่ขอนี่โหน่ยยยยยนะ, ลูกๆ ไปซื้อนั่น ไปซื้อนี่ให้แม่โหน่ยยยยนะ, ลูก ลูก ลูก โอ้ยยยยยย สารพัดโดนใช้ บางทีทำงานอยู่ หูยมีโทรจิกมารับใช้ หนีไปบ้านเพื่อนมีโทรจิกให้แวะซื้อของ บางครั้งอยากหนี อยากปิดโทรศัพท์ จะได้ตามจิกไม่ได้ เบื่อ เซ็ง หงุดหงิดทุกครั้งที่มีปาร์ตี้ส้มตำ

แต่เมื่อเวลาผ่านไปฉันก็เริ่มชิน เป็นเพราะพ่อบอกว่าทำๆ เถอะลูก แม่ไม่ได้อยู่ถึง 100 ปีหรอกน่า แม่ทำเพื่อเราทุกคนมามากแล้ว แม่เหนื่อยกับพวกเราทุกคนมากมาแล้ว อะไรที่เป็นความสุขของแม่ ก็ทำให้เค้าซะ อะไรที่เป็นความสุขของเค้าก็ปล่อยให้เค้าทำ เราก็แค่คอยเป็นกำลังใจ (พ่อเป็นกำลังทรัพย์ซะส่วนใหญ่) คอยดูแลเค้าให้ดีที่สุด เราทุกคนในบ้านรักแม่ เพราะฉะนั้นอะไรที่เป็นความสุขของแม่เราจะทำให้แม่อย่างดีที่สุด

เรารักคุณนายแม่จ๊า (แก๊งค์ของคุณนายแม่ก็รักนะ เพราะทำให้คุณนายแม่มีความสุข)