ขอบคุณโลกใบใหญ่
ที่มีพื้นที่มากมาย ให้เดินต่อไปข้างหน้า
พาชีวิตฉัน หมุนผ่านไปตามกาลเวลา
ทำให้รู้ว่าทุกสิ่งบนโลกนี้มีการเปลี่ยนแปลง

ขอบคุณสิ่งรอบข้าง
ที่มีความแตกต่าง ให้ฉันได้มองเห็น
ให้ได้สัมผัส ได้เรียนรู้ ได้คิดเองเป็น
ให้เข้าใจชัดเจน ว่าบนโลกนี้ไม่มีอะไรที่เหมือนกัน

ขอบคุณใครก็ตาม
ที่คอยไถ่ถาม ทักทายกันอย่างไม่ขาดสาย
นำความห่วงใย ความหวังดีมามอบให้มากมาย
ทำให้รู้ว่าบนโลกใบใหญ่ ฉันไม่ได้หายใจเพียงลำพัง

ขอบคุณตัวฉันเอง
ที่หลายครั้ง รู้สึกหวั่นเกรงต่อเรื่องราวหลากหลาย
แต่ทุกครั้ง ก็สามารถพาตัวเองเดินฝ่ามันออกไป
ทำให้รู้ว่าฉันยังคู่ควร เป็นผู้มีสิทธิ์ใช้ชีวิตที่ได้เกิดมา

ขอบคุณคนที่ทำให้มีน้ำตา
ให้ได้เรียนรู้ว่า การร้องไห้ทำให้เหนื่อยล้าขนาดไหน
ได้สัมผัสทุกข์ทรมาน จากความรู้สึกที่เรียกว่า เสียใจ
ทำให้รู้ว่าข้อดีของเรื่องร้ายคือ ทำให้เป็นคนใหม่ที่ใจเข้มแข็งกว่าเดิม