• Anocha-Library
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : [email protected]
  • วันที่สร้าง : 2008-10-02
  • จำนวนเรื่อง : 28
  • จำนวนผู้ชม : 85316
  • ส่ง msg :
  • โหวต 18 คน
เตวีสติโม
แบ่งปันเรื่องราวธรรมะ จากนักศึกษาครูสมาธิ รุ่นที่ 23 สถาบันพลังจิตตานุภาพ สาขาวัดผ่องพลอย (http://www.samathi.com/)
Permalink : http://www.oknation.net/blog/concentration
วันพฤหัสบดี ที่ 29 ตุลาคม 2552
Posted by Anocha-Library , ผู้อ่าน : 3805 , 19:12:53 น.  
หมวด : ศาสนา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

มีอาจารย์ท่านหนึ่งได้มอบหนังสือเรื่อง สวนดอกไม้กับชีวิต ของ ขวัญ เพียงหทัย ให้อ่าน ด้วยความที่ยุ่งมากก็เลยทำให้ไม่มีเวลาได้หยิบอ่านเสียที แต่ด้วยความที่ชอบนักเขียนท่านนี้เป็นทุนเดิม จึงตัดสินใจขอนอนดึกขึ้นอีกนิดเพื่อให้ได้อ่านบางท่อนบางตอนก็ยังดี

พลิกไปพลิกมาก็พบกับรูปนี้ในหนังสือ

 

เห็นว่าแปลกดีเลยลองอ่านดู แล้วพบว่าไม่ผิดหวังเลย ประหนึ่งว่าธรรมะจัดสัดอีกแล้วจริงๆ ค่ะ

โดยเรื่องราวผู้เขียนได้ใช้ภาพนี้แนะนำให้กับน้องที่กำลังทุกข์ใจจากการโดนเอาเปรียบ เธอแนะนำว่า ให้ดูต้นไม้ใหญ่เป็นตัวอย่างว่า เห็นมั้ยมีสารพัดสิ่งที่มาอาศัยต้นไม้นี้ แต่ก็ยังมีสิ่งหนึ่งที่อยู่ใต้ดินคอยพรวนดินให้ต้นไม้อยู่สบายนะ

เธอกำลังจะบอกเราว่า ในความเลวร้ายที่คิดว่าเจอนั้น ก็ยังคงมีสิ่งดีๆ ซ่อนอยู่ และเธอยังให้อีกมุมมองของชีวิตแทนที่จะมานั่งตีโพยตีพายว่าโดยเอาเปรียบ เธอกับบอกให้มองว่า เรากำลังโชคดีที่มีโอกาสให้คนอื่นมาเอาเปรียบ เพราะนั่นแสดงว่าเรากำลังเป็นต้นไม้ใหญ่ ซึ่งไม่ใช่ว่าจะเป็นกันได้ทุกคนหรอกนะ ผู้อ่าน..ว่าจริงมั้ยคะ

ครั้งหนึ่งฉันเคยวาดภาพเกี่ยวกับต้นไม้ภาพหนึ่งไว้คอยสอนเตือนตนเอง เรื่องฝีมือไม่ต้องพูดถึง เพราะฉันวาดได้แบบเด็กประถมเท่านั้นแหละ เอาว่าพอดูรู้เรื่อง มันเป็นภาพง่ายๆของต้นไม้ต้นหนึ่ง แต่กว่าที่ภาพต้นไม้นี้จะเกิดขึ้นและสมบูรณ์ในมโนภาพของฉันให้ถ่ายทอดออกมาบนกระดาษได้ มันใช้เวลานับสิบปี มันบ่มเพาะมาจากความ เจ็บปวด ความอดทน จนกลายเป็นความเคยชินและสุดท้ายเดินทางมาถึงความเข้าใจ มันลดอุณหภูมิลงมาเรื่อยๆตามจำนวนบาดแผลที่อารมณ์กรีดให้กับหัวใจ มันเย็นลงเมื่อถึงความเข้าใจ และแล้วภาพของต้นไม้นี้ก็ปรากฏขึ้นมา แต่คนเราไม่ใช่ภูเขาไฟที่ดับสนิท ซึ่งเมื่อเย็นแล้วก็จะไม่ร้อนอีก บางครั้งฉันก็สะทกสะเทือน แต่เมื่อดูภาพต้นไม้นี้แล้วก็ผ่อนคลาย และเมื่อนานวันขึ้น ผลของการบ่มเพาะความเข้าใจโลกและชีวิตนี้ ก็ได้ทำให้ฉันกลายเป็นนกที่ท่องไปในท้องฟ้าอย่างมีความสุข มองเห็นภาพคนที่ไล่ล่าอย่างเข้าใจขึ้น และความเจ็บปวดได้แต่แหงนคอมองฉันจากพื้นดิน เย็นวันหนึ่ง ขณะที่ท้องฟ้าเป็นสีเทาเข้มด้วยเมฆก้อนใหญ่ที่กำลังอุ้มฝนมาฝาก  ฉันยืนมองดูกลุ่มเมฆที่เคลื่อนไปกับแรงลมพัด มันเป็นภาพที่สวยงามมาก ฉันชอบดูกลุ่มเมฆฝนเช่นนี้อยู่บ่อยๆ มันเป็นภาพเขียนอันมหัศจรรย์จากพู่กันของธรรมชาติ น้องคนหนึ่งเดินมาหาฉันด้วยใบหน้าเศร้าสร้อย เขารู้สึกหดหู่ใจกับการกระทำของใครบางคนที่เอาเปรียบเขา มันเป็นความเจ็บปวดลึกๆในใจที่ทำให้ความสุขกลายเป็นเพียงคำในพจนานุกรม เรานั่งลงคุยกัน และฉันเอาภาพต้นไม้นี้ให้เขาดู มีหลายอย่างที่อยู่ร่วมกับต้นไม้ต้นนี้ มันเป็นต้นไม้ใหญ่แผ่กิ่งก้านสาขาร่มรื่น ฉันวาดพื้นดินเป็นสีอ่อน เพื่อให้มองเห็นรากที่แผ่ขยายหนักแน่น รูปของฉันไม่ค่อยเหมือนจริง เพราะฉันกำลังบอกเล่า มากกว่ากำลังวาดรูป ‘‘ต้นไม้นี้จะไม่ล้มง่ายๆหรอก’’ ฉันชี้ไปที่รากซึ่งแผ่กว้าง แข็งแรง ‘‘แต่การเป็นต้นไม้ใหญ่ แน่นอนที่จะต้องรับน้อยกว่าให้ บางทีอยากให้ บางทีต้องให้ บางทีเสียไปโดยยังไม่ทันให้ แม่นกตัวนี้ กำลังคาบเหยื่อมาป้อนลูก มันเพียงแต่ทำรังบนต้นไม้นี้ มันจะช่วยจับหนอนให้ เมื่อลูกมันอิ่มแล้ว มันจะร้องเพลงให้ต้นไม้ฟัง มันเป็นนกผู้รู้จักรับและรู้จักให้ เหมือนคนบางคนที่ดีกับเรา เห็นมดตัวนี้ไหม มันมาดูดน้ำหวานที่ดอกไม้ คนบางคนมาอาศัยเรา เราเลี้ยงดูอย่างดี แต่เขาก็ยังแอบขโมยบางอย่างจากเราไปอีก คนแบบนี้ถ้าเราว่าเขา เขาจะว่าเราใจร้าย ถ้าเราไม่ว่าเขา เขาจะว่าเราโง่ ตัวนี้คือแมลงที่มากินใบ อิ่มแล้วกำลังนอนไขว่ห้างรับลมสบายใจ คนพวกนี้มีปรัชญาว่า ชีวิตนี้รื่นรมย์นัก กินแล้วก็นอนหลับ  กินอะไรของใครไม่สนใจ  ทั้งโลกมีหน้าที่เสิร์ฟให้ฉันมีความสุข อย่าไปบอกให้เขาทำอะไรเพื่อเธอทีเดียว เพราะเขาจะไม่เข้าใจเลย และคิดว่าเธอเป็นมนุษย์ที่ยุ่งยากมากที่สุด เช่นต้นไม้นี้ แมลงตัวนี้ก็จะบอกว่า ‘อะไร กินใบหน่อยก็ไม่ได้เหรอ’ มันจะพูดแบบนี้ไปได้จนแม้ขณะที่มันกำลังเคี้ยวใบสุดท้ายของเธออยู่เชียวละ นกเงือกเจาะโพรงเบ้อเริ่มเพื่อเข้าไปอยู่ ก็ตัวมันใหญ่ โพรงก็เลยใหญ่ตาม คนบางคนคิดว่าบ้านของเขาคือบ้านของเขา และบ้านของเราคือบ้านของเขา ยามเขาหิวโหย เรามีหน้าที่คอยกันไม่ให้เขาตาย กับคนอื่นเขาจะดีมาก เกรงใจทุกคนในโลกยกเว้นเรา และถ้าเราทำอะไรไม่เป็นไปอย่างที่เขาหวัง เขาจะ  หัวเสียมากราวกับเจ้านายหัวเสียกับทาสที่อุ่นน้ำอาบจนร้อน เกินไป บางครั้งเขาหวังกระทั่งให้เราไปปฏิบัติกับคนที่เขากำลังทึ่งสุดใจอีกด้วย เรารู้ว่าเขาเป็นใคร แต่เขาไม่รู้หรอกว่าเราเป็นใคร แต่ด้วยความใจดีของเราทำให้เขาหลงไป นี่สรุปว่าเป็นความผิดของเราเองนะ นกหัวขวานตัวนี้ไม่เหมือนตัวอื่น มันกำลังจิกกิ่งไม้ให้หัก คนบางคนน่าแปลก มาอาศัยร่มเงาของต้นไม้ แต่ไม่เคยทำอะไรให้ต้นไม้เลยนอกจากการทำลาย คนบางคนอิจฉาเราด้วย ความต่ำต้อยในใจของเขาเอง โดยที่เราไม่ต้องไปทำอะไรให้เขา เลย วันๆเขานั่งอิจฉาจนต้องเอาตาแช่น้ำ แล้วก็นั่งคิดแผนเจมส์บอนด์ ตอนพระเอกกลับใจเป็นผู้ร้ายว่าจะทำยังไงกับ เราดี พวกต้นกาฝากก็คอยดูดน้ำเลี้ยงจากเราไปทุกวิถีทาง ถ้าเราโตพอเราก็อยู่ได้ แต่ถ้าเราปล่อยให้มันโตกว่าเรา บางทีก็ถึงคราวพ่ายแพ้ละกระมัง บางทีเราก็ต้องป้องกันตัวเองเหมือนกัน แต่ยังไงเราก็มีไส้เดือนพรวนดินให้ต้นไม้อยู่สบายขึ้น เพราะโลกนี้ไม่ได้มีแต่สิ่งเลวร้ายไปเสียทั้งหมดหรอก’’ ‘‘แต่เราไม่ใช่ต้นไม้ใหญ่นี่พี่ เราก็ธรรมดา’’ น้องคนนั้นบอกอย่างเหนื่อยอ่อน ‘‘ใครๆก็เป็นต้นไม้ได้ เพียงแต่ว่าใหญ่ขนาดไหนเท่านั้นเอง ใหญ่มากก็โดนรุมมากหน่อย ผกากรองต้นเล็กๆก็ยังมีเพลี้ยรุมได้ ชีวิตต้องการประสบการณ์จากบาดแผล กว่าที่เราจะมองเข้าไปในผู้คนได้ถึงหัวใจ เมื่อเราเปิดปากแผลของเราให้กว้าง หัวใจก็จะไม่เป็นบาดทะยัก เมื่อเราเรียนรู้ผู้คนแล้ว ก็ควรจะปล่อยใจให้พฤติกรรมของคนอื่นเหล่านั้นเหินผ่านชีวิตของเราไป กฎข้อแรกคืออย่าคิดว่าเราเสียเปรียบ เพราะไม่ใช่ทุกคนหรอก ที่จะได้เป็นต้นไม้ใหญ่’’

 

 

สนใจอ่านเรื่องทั้งหมด หรือเรื่องอื่น ๆ ลองเข้าไปที่ เว็บไซต์ เรือนธรรม : บ้านพักผ่อนทางจิตใจด้วยธรรมะ

 




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
arattikron วันที่ : 29/10/2009 เวลา : 19.57 น.

ธรรมชาตินั้นยิ่งใหญ่จริงๆ
สามารถเปรียบเทียบเชื่อมโยงได้

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
คนประทาย วันที่ : 29/10/2009 เวลา : 19.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pongnaan04


ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆ และคติเตือนใจ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ITPro วันที่ : 29/10/2009 เวลา : 19.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/itpro


ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆ และคติเตือนใจครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< ตุลาคม 2009 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31



[ Add to my favorite ] [ X ]