วันพุธ ที่ 23 กรกฎาคม 2551
ก า ร เ ดิ น ท า ง ม า ข อ ง พ า ยุ ฝ น
Posted by
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์
,
ผู้อ่าน : 101
, 21:44:20 น.
| หมวดหมู่ :
ท่วงทำนองของความรู้สึก
พิมพ์หน้านี้
|
 พร้อมกับการเดินทางมาของพายุฝนคลื่นเมฆครึ้มหม่นคลี่ม่านห่มคลุมผืนฟ้าเอาไว้ในความเปลี่ยวเหงาพร้อมกับการเดินทางมาของพายุฝนกระดิ่งเงินชายคาบ้านระงมเสียงกังวานใสไปในความสับสนของยามค่ำพร้อมกับการเดินทางมาของพายุฝนซากใบไม้คว้างหล่นมาจากชายป่าเชิงภูถมทับทางเท้าเล็กๆในหุบเขาเหมือนราวจะเร้นซ่อนโลกภายในอันบอบบางเอาไว้ห่างไกลจากสายตาแห่งการรับรู้ของผู้คนพร้อมกับการเดินทางมาของพายุฝนเหมือนยินเสียงใครสักคนกระซิบพร....
|
วันเสาร์ ที่ 19 กรกฎาคม 2551
ฤ ดู เ ก็ บ เ กี่ ย ว
Posted by
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์
,
ผู้อ่าน : 140
, 22:27:07 น.
| หมวดหมู่ :
ในระหว่างทางผ่าน
พิมพ์หน้านี้
|
 ผืนฟ้านอกกระจกหน้าต่างออกไป ครึ้มหม่นอยู่ด้วยเมฆฝนที่ลอยตัวเรี่ยต่ำ และพร้อมที่จะกระหน่ำสายปรายโปรยลงมาได้ในทุกขณะ ข้าพเจ้าเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสารรายงานวิเคราะห์งบประมาณก่อสร้างของโครงการมูลค่าห้าพันเจ็ดร้อยกว่าล้านที่เพิ่งจะแล้วเสร็จลง พร้อมกับจดหมายขอให้หน่วยงานก่อสร้างที่รับผิดชอบพิจารณาปรับแก้ลดทอนค่าใช้จ่ายบางส่วนลงเพื่อความเหมาะสมต่อสถานการณ์ทางเศรษฐกิจในปัจจุบันและกำหนดวั....
|
วันจันทร์ ที่ 14 กรกฎาคม 2551
อ า ก า ศ ใ น ย า ม เ ช้ า
Posted by
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์
,
ผู้อ่าน : 117
, 21:16:03 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องสั้นสั้น
พิมพ์หน้านี้
|
 ตอนที่ผมลุกจากเตียงนอน ล้างหน้าลวกๆในห้องน้ำ.แล้วเปิดประตูห้องพัก ก้าวออกมายืนตรงระเบียงริมทางเดินนั้นดูเหมือนจะเพิ่งเลยเจ็ดโมงเช้ามาสักห้านาทีเห็นจะได้ อันที่จริง, การได้นอนเล่นอยู่บนเตียงเสียจนเต็มอิ่มในเช้าวันหยุด สำหรับคนทำงานในเมืองใหญ่แล้ว ดูเหมือนจะเป็นช่วงเวลาที่น่าหวงแหน และก่อเกิดแรงบันดาลใจได้อย่างน่าประหลาดอยู่เสมอ แต่กระนั้น ผมมักกลับต้องตื่นแต่เช้ากว่า....
|
วันอาทิตย์ ที่ 6 กรกฎาคม 2551
เรื่องสั้น : ล ะ อ อ ง ฝุ่ น ใ น ม่ า น ค วั น
Posted by
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์
,
ผู้อ่าน : 169
, 07:46:07 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องสั้น
พิมพ์หน้านี้
|
 รถไฟแล่นเข้าเทียบชานชาลาอีกขบวนหนึ่งแล้ว ผู้โดยสารเบียดเสียดกันลงมาราวกำลังหนีอะไรกันมาสักอย่าง แต่ละคนแบกสัมภาระมาเพียบหลัง เนื้อตัวเปื้อนฝุ่นมอมแมมและใบหน้าอิดโรย ผู้ที่มารอรับลุกจากเก้าอี้ เดินเร่เข้าไปหา เสียงพูดคุยทักทายดังขึ้นโหวกเหวก ก่อนจะพากันเดินผ่านหน้าผม มุ่งตรงไปยังถนนใหญ่ด้านหน้าสถานี ด้วยท่าทางที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น คล้ายกับว่าเมืองนี้ได้ซุกซ่อนความหวังเอาไว้มากพอสำหรับพวกเขา ผมได้แ....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 3 กรกฎาคม 2551
ใ น โ ล ก ใ บ เ ล็ ก ๆ
Posted by
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์
,
ผู้อ่าน : 180
, 19:36:11 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องสั้นสั้น
พิมพ์หน้านี้
|
 ฝนพรำลงมาครู่ใหญ่ในตอนเช้า ลานระเบียงเปียกชุ่มเช่นเดียวกับหมู่ไม้รายรอบรั้วบ้าน โมบายเปลือกหอยระงมเสียงกังวานใสอยู่ในความเงียบงันของยามเช้า เขาลุกเข้าครัวต้มน้ำไว้ชงกาแฟและเตรียมตัวเข้าไปในตัวเมืองในเช้านี้ อีกร่วมชั่วโมงกว่ารถโดยสารประจำทางเที่ยวแรกของอำเภอจะเริ่มออกเดินทาง เขายังมีเวลามากพอที่จะเดินทอดน่องข้ามถนนไปอาบน้ำในแม่น้ำ เลือกรื้อเสื้อผ้าเก่าๆแต่ดูสะอาดตาสักชุดจากตู้ไม้มาสวมใส....
|