พิมพ์หน้านี้
|
ล่องลอยมา จากไหน หนอไอน้ำ กลั่นมาจาก ความเจ็บช้ำ - ใจดวงไหน จึงอวลอุ่น กรุ่นกราย อยู่ใกล้ไกล หรือจากใจ ดวงร้าว ของเราเอง
พลัดหลงมา จากไหน เล่าไยหมอก โปรยละลิ่ว ปลิวระลอก อยู่คว้างเคว้ง ผ่านมาเยือน เหมือนมาย้ำ พร่ำประเลง เงียบงำเพลง เงียบเหงาใน ใจเงียบงัน
รดรินโรย ลงโปรยปราย เถิดสายฝน คล้ายน้ำตา ใครร่วงหล่น ปนคราบฝัน มาอาบห่ม บาดบ่มใจ ไม่เว้นวัน อีกนานไหม ฤดูนั้น จะผันแปร
ถักทอใย ใสประกาย น่ะสายแดด ราวจะแผด เผาใจ ใครกันแน่ ท่ามคืนวัน ผันผวน และปรวนแปร ฉันคงคอย นับรอยแผล แต่ลำพัง.. แด่นางฟ้าตัวน้อยที่บินลอยลาลับไป.. |