พิมพ์หน้านี้
|
พร้อมกับการเดินทางมาของพายุฝน คลื่นเมฆครึ้มหม่น คลี่ม่านห่มคลุมผืนฟ้า เอาไว้ในความเปลี่ยวเหงา
พร้อมกับการเดินทางมาของพายุฝน กระดิ่งเงินชายคาบ้าน ระงมเสียงกังวานใส ไปในความสับสน ของยามค่ำ
พร้อมกับการเดินทางมาของพายุฝน ซากใบไม้คว้างหล่น มาจากชายป่าเชิงภู ถมทับทางเท้าเล็กๆในหุบเขา เหมือนราวจะเร้นซ่อน โลกภายในอันบอบบาง เอาไว้ห่างไกล จากสายตาแห่งการรับรู้ ของผู้คน
พร้อมกับการเดินทางมาของพายุฝน เหมือนยินเสียงใครสักคน กระซิบพร่ำบทเพลง แห่งการรอคอย เงียบงำเปลี่ยวดาย อยู่ภายในใจ
พร้อมกับการเดินทางมาของพายุฝน หอมกลิ่นบางเบาของความเหงาเศร้า กรุ่นโรยดั่งราว กลิ่นร่ำของกาลเวลา ที่ล่วงผ่าน เลยไป...
|