วันเสาร์ ที่ 9 สิงหาคม 2551
เรื่องสั้นแปล : บ้ า น เ ก่ า แ ห่ ง แ ผ่ น ดิ น เ กิ ด
Posted by
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์
,
ผู้อ่าน : 301
, 22:31:46 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องสั้นแปล
พิมพ์หน้านี้
|
 ก่อนเดินทางกลับจากอิตาลีด้วยทุนฟูลไบรท์ในปลายปีนั้น ผมได้มีโอกาสแวะไปเยี่ยมครอบครัวของพ่อที่หมู่บ้านชนบทในแคว้นยูดายน์ หากไม่ใช่เพราะอยากได้ไปเห็นบ้านเกิดที่แท้จริงของพ่อแล้ว ผมก็คงไม่ลงทุนเดินทางจากฟลอเรนซ์ไปด้วยความยากลำบากถึงเพียงนั้น ตลอดปีที่ผ่านมา ผมได้เลื่อนการเดินทางมาแล้วถึงสองครั้ง โดยเตลิดตามนักเรียนทุนฟูลไบรท์คนอื่นๆไปฉลองคริสต์มาสที่คอร์ตินา และเลยไปซิซิลีในวันปิดภาคฤดูใบไม้ผลิแทน....
|
วันเสาร์ ที่ 3 พฤษภาคม 2551
เรื่องสั้นรัสเซีย : ก ร ะ จ ก เ ง า
Posted by
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์
,
ผู้อ่าน : 324
, 21:32:07 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องสั้นแปล
พิมพ์หน้านี้
|
 . เมื่อผมและภรรยาย่างเท้าเข้าไปในห้องรับแขกเก่าๆ ที่อวลตลบไปด้วยกลิ่นอับชื้น เราส่องไฟไปยังผนังที่ไม่เคยต้องแสงมานานนับศตวรรษ ฝูงหนูนับล้านตัววิ่งกระเจิง แรงลมจากประตูที่ปิดตามหลังเรากวัดกระดาษมุมห้องเพยิบคว้าง ครั้นแสงไปสาดส่องไปทั่วห้องเราได้เห็นภาพเขียนเก่าแก่แขวนเรียงรายอยู่บนผนังมันเป็นภาพบรรพบุรุษของผมที่เก่าคร่ำเคร่าจนเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเขียว ท่าทางพวกเขาดูหยิ่งทระนงจองหองและเคร่งขรึม ราวก....
|
วันอาทิตย์ ที่ 13 เมษายน 2551
เรื่องสั้นแปล : วั น ก ลั บ บ้ า น
Posted by
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์
,
ผู้อ่าน : 306
, 07:19:56 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องสั้นแปล
พิมพ์หน้านี้
|
 ปลายเดือนมีนาคม ปี 1951 บนถนนหลวงระหว่างเมืองคิมเฮกับเมืองปูซาน ชายหนุ่มสองคนกำลังเดินช้าๆ มุ่งหน้าไปยังปูซาน ทั้งคู่กำลังเดือดดาลเอากับฝุ่นดิน เหงื่อไคลและกลิ่นเหม็นอับ เสื้อผ้าพะรุงพะรังที่สวมกันอยู่ ขาดเป็นริ้วๆ เห็นได้ชัดแถวหัวไหล่และตะโพก พวกเขาจึงดูคล้ายขอทานหรือไม่ก็สุนัขโซๆ ดวงตาแต่ละคู่ลึกโหลอย่างกับเพิ่งโผล่มาจากหลุมศพ รูจมูกโต และดำมืดเหมือนโพรงตัวตุ่นบนใบหน้าซูบตอบนั้นโดดเด่นจับตาท....
|
วันศุกร์ ที่ 21 มีนาคม 2551
เรื่องสั้นแปล : ผู้ ม า เ ยื อ น
Posted by
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์
,
ผู้อ่าน : 320
, 20:34:06 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องสั้นแปล
พิมพ์หน้านี้
|
 . ในชั้นเรียนของเรามีครูประจำชั้น ชื่อ คริสติน คัทเตอร์ แม้ผม.จะรู้สึกว่าเธอเป็นคนมีฐานะ แต่เธอก็เป็นหญิงที่เคร่งครัดและเอาจริงเอาจัง.คนหนึ่ง ไม้กางเขนเงินขนาดจิ๋วห้อยคอเธออยู่เสมอ เธอมักสวมเสื้อสามารถ.สีน้ำเงิน บนหน้าอกด้านซ้ายปักเครื่องหมายประจำวิทยาลัยที่เธอสำเร็จ.การศึกษามา ซึ่งประกอบด้วยรูปหนังสือเปิดกาง มีลำแสงส่องขึ้นไปยัง.สรวงสวรรค์ ซึ่งแทนด้วยกลุ่มเมฆสีทองสามกลุ่ม วิทยาลัยแห่งนั....
|
วันอังคาร ที่ 11 มีนาคม 2551
เรื่องสั้นแอลเบเนีย : ส้ ม สี เ ลื อ ด
Posted by
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์
,
ผู้อ่าน : 368
, 21:22:08 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องสั้นแปล
พิมพ์หน้านี้
|
 เรื่อง ตลาดในตัวเมืองจอแจไปด้วยผู้คน นิคอส ปัปปานัวโลส เด็กชายตัวเล็กๆ ถูกเบียดเสียดอยู่ท่ามกลางฝูงคนที่กำลังเดินจับจ่ายสินค้า เขาแบกถุงผ้าสีน้ำเงินใบหนึ่งด้วยท่าทางหนักอึ้ง พ่อของเขาก็กำลังแบกถุงผ้าอย่างเดียวกันอีกสองสามใบเดินนำหน้าด้วยท่าทางกระฉั....
|