วันจันทร์ ที่ 16 มิถุนายน 2551
ค ร า บ ก า แ ฟ ข้ า ง ข อ บ แ ก้ ว
Posted by
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์
,
ผู้อ่าน : 194
, 21:31:57 น.
| หมวดหมู่ :
คำร้อย
พิมพ์หน้านี้
|
อบอวลในไออุ่นยังกรุ่นอยู่แม้เลยลับหากรับรู้โรยกลิ่นร่ำถึงรางเลือนกลับเหมือนใจยังใฝ่จำคล้ายรอยคราบกาแฟคล้ำขอบแก้วนั้นเพียงชั่วค่อนกึ่งแก้วกาแฟเข้มหากใจท้นจนล้นเต็มอิ่มเอมฝันหวานใดเล่าเท่าอุ่นในยิ้มให้กันคล้ายจะหยันคราบตะกอนก้อนน้ำตาลค่อยลุกก้าวจากถ้วยแก้วกาแฟเปล่าทิ้งเพลงเหงาในเงาแสงแห่งโคมสานปรอยฝนปรายพรูสายพรำเช่นค่ำวานราวจะขานขับเพลงพร่ำคำร่ำลาเราต่างคนผ่านทางคืนร้างเปลี่ยวคอยขับเคี่ยวกับคืนค่ำอ....
|
วันเสาร์ ที่ 7 มิถุนายน 2551
ห่ ว ง
Posted by
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์
,
ผู้อ่าน : 225
, 22:19:14 น.
| หมวดหมู่ :
คำร้อย
พิมพ์หน้านี้
|
 แดดสวย ว่าไหม, ในบ่ายนี้อาบสี ขาวกระดาษ สาดต้องอวลละมุน อุ่นละไม ไอละอองราวจะร้อง ร่ำระบาย ร่ายระบำฟ้าสี ครามใส ในยามบ่ายลึกไกล เข้มคล้าย คราใกล้ค่ำสบตา ฟากฟ้ากว้าง อย่างเก็บจำคอยเตือนย้ำ ในความ งามนั้นเมฆเบา โปร่งบาง กลางแดดบ่ายปุยเนียน นุ่มคล้าย ฝ้ายฝันโลกเรา ก็บอบบาง ไม่ต่างกันคือของขวัญ อันน่า แหนหวงนักแด่วันสิ่งแวดล้อมโลก....
|
วันจันทร์ ที่ 2 มิถุนายน 2551
ใ น บ า ง วั น
Posted by
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์
,
ผู้อ่าน : 173
, 08:29:30 น.
| หมวดหมู่ :
คำร้อย
พิมพ์หน้านี้
|
 ....
|
วันพุธ ที่ 21 พฤษภาคม 2551
ฤ ดู ก า ล ที่ ผั น แ ป ร
Posted by
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์
,
ผู้อ่าน : 197
, 21:16:39 น.
| หมวดหมู่ :
คำร้อย
พิมพ์หน้านี้
|
 ล่องลอยมา จากไหน หนอไอน้ำกลั่นมาจาก ความเจ็บช้ำ - ใจดวงไหนจึงอวลอุ่น กรุ่นกราย อยู่ใกล้ไกลหรือจากใจ ดวงร้าว ของเราเองพลัดหลงมา จากไหน เล่าไยหมอกโปรยละลิ่ว ปลิวระลอก อยู่คว้างเคว้งผ่านมาเยือน เหมือนมาย้ำ พร่ำประเลงเงียบงำเพลง เงียบเหงาใน ใจเงียบงันรดรินโรย ลงโปรยปราย เถิดสายฝนคล้ายน้ำตา ใครร่วงหล่น ปนคราบฝันมาอาบห่ม บาดบ่มใจ ไม่เว้นวันอีกนานไหม ฤดูนั้น จะผันแปรถักทอใย ใสประกาย น่ะสายแดดราวจะแผด เผาใจ ....
|
วันจันทร์ ที่ 19 พฤษภาคม 2551
ใ ช่ ฝั น , ใ ช่ ห่ า ฝ น ห า ก เ ลื อ ด ค น พ ฤ ษ ภ า ค ม !
Posted by
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์
,
ผู้อ่าน : 246
, 06:31:52 น.
| หมวดหมู่ :
คำร้อย
พิมพ์หน้านี้
|
 เอนนอน ท่อนแขนหนุนถนนอุ่น--ราชดำเนินฟ้าสาง ดาวสวย-เพลินสดับเพลง ประชาชนกระทั่งเปรี้ยง กระสุนปร้างกระชากร่าง ข้างข้างตนรอยยิ้ม เปื้อนเลือดปนหลอนใจจน จวบชั่ววันกระทั่งเปรี้ยง กระสุนปร้างกระชากร่าง ข้างข้างตนใช่ฝัน, ใช่ห่าฝนหากเลือดคน พฤษภาคม!รำลึกถึงคืนหนึ่งที่เคยใช้ถนนราชดำเนินแทนฟูกนอน....
|