วันนี้ได้มีโอกาสอ่านเรื่องธรรมมะจากท่าน sodaaban จาก entry เรื่อง...เปรตกินน้ำเลือดน้ำหนอง
http://www.oknation.net/blog/sodaaban/2008/03/18/entry-1

เปรตทั้งสองตอบว่า ...
" ... ข้าพเจ้าทั้งสองดีซึ่งกันและกัน  แล้วกินหนองและเลือดของกันและกัน  ได้ดื่มหนองและเลือดเป็นอันมาก   ก็ยังไม่หายอยาก  มีความหิวอยู่เป็นนิจ ... "  

ผมเคยได้ฟัง CD ของอาจารย์หลายท่านที่กล่าวถึงโลกต่างมิติ  ผมจับความมารวม ๆ กันได้ทำนองว่า (ผมอาจจะเข้าใจผิดก็ได้นะ..แบบว่าฟังเรื่องธรรมะไม่ค่อยเข้าหูซะเท่าไหร่) ... มนุษย์อยู่บนโลก  นรกก็อยู่บนโลก  เปรตก็อยู่บนโลก ...  เพียงแต่มนุษย์จะมองไม่เห็นมัน(เปรต)   แต่มันจะมองเห็นมนุษย์  และมันสามารถหลอกใช้มนุษย์ที่มีพื้นฐานของจิตใจไม่หนักแน่นในศีลในธรรม  เพื่อให้กระทำในสิ่งที่สนองความอยากของพวกมัน   เสมือนมนุษย์เป็น"นอมินี"ของมัน  ... เหล่าอาจารย์จึงต้องพยายามเตือนสอนเพื่อไม่ให้มนุษย์ต้องหลงกลไปกับการล่อลวงของเปรต  เพราะเมื่อมนุษย์มีพฤติกรรมเช่นเดียวกับเปรตเป็นอาจิณ   เมื่อตายไปก็ต้องไปอยู่ในมิติของเปรต  ไม่ใช่ไปอยู่กับพวกมันนะ  แต่ต้องไปรับใช้พวกมัน  นานแค่ไหนไม่รู้  แต่รู้ว่าต้องอยู่กับเปรตอีกหลายภพหลายชาติ  ... แม้มีโอกาสได้กลับมาเกิดเป็นมนุษย์  ก็ต้องมาอยู่ร่วมกับครอบครัวหรือสังคมของพวกเปรตในคราบมนุษย์

(นอกเรื่อง) ทุกวันนี้มนุษย์ดำรงชีวิตด้วยกิเลสมากกว่า 90% ในแต่ละวัน  (ผมเดาเอง...บอกเล่าเก้าสิบ)  เพราะผมมองว่ามนุษย์ส่วนใหญ่ยังอ้างว่ามีโลภ โกรธ หลง อิจฉา ราคะ ตัณหา และสารพัดความรู้สึกใฝ่ต่ำทางจิต ...  แต่คนที่เรารู้จัก...น้อยคนนักที่จะปล่อยวางในคำพูดของคนที่มีทั้งชมและด่าผ่านสองหูเขาไป ... อยากให้ลองนึกถึงปรากฏการณ์ธรรมชาติของฝน  ต้องใช้เวลาและความเหมาะสมของภูมิอากาศ  จึงจะสามารถแปลงความร้อนที่ตกกระทบบนผืนน้ำ  ให้ระเหย..กลายเป็นไอ..ลอยขึ้นไปรวมตัวกันเป็นก้อนเมฆ  เพื่อรอระดับความชื้นสัมพัทธ์ที่มากพอในการกลั่นตัวเป็นน้ำฝนหยดลงมาสู่พื้นโลก ...  แต่...แค่เพียงลมปากเหม็น ๆ พัดผ่านรูหูเล็ก ๆ  มนุษย์ก็สามารถกลั่นน้ำ(ตา)ออกมาได้ภายในบัดดล  สามารถหัวเราะ ร้องไห้ โกรธ เกลียด อิจฉา อาฆาตได้อย่างไม่มีขีดจำกัด ... กระบวนการทางความคิดเพื่อยับยั้งชั่งใจ(อารมณ์)มันสั้นจัง  ...  แต่ความพยายามตอบสนองลมปากเหม็น ๆ มันรวดเร็วซะเหลือเกิน

กลับมาเข้าเรื่องเปรตกันต่อ ...  เมื่อได้อ่านเรื่องเปรตกินหนองและเลือด   ผมก็นำประโยคนั้นมา apply กับเหตุการณ์ของมนุษย์บนโลก  อ่านแล้วผมก็ไปนึกถึงคำว่า "ลามกจรกเปรต"  เมื่อนึกถึงเรื่องลามกก็จะไปนึกถึงเรื่องการเสพสม  ผมจึงมองว่าสำหรับคนที่ "เคยกินน้ำจากอวัยวะเพศ"  (ไม่ใช่ฉี่นะครับ)  ก็ควรถือว่าได้เป็น "เปรต" ซะแล้ว ... ไม่ว่าจะคู่ต่างเพศ หรือ เพศเดียวกัน  ( อาจรวมถึงคู่ต่างวัยในบางกรณี  และคู่ต้องห้ามทางสายสัมพันธ์และเครือญาติ )

วงจรชีวิตของคนที่หลงไหลและโหยหาในราคะ  มักจะมีความหิวกระหายในกามรมณ์อยู่เป็นนิจ  ไม่ต่างอะไรกับเปรตที่มีความหิวเป็นนิจ  ไม่เคยหายอยากแม้จะดื่มด่ำน้ำหนองและเลือดไปมากเท่าใด  .... เปรตมันจะพัฒนาวิธีการที่จะได้มาซึ่งคู่เสพ  ด้วยการสร้างภาพสร้างสถานการณ์  ทั้งแบบนิ่มนวลหรือกักขฬะ  ทุกวันนี้สื่อลามกมากมายก็ตกเป็นวิถีของพวก"เปรต"  ... มัน(สื่อเปรต)จะทำทุกวิถีทางเพื่อใส่ภาพลามกจรกเปรตไปในสมองมนุษย์  ผู้ใดที่หลงกลเล่ห์ของมันและนำภาพเหล่านั้นไปปฏิบัติตาม ... ผู้นั้นก็ย่อมกลายเป็น"เปรต"ในบัดดล

เราเคยดูหนังเรื่องแวมไพร์ที่ต้องสูบเลือดมนุษย์จึงจะทำให้มนุษย์กลายเป็นแวมไพร์   แต่วิธีนั้นเป็นการกระทำเชิงบังคับ    แต่ทุกวันนี้เปรตสามารถแพร่พันธ์เร็วกว่าแวมไพร์   เพราะเปรตใช้วิธีที่แยบยลกว่า ... การที่มนุษย์รับเอาภาพลามกจรกเปรตและนำไปปฏิบัติตาม  ย่อมถือได้ว่ามนุษย์"สมยอม"ที่จะกลายเป็นพวกเปรต  ในกรณีที่ถูกบังคับขืนใจให้ดื่มน้ำจากอวัยวะเพศ  ก็ไม่ได้ทำให้คนถูกบังคับหลุดพ้นจากการกลายเป็นเปรต  แต่คุณจะกลายเป็นเปรตเพราะคุณเลือกคบกับเปรต หรือบังเอิญไปอยู่ในวงอโคจรของหมู่เปรต

เรามนุษย์ผู้ยังปกติในสายพันธ์มนุษย์  ก็ควรยืนหยัดรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีอันดีงามไว้  ต้องไม่ปล่อยให้สังคมลุ่มหลงกับกระแสนิยมไร้สาระ .... ต้องช่วยกันส่งสัญญาณตักเตือนเมื่อมีโอกาส  ... ต้องช่วยกันหาวิธีตัดวงจรป้องกันเพื่อไม่ให้เปรตแพร่พันธ์อย่างรวดเร็ว  ... โดยเฉพาะสื่อลามกอนาจารทั้งหลาย  อาทิ ในโลกไซเบอร์

ทุกวันนี้เรามักจะได้ยินคำว่า "ไอ้เด็กเปรต" อยู่บ่อย ๆ ... เมื่อไม่กี่วันมานี้ก็ได้ยินข่าว"เด็กสาวอมนกเขา" (บนรถเมล์อีกตะหาก) ... ความคิดของเด็กเหล่านี้มาจากไหนล่ะ  ... ถ้าไม่ได้รับการถ่ายทอดจากสื่อลามกจรกเปรต  ประกอบกับการบอกเล่าเก้าสิบของสาวกเปรตทั่วโลก ... แต่เด็กเหล่านั้นมีโอกาสยับยั้งชั่งใจได้ตั้งหลายขั้นตอน  กว่าจะถึงตอนสำคัญ ... แล้วทำไมจิตใจของเด็กถึงตัดทิ้งเรื่องการต่อสู้กับจิตใจใฝ่ต่ำไปหมดเลยล่ะ ... ภูมิคุ้มกันเหล่านี้มันหายไปตั้งแต่ตอนไหนเมื่อใด  คงไม่มีใครบอกได้  เพราะแม้แต่ตัวเด็กเองก็คงตอบไม่ได้เช่นกัน   

ถ้าเยาวชนคนรุ่นหลังมีแนวโน้มของพฤติกรรมดื่มน้ำเยี่ยงเปรตตั้งแต่ยังเด็กเช่นนี้ ... แล้วในอนาคต ประเทศต่าง ๆ จะเหลือมนุษยชาติสายพันธ์ปกติสักกี่มากน้อยกันล่ะนี่ ???  ... หรือว่าจะแก้กันด้วยวิธี "ยืดอกพกถุง" ... ผมมองว่ามันเป็นวิธีแก้ที่โง่เง่าสิ้นดี ... เพราะการที่ปล่อยให้เด็กเลือกที่จะแสดงออกด้วยการยืดอกพกถุง  ก็เท่ากับว่าเด็กเหล่านั้นได้มองข้ามขั้นตอนของกระบวนการยับยั้งชั่งใจไปแล้ว  จึงกลายเป็นว่าผู้ใหญ่เองนั่นแหละที่ไปโฆษณาสนับสนุน  ก็เมื่อผู้ใหญ่มันยังโง่เง่าได้ขนาดนี้  มันจึงเป็นการเปิดโอกาสให้เด็กสามารถแปลงร่างกายเป็นเปรตได้ง่ายขึ้น ... ซะมากกว่า

คำเตือน ---
โปรดใช้วิจารณญาณในการจินตนาการตาม ... บางประเด็นอาจเป็นความคิดเห็นส่วนตัวที่ผิดก็ได้
.