กลับมาจากงานมหัศจรรย์เด็กไทย มหกรรมปฏิรูปการศึกษาขั้นพื้นฐาน 2550 ที่อิมแพคเมืองทองธานี นนทบุรีมาหลายวันแล้ว ออกจะล้านิดๆกับภารกิจโชว์ออฟและล๊อบบี้ยิสต์ในบู้ธ ของสพท.เชียงราย เขต 1 ซึ่งได้รับการฟันธงจากคณะกรรมการประเมิน Best Practice ให้ “e-network และ e-news” เป็น Best of The Best Practice ที่สามารถสนองตอบต่อกลยุทธ์การกระจายอำนาจและการสร้างสพท.เข้มแข็งได้เป็นอย่างดี....

       ผมและทีมงานในฐานะคนคิด คนทำ คนวางแผน คนขยายผล คนพัฒนา...ก็ต้องตอบแบบหักดิบและทุบโต๊ะว่า หากหน่วยงานการศึกษามีสื่อไอซีที มีอินเตอร์เน็ต มีโปรแกรมลิงค์เครือข่าย มีลีลานำเสนอแบบสไตล์หวือหวาแบบสร้างสรรค์ และมีจิตวิญญาณของความเป็นนักข่าวสักนิด.... 

                ช่องทาง e-news โปรแกรมนี้ซึ่งเป็นโปรแกรมซ้ำซากชื่อเดียวกันกับที่บริษัทห้างร้าน  องค์กร หน่วยงานเขาสร้างสรรค์ รังสรรค์ อัพเดทกันอีนุงตุงนัง เอฟเฟคเฉิดฉาย คละคลิป คละเรดิโอกันแบบวิลิศมาหราในสารบบโลกธุรกิจโครงข่ายธุรกรรมนี่แหละครับ 

                แต่สำหรับ....หน่วยงานการศึกษาที่อุ่นหนาฝาคั่งไปด้วยฮาร์ดแวร์ ซอลฟท์แวร์ พีเพิ้ลแวร์และกึ๋นแวร์ (อันนี้ผมว่าของผมเอง)กลับไม่มีสื่ออะไรเป็นชิ้นเป็นอันให้เขตพื้นที่การศึกษา 178 เขต โรงเรียน 32,300 กว่า ได้สื่อสารแบบ 180 องศาและแบบเป็นเอกภาพ

                บอกตามตรงครับ...ผมได้ยินเสียงบ่นว่า การปฏิรูปการศึกษาไม่สัมฤทธิผลมานมนานแล้ว จากปากสู่ปาก จากเสียงบ่นสู่เสียงบ่น จากรุ่นคนสู่รุ่นคน...แต่ละคนแต่ละบ่นและแต่ละปากนั้นก็ล้วนเป็นคนระดับเสนาบดีหรือไม่ก็อธิบดี...ทั้งนั้น

                บ่นแล้วก็มะงุมมะงาหราหาคำตอบกันไปแบบปากพาไป...ประมาณนั้น !!

                สิ่งหนึ่งที่ผมได้รู้และได้สัมผัสเกี่ยวกับสัมฤทธิผลของการปฏิรูปการศึกษาก็คือ ประชาชนเขาไม่รู้ ไม่เข้าใจ ไม่ตระหนัก ไม่ได้เข้ามามีส่วนร่วม กฎหมายชี้นำก็มี กติกาก็เขียนไว้ แต่การจัดระเบียบสื่อสารยังสะเปะสะปะ ไปกันคนละทิศละทาง

                ปลาอยู่ได้เพราะน้ำ การศึกษาอยู่ได้เพราะประชาชน ชุมชน และท้องถิ่นเข้ามามีส่วนร่วม เมื่อประชาชนไม่รู้ ไม่เห็น ไม่ตระหนัก  การปฏิรูปการศึกษาก็จบซีครับ...ลาว พม่า เวียดนาม จึงแซงหน้าลิ่วประเทศไทยไปแล้วหลายช่วงตัว และก็ทำท่าจะทิ้งห่างแบบไม่เห็นฝุ่นด้วย

                นักการศึกษา นักวิชาการ ครู บุคลากรทางการศึกษาจะทำอะไรก็ทำกันเถอะครับ รวมทั้งนักการเมืองด้วย เห็นโชว์กึ๋นโชว์นโยบายการศึกษาเป็นวาระแห่งชาติกันให้เป็นทิวแถว แต่ก็ยังมิวายหนีบรักแร้ด้วยนโยบายประชานิยมไอ้นั่นก็ฟรีไอ้นี่ก็ฟรี จะฟรีอย่างไรก็ตามเถอะ ลมปากผ่านขี้ฟันพูดได้ทั้งนั้น แต่ทำได้แบบไม่ให้หน่วยงานอื่นถูกกระทบชิ่งหรือไม่นั้นผมว่าคนพูดต้องใช้สมองทั้งสองซีกบวกกับคุณธรรมความรับผิดชอบต้องมีสูงถึงสูงมาก.....

มากกว่าที่จะพูดแบบเอามันเข้าว่า หาคะแนนเสียงลูกเดียว

ในส่วนของกรุ๊ปประชาสัมพันธ์ ซึ่งเป็นหนึ่งในฟันเฟืองการผลักดันส่งเสริมสนับสนุนบริหารจัดการศึกษาก็ต้องมีหน้าที่คิด ทำและพัฒนาภาระงานของตน

ทำอย่างไรถึงจะเข้าไปมีส่วนร่วมกับการพัฒนาการศึกษาและการปฏิรูปการเรียนรู้

นอกเหนือจากแผ่นปลิว แผ่นพับ วารสาร หนังสือพิมพ์ วิทยุ เคเบิ้ล ทีวี หรือเว็บไซต์....เห็นหลายคนบอกต้องให้ประหยัดแบบมีประโยชน์ อ๊ะ...ก็ต้อง e-news ซีครับท่าน...

โปรแกรม e-news จึงเป็นอีกหน้าตาหนึ่งของนักประชาสัมพันธ์การศึกษายุคใหม่

ที่จะรองรับภารกิจนักประชาสัมพันธ์หน่วยงานสถานศึกษายุคใหม่ยุคดิจิตอล    

คอนเซ็ปต์ของระบบ e-network หรือ “เครือข่ายอีเลคทรอนิกส์” เชื่อมโยงถึง e-news หรือ “หนังสือพิมพ์อีเลคทรอนิกส์” ก็คือ “ครูประชาสัมพันธ์โรงเรียนเป็นผู้สื่อข่าว ส่งข่าว ภาพข่าว ผ่านอินเตอร์เน็ตถึงกองบรรณาธิการข่าวเพื่อตีพิมพ์ในหน้าหนังสือพิมพ์อีเลคทรอนิกส์ แบบทันสมัย ฉับไว สืบค้นย้อนหลังได้ กระจายสู่สื่อมวลชนได้โดยง่าย ประหยัด และสามารถเผยแพร่สู่สมาชิกได้สืบค้นทั้ง e-network และ e-news”

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเชียงราย เขต1ต้นแบบของ e-news ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2547 มาจนถึงปัจจุบันรวมแล้วกว่า 840 ฉบับ มีสมาชิกเข้ามาคลิ้กอ่านมากกว่า 1.5 แสนครั้ง เครือข่ายข่าวอีนิวส์แพร่หลายไปแล้วที่พิษณุโลก,ตาก,เพชรบูรณ์,สระบุรี,นครปฐม,อุทัยธานี,ปัตตานี,ชัยภูมิ,สมุทรสงคราม ฯลฯ

นั่นก็หมายความว่าไม่เจ๋งจริงคงไม่สามารถสร้างเครือข่ายได้

e-news แตกต่างจาก e-Filing อย่างสิ้นเชิง เพราะการบูรณาการงานราชการให้สมาสเข้ากับหลักการข่าว ทั้งลีลาภาพ ลีลาข่าวที่มีการพาดหัวไม้ หัวรอง การเขียนข่าวแบบสั้นๆความยาว 5-8 บรรทัดไม่เกิน10 บรรทัด แบบ 5 W 1H ผมว่า มันน่าจะเตะตาโดนใจได้อรรถรสมากกว่าโหลดเอกสารตราครุฑจากเครื่องคอมพิวเตอร์เป็นไหนๆ

และเมื่อกระทรวงศึกษาธิการชูธงยุทธศาสตร์ เรื่อง การจัดการศึกษาในเขตพิเศษ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้เป็นวาระหรือ agenda สำคัญของการพัฒนาในปี 2551 การที่ครูหรือผู้บริหารโรงเรียนนั่งรายงานข่าว เหตุการณ์ หรือส่งภาพข่าวจากโรงเรียนผ่านโปรแกรม e-network และ e-news ไปยังเขตพื้นที่การศึกษาหรือสื่อมวลชนโดยไม่ต้องเสี่ยงชีวิตออกมาเป็นเหยื่อโจรใต้ ไม่ต้องเสี่ยงกับลูกปืน ระเบิด น้ำกรด

ผมว่า...สื่อโปรแกรม e-news หรือ  e-network นี่แหละจะเป็นตัวช่วยสำหรับโรงเรียนและสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาที่มีวิชั่นและกล้าที่จะ Kick Off โลกการสื่อสารงานด้านการศึกษาให้เผยแพร่สู่สาธารณชนได้อย่าง “ทันสมัย ทันสมอง”

ลองแวะเข้าไปแลกหมัดทางปัญญาและเยี่ยมเยียน e-news ของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเชียงราย เขต1 ได้ที่ http://area.obec.go.th/chiangrai1

เราจะรอ...

 กร  มกุชะ