รันทดเด็กหญิงขาดเรียนดูแล 3 ชีวิตชราอัมพาต-ไตวายในครอบครัว วอนเมตตาจิตซับน้ำตา

เรื่องราวของ “วัลลี” เด็กหญิงป.5 ที่วิ่งไป-กลับ เพื่อดูแลคุณแม่และคุณยายที่นอนป่วยเป็นอัมพาต  เหตุเกิดที่สมุทรสงคราม เมื่อปี 2524 และมีผู้นำชีวิตเธอ วัลลี ณรงค์เวทย์ ไปสร้างเป็นภาพยนตร์ตรึงตาตรึงใจประชาชนคนไทยทั่วประเทศมาแล้ว
 หลังจากนั้นก็มีการค้นพบเด็กหญิงเด็กดียอดกตัญญูในลักษณะเดียวกับ “วัลลี”อีกมากมาย จนกลายเป็นวัลลี 2,3 และ 4 ไปเรื่อยๆ ซึ่งนั่นก็น่าจะบ่งบอกได้ถึงคุณลักษณะของเด็กดีรู้คุณของพ่อแม่ รักบุพการีผู้ให้กำเนิด ที่มีมิใช่น้อยเลยในแผ่นดินแห่งนี้.....

 แต่สำหรับชีวิตของ อัมพร  ศริปุริ หรือ “น้องพัด” เด็กหญิงวัย 14 ปี นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านแม่ข้าวต้มท่าสุด ต.ท่าสุด อ.เมือง จ.เชียงราย ก็คงจะไม่แตกต่างจาก “วัลลี”มากนัก เพราะเธอต้องใช้ชีวิตที่มีร่างกายสมบูรณ์พร้อมเพียงชีวิตเดียวในจำนวนทั้งหมด 4 ชีวิต ภายในครอบครัวที่พำนักอาศัยในบ้านไม้หลังคามุงสังกะสีหลังเล็ก แคบ ในซอยวัดแม่ข้าวต้มท่าสุด เลขที่ 98 หมู่ 10 ต.ท่าสุด อ.เมือง จ.เชียงราย โดยสมาชิกที่เหลืออีก 3 คน ล้วนแล้วอยู่ในสภาพที่เกือบช่วยตัวเองไม่ได้จนถึงช่วยตัวเองไม่ได้อย่างสิ้นเชิง ไม่ว่าจะเป็นการกิน การชำระล้างร่างกาย การขับถ่าย การเปลี่ยนเสื้อผ้า การปูที่หลับปัดที่นอน  ยังไม่นับรวมภารกิจงานบ้าน หุงข้าว กวาดบ้าน ถูบ้าน ซักผ้า ฯลฯ  ตลอดจนการต้องออกอาสาทำงานรับจ้างภายในหมู่บ้านทุกรูปแบบเพื่อขอค่าแรงมาเจือจานเป็นทุนค่าข้าวสาร น้ำปลา ต่อชีวิตที่น่าเวทนาทุกชีวิตให้ลืมตาสู้โลกให้ได้นานเท่านานอย่างที่สุด
 และทั้ง 3 ชีวิตที่เจ็บป่วยนั้นก็ล้วนแล้วแต่เป็นบุพการี เป็นปู่ยาตายาย ไม่ว่าจะเป็นนางคำมี นาดี อายุ 46 ปี   ซึ่งป่วยเป็นโรคไตวายทั้ง 2 ข้าง แถมแพทย์ยังตรวจพบก้อนเนื้อนิ่วอยู่ในไตอีกด้วย  คนที่ 2  คือ นายใจ หล้าหลอด อายุ 73 ปี ป่วยเป็นต่อมน้ำเหลืองเป็นพิษและมีตุ่มก้อนเนื้อแข็งขนาดใหญ่ที่ลำคอปูดโปนเป็นสีเลือดอย่างน่ากลัว โดยที่แพทย์ก็ไม่กล้าผ่าตัดทิ้ง เนื่องจากเป็นจุดที่ใกล้เส้นประสาท และคนสุดท้าย คือ นางปั๋น บุญเรือง อายุ 72 ปี ป่วยเป็นอัมพาต แขนท่อนซ้ายพิการงองุ้มเข้าหาลำตัวท่อนบน ข้อมือและนิ้วหงิกงอมีอาการเจ็บปวดต้องบีบนวดตลอดเวลา

 นายสมศักดิ์ ศรีบุรี ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านแม่ข้าวต้มท่าสุดเล่าว่า “ก่อนหน้านี้ เด็กหญิงอัมพร ศรีปุริ จะเป็นเด็กหญิงที่ร่าเริง แจ่มใส อารมณ์ดี พูดจาอ่อนหวาน เขียนตัวหนังสือสวย อยู่ในห้องเรียนก็เป็นเด็กดี ชอบช่วยเหลือ มีน้ำใจ โดยนางสาวมาลี มะโนหาญ ครูประจำชั้นก็มิได้รายงานหรือบอกเล่าถึงข้อสังเกตพิเศษใดๆเกี่ยวกับเด็กคนนี้ แต่มาทราบภายหลังว่าก่อนหน้านี้ สภาพร่างกายของนางคำมี มีอาการป่วยเป็นโรคไตในระยะเบื้องต้น เพิ่งมาออกอาการรุนแรงถึงขั้นไตวายเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 2550 ที่ผ่านมา ซึ่งหลังจากนั้น เด็กหญิงอัมพรก็เริ่มขาดเรียนบ่อยครั้ง แต่ไม่ถึงกับขาดติดต่อกันหลายๆวันเหมือนทุกวันนี้ จนกระทั่งก่อนวันเด็กไม่กี่วันเด็กก็ขาดเรียนติดต่อกันหลายวัน  จนครูประจำชั้นต้องติดตามไปดูที่บ้านพัก จึงได้พบว่าเด็กขาดเรียนเพราะต้องคอยดูแลแม่ ตาและยาย ที่มีอาการเจ็บป่วยช่วยเหลือตัวเองไม่ได้”

 แม้ว่าโรงเรียนจะมีโครงการและมีทุนทรัพย์ช่วยเหลือเด็กนักเรียนขาดแคลนตลอดจนมีโครงการอาหารกลางวันสำหรับเด็กอยู่แล้ว แต่สำหรับสภาพชีวิตที่แสนจะทุกขเวทนาของด.ญ.อัมพร  ศรีปุริ และครอบครัวกลับมิใช่ต้นสายปลายเหตุจากสภาพความเป็นอยู่ที่ขาดเสาหลัก ขาดปัจจัยสำหรับการดำรงชีวิต หรือขาดการดูแลเอาใจใส่จากเพื่อนบ้าน ครูอาจารย์ ผู้นำชุมชนแต่อย่างใด หากแต่เป็นเหตุผลที่ว่า “หนูอยากให้แม่ ตาและยาย หายจากอาการเจ็บป่วย มีร่างกายเป็นปกติและอยู่กับหนูไปนานๆ”เสียงสะอื้นเคล้าน้ำตาจากปากของเด็กหญิง “อัมพร ศรีปุริ”  
 ตรงนี้ต่างหากเล่าที่เป็นทุกข์ทางใจอย่างแสนสาหัสสำหรับเด็กหญิงที่จำต้องขาดเรียนเพื่อมาอยู่บ้าน รับผิดชอบ ดูแลผู้ให้กำเนิดและคนชราในครอบครัวอย่างขยันขันแข็งอดทน  แม้ว่าการเรียนจะเป็นสิ่งจำเป็นและเธอก็รักที่จะเรียน แต่ชีวิตของบุพการีผู้ให้กำเนิดก็ย่อมสำคัญกว่า

 นายบุญเริ่ม ดวงแก้ว ผู้ใหญ่บ้าน หมู่ 10 ต.ท่าสุด อ.เมือง จ.เชียงราย กล่าวว่า เพื่อนบ้านของนางคำมีเมื่อทราบข่าวว่านางคำมีป่วยมีอาการไตวายต้องไปพบแพทย์ที่โรงพยาบาลเกษมราษฎร์ศรีบุรินทร์ เชียงราย ต่างก็มิได้นิ่งนอนใจ ช่วยกันบริจาคเงินและระดมทุน เพราะครั้งหนึ่งๆก็ต้องใช้เงินค่าตรวจรักษา ค่ายา ค่าสารเคมีต่างๆตามที่แพทย์สั่ง เป็นเงินไม่ต่ำกว่า 2,000 บาท ซึ่งนางคำมีก็คงไม่มีเงินค่าใช้จ่ายตรงนี้ เพราะทำงานรับจ้างอย่างแต่ก่อนไม่ได้แล้ว เช่นเดียวกับทางอบต.ท่าสุด เมื่อทราบข่าวก็หมั่นเทียวมาดูแล จัดหาเครื่องใช้ เครื่องอุปโภคประเภทข้าวสารอาหารแห้งมาไว้เป็นวัตถุดิบสำหรับให้เด็กหญิงอัมพรได้ใช้ปรุงเป็นอาหารในแต่ละมื้อเพื่อเลี้ยงชีวิตทุกคนในครอบครัว”

 ภาพบ้านไม้อายุมากสีไม้แปลกแยกเก่าคร่ำคร่ามุงหลังคาสังกะสีหลังเล็กๆ ตั้งอยู่ที่กลางซอยวัดแม่ข้าวต้มท่าสุด ที่พอจะคุ้มแดดคุ้มฝนและคุ้มชีวิตกับสภาพอากาศเมืองเหนือที่เชียงรายในฤดูกาลที่ค่อนข้างหนาวเย็นยะเยือกในช่วงเช้าๆ ใครเลยจะคิดว่า ยังจะมีชีวิตของคนชราชาย-หญิงและผู้เป็นแม่ที่เจ็บป่วยร่างกายซีดเซียวกับลูกสาววัยเรียนจะต้องต่อสู้กับสภาพเจ็บป่วยที่ไม่รู้ว่า จะมีวันหายเป็นปกติหรือไม่  ผู้เป็นแม่ป่วยเป็นไตวาย ยายป่วยเป็นอัมพาต ตาป่วยเป็นต่อมน้ำเหลืองที่ต้นคอผิดปกติ ทุกชีวิตต้องรอคอยเด็กหญิงเพียงคนเดียวที่จะมาคอยส่งต่อมือแห่งความกตัญญูเพื่อป้อนข้าว ส่งสายตาห่วงใยที่บางครั้งแปดเปื้อนด้วยน้ำตาใสๆพราวแก้ม

 ความหวังที่จะทำให้เด็กหญิงอัมพร ศรีปุริ เด็กหญิงยอดกตัญญูคนนี้อยู่กับแม่ ตาและยายอย่างปกติสุขเช่นเดียวกับครอบครัวอบอุ่นอื่นๆนั้น...
 จึงอยู่ที่เมตตาจิตและธารน้ำใจจากมนุษยธรรมทุกสารทิศในยามนี้เท่านั้น....

 ได้รับการต่อว่าตอขานมามากมายจากสมาชิกบล็อก OK Nation แถมเจ้าน้องโอเปิ้ลสุดที่รัก (นักข่าวบ้านนอก) ก็ตอกหน้าแงเข้ามาอีก ผมก็เลยเร่งรัดไปที่คุณครู ได้ชื่อบัญชีและหมายเลขบัญชี ดังนี้ครับ

ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน) สาขาย่อยบ้านดู่ ชื่อบัญชี "กองทุนสงเคราะห์ครอบครัวด.ญ.อัมพร ศรีปุริ" เลขที่บัญชี 677-225414-3

ส่วนรายละเอียดถ้าสมาชิกจะสอบถามเพิ่มเติมคุณครูประจำชั้น ของด.ญ.อัมพร คือ ครูมาลี มะโนหาญ โทร. 089-5526088

ล่าสุด ทราบว่า นางคำมี นาดี มารดาของด.ญ.อัมพร มีอาการน้ำท่วมปอด ไออย่างรุนแรง คุณครูต้องนำพาไปโรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์และมูลนิธิศูนย์ลูกหญิงได้ให้ความช่วยเหลือรับตัวส่งตัวไปยังโรงพยาบาลมหาราชเชียงใหม่ เมื่อเช้าวันที่ 17 ม.ค. 51 โดยด.ญ.อัมพร ติดตามไปด้วย

เหตุเกิดวันนี้ (18 มกราคม 2551....ครับ)

     คณะจาก สพฐ. นำโดยนายเสน่ห์ ขาวโต ที่ปรึกษา สพฐ. นายสุภัทร  พันธ์พัฒนกุล ผอ.สำนักพัฒนาครูฯ ดร.เอกชัย ผาบไชย รอง ผอ.สพท.เชียงราย เขต 1 และคณะ รุดเยี่ยม พูดคุยกับด.ญ.อัมพร ตา และยาย ส่วนแม่ ไปพักรักษาตัวที่รพ.มหาราชฯเชียงใหม่ ด้วยอาการน้ำท่วมปอด

  นายเสน่ห์  ขาวโต ที่ปรึกษา สพฐ. เป็นตัวแทนคุณหญิงกษมา วรวรรณ ณ อยุธยา เลขาธิการ กพฐ. มอบเงินช่วยเหลือครอบครัวน้องอัมพร เพื่อนำฝากบัญชีธนาคารต่อไป 

    
ส่วนหนึ่งของคณะครูผู้ใหญ่ใจดี เสื้อขาวแขนยาวหน้าสุด คือ นายสมศักดิ์ ศรีบุรี ผอ.ร.ร.บ้านแม่ข้าวต้มท่าสุด หญิงเสื้อกั๊กขาวนั่งหน้า คือ ครูมาลี  มะโนหาญ ครูประจำชั้นของน้องอัมพร นั่งชันเข่าเสื้อดำ คือ ครูสุนทรี  ปาลี ครูเครือข่าย e-network ผู้เปิดประเด็นข่าวผ่านหนังสือพิมพ์อีนิวส์ของสพท.เชียงราย เขต 1 มาสู่ BLOG OK Nation หญิงนั่งกลางเสื้อดำคอเสื้อลาย คือ ดีเจ.หล้า มาลี ผู้สาธยายตอกย้ำผ่านคลื่นวิทยุชุมชน จนเกิดการตื่นตัวของคลื่นธารน้ำใจในท้องถิ่น

อิริยาบถของน้องอัมพรที่ต้องคอยใช้ผ้าเช็ดน้ำลายนางปั๋นผู้เป็นยาย เนื่องจากน้ำลายไหลตลอดเวลา เพราะควบคุมกล้ามเนื้อปากไม่ได้

ผู้ใหญ่ใจดีจากสหกรณ์สวัสดิการสาธารณสุขจังหวัดเชียงรายที่ทราบข่าวนำเงิน สิ่งของเครื่องกันหนาวไปให้น้องอัมพรและคนในครอบครัว พร้อมข้าวสารอาหารแห้งจำนวนหนึ่ง

สภาพบ้านไม้เก่าๆอายุมากกว่า 20 ปี สถานที่พำนักของ 4 ชีวิต เอียงกระเท่เร่ อยู่ในซอย 6 วัดแม่ข้าวต้มท่าสุด ต.ท่าสุด อ.เมือง จ.เชียงราย

                                                                                     กร  มกุชะ 

เพลงประกอบเรื่อง " ลูกแม่"

ศิลปินโดย "ครูซัน"

ชุด "รำลึกครูซัน เที่ยวเมืองตาก 2545"

เว็บไชค์http://www.bankrusun.com/song01.htm