• ก้อนหินยิ้ม
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : nennoi_th@yahoo.co.th
  • วันที่สร้าง : 2008-03-01
  • จำนวนเรื่อง : 132
  • จำนวนผู้ชม : 11299
  • จำนวนผู้โหวต : 38
  • ส่ง msg :
ไดอะรี่ธรรมของก้อนหิน
เป็นการจดบันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับพระธรรม คำสอนขององค์พระสัมมาสัมพระเจ้า ที่ก้อนหินเพิ่งเริ่มมาอ่านอย่างจริงจัง
Permalink : http://www.oknation.net/blog/dailyhamma
วันอาทิตย์ ที่ 13 กรกฎาคม 2551
วันที่ ๑๑๙ ของการบันทึกไดอะรี่ธรรม ธรรมเป็นเหตุให้ทำความเคารพข้อที่ ๑
Posted by ก้อนหินยิ้ม , ผู้อ่าน : 44 , 20:29:15 น.   | หมวดหมู่ : พระสุตตันตปิฏก เล่มที่ ๑๓  
พิมพ์หน้านี้


วันที่ ๑๑๙ ของการบันทึกไดอะรี่ธรรม  ธรรมเป็นเหตุให้ทำความเคารพข้อที่ ๑       [๓๒๙] ดูกรอุทายี มีธรรม ๕ ประการอย่างอื่นอันเป็นเหตุให้สาวกทั้งหลายของเรา สักการะ เคารพ นับถือ บูชาเรา แล้วพึ่งเราอยู่ ธรรม ๕ ประการเป็นไฉน?      ดูกรอุทายี สาวกทั้งหลายของเราในธรรมวินัยนี้ ย่อมสรรเสริญในเพราะอธิศีลว่า พระ สมณโคดมเป็นผู้มีศีล ประกอบด้วยศีลขันธ์อย่างยิ่ง อุทายี ข้อที่สาวกทั้งหลายของเราสรรเสริญ ในเพราะอธิศีลว่....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 12 กรกฎาคม 2551
วันที่ ๑๑๘ ของการบันทึกไดอะรี่ธรรม ทรงสรรเสริญคุณ ในความเป็นผู้มีอาหารน้อย
Posted by ก้อนหินยิ้ม , ผู้อ่าน : 40 , 19:57:22 น.   | หมวดหมู่ : พระสุตตันตปิฏก เล่มที่ ๑๓  
พิมพ์หน้านี้


วันที่ ๑๑๘ ของการบันทึกไดอะรี่ธรรม  ทรงสรรเสริญคุณ ในความเป็นผู้มีอาหารน้อย  [๓๑๙] ดูกรอุทายีอุ. ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพเจ้าพิจารณาเห็นธรรม ๕ อย่างในพระผู้มีพระภาค อันเป็นเหตุให้สาวกสักการะ เคารพ นับถือ บูชา แล้วอาศัยอยู่ ธรรม ๕ อย่างเป็นไฉน     ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ความจริง พระผู้มีพระภาคทรงมีพระอาหารน้อย   และทรงสรรเสริญคุณ ในความเป็นผู้มีอาหารน้อย ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพิจารณาเห็นธรรมนี้ในพ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 11 กรกฎาคม 2551
วันที่ ๑๑๗ ของการบันทึกไดอะรี่ธรรม รู้ว่าเราหมดอาสวะได้อย่างไร
Posted by ก้อนหินยิ้ม , ผู้อ่าน : 49 , 10:48:05 น.   | หมวดหมู่ : พระสุตตันตปิฏก เล่มที่ ๑๓  
พิมพ์หน้านี้


วันที่ ๑๑๗ ของการบันทึกไดอะรี่ธรรม  รู้ว่าเราหมดอาสวะได้อย่างไร  ………อนึ่ง เมื่อเขาพิจารณาย่อมรู้ได้ว่า มือและเท้าของเราขาดแล้ว ดังนี้ฉันใด ภิกษุก็ฉันนั้น         เป็นพระอรหันต์ ขีณาสพ อยู่จบพรหมจรรย์ มีกิจที่ควรทำ ทำเสร็จแล้ว มีภาระอันปลงลงแล้ว มีประโยชน์ของตนอันถึงแล้ว มีกิเลสเครื่องประกอบสัตว์ไว้ในภพสิ้นแล้ว หลุดพ้นแล้ว เพราะ รู้โดยชอบ เมื่อเธอเดินไปอยู่ก็ดี หยุดอยู่ก็ดี หลับแล้วก็ดี ตื่นอยู่ก็ดี อ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 10 กรกฎาคม 2551
วันที่ ๑๑๖ ของการบันทึกไดอะรี่ธรรม รู้ชัดซึ่งหมู่สัตว์ผู้เป็นไปตามกรรม
Posted by ก้อนหินยิ้ม , ผู้อ่าน : 60 , 08:06:39 น.   | หมวดหมู่ : พระสุตตันตปิฏก เล่มที่ ๑๓  
พิมพ์หน้านี้


วันที่ ๑๑๖ ของการบันทึกไดอะรี่ธรรม   รู้ชัดซึ่งหมู่สัตว์ผู้เป็นไปตามกรรม  ........เธอเห็นหมู่สัตว์ที่กำลังจุติ กำลังอุปบัติ เลว ประณีต มีผิวพรรณดี มีผิวพรรณทราม ได้ดี ตกยาก ด้วยทิพยจักษุอันบริสุทธิ์ล่วงจักษุของมนุษย์ ย่อมรู้ชัดซึ่งหมู่สัตว์ผู้เป็นไปตาม กรรมว่า สัตว์เหล่านี้ประกอบด้วยกายทุจริต วจีทุจริต มโนทุจริต ติเตียนพระอริยะเจ้า เป็น มิจฉาทิฏฐิ ยึดถือการกระทำด้วยอำนาจมิจฉาทิฏฐิ เมื่อตายไป เขาเข้าถ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 9 กรกฎาคม 2551
วันที่ ๑๑๕ ของการบันทึกไดอะรี่ธรรม ละทุกข์ ละสุขยังกุศลธรรมเครื่องออกไปทุกข์ให้สำเร็จได้.
Posted by ก้อนหินยิ้ม , ผู้อ่าน : 45 , 08:59:45 น.   | หมวดหมู่ : พระสุตตันตปิฏก เล่มที่ ๑๓  
พิมพ์หน้านี้


วันที่ ๑๑๕ ของการบันทึกไดอะรี่ธรรม    ละทุกข์ ละสุขยังกุศลธรรมเครื่องออกไปทุกข์ให้สำเร็จได้. ......ดูกรสันทกะ อีกประการหนึ่ง ภิกษุบรรลุจตุตถฌาน ไม่มีทุกข์ ไม่มีสุข เพราะละทุกข์ ละสุข และดับโสมนัสโทมนัสก่อนๆ ได้ มีอุเบกขาเป็นเหตุให้สติบริสุทธิ์อยู่.  ดูกรสันทกะ ก็สาวกย่อมบรรลุคุณวิเศษอันโอฬารเห็นปานนี้ ในศาสดาใด วิญญูชนพึงอยู่ประพฤติ พรหมจรรย์ในศาสดานั้นโดยส่วนเดียว และเมื่ออยู่ ก็พึงยังกุศลธรรมเ....

อ่านต่อ


/27
<< กรกฎาคม 2008 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31