วันอาทิตย์ ที่ 4 พฤษภาคม 2551
โต๊ะโตะจังเด็กหญิงข้างหน้าต่าง
Posted by
suebsakun
,
ผู้อ่าน : 144
, 10:30:13 น.
| หมวดหมู่ :
reading
พิมพ์หน้านี้
|
1ฉันจำได้ว่าเคยอ่าน "โต๊ะโตะจังเด็กหญิงข้างหน้าต่าง" เมื่อนานมาแล้วครั้งนั้นฉันอ่านด้วยความรู้สึกไม่เข้าใจอะไรต่อมิอะไรในนั้นเท่าไหร่นักได้แต่คิดว่าฉันต้องกลับไปอ่านมันอีกรอบหนึ่งให้จงได้รอแล้วรอเล่า...ผ่านมาและผ่านไป2กระทั่งจวบจนวันที่ภรรยาของฉันจวนจะคลอดลูกออกมาในเร็ววันนี้ฉันหา "โต๊ะโตะจังเด็กหญิงข้างหน้าต่าง" มาอ่านอีกรอบหนึ่งเรื่องของเด็กหญิงโต๊ะโตะจังกับวันเวลาของเธอในโรงเร....
|
วันเสาร์ ที่ 3 พฤษภาคม 2551
ยามเช้าอันเศร้าหม่น
Posted by
suebsakun
,
ผู้อ่าน : 122
, 10:11:55 น.
| หมวดหมู่ :
mywords
พิมพ์หน้านี้
|
ยามเช้าอันเศร้าหม่น*ฝนยังคงลงเม็ดต่อเนื่องจากเมื่อวานเย็นดอกชบาสีแดงเหี่ยวเฉาในสายฝนนกกู่เสียงร้องจากปลายไม้ข่าวการจากไปของใครบางคนเดินทางมาถึง...อย่างฉับพลันยามเช้าเช่นนี้...หนักอึ้งในหัวใจฝนตกพรำ...* แด่การจากไปของพี่ปุ๋ยhttp://www.prachatai.com/05web/th/home/12049http://www.prachatai.com/05web/th/home/12050....
|
วันศุกร์ ที่ 2 พฤษภาคม 2551
เปลียนแปลง
Posted by
suebsakun
,
ผู้อ่าน : 108
, 08:09:25 น.
| หมวดหมู่ :
mywords
พิมพ์หน้านี้
|
ดอกลมแล้งสีเหลืองบานรับลมแล้งล่วงสู่หน้าฝนยังคงเหลืองพราว...พอมีใบเขียวอ่อนปริใบปกคลุมฝักแก่สีดำห้อยค้างคาลมฝนหอบฝนมาเยือนดอกลมแล้งร่วงหล่นแลละลานบนลานดิน....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 1 พฤษภาคม 2551
เช้าฉ่ำฝน
Posted by
suebsakun
,
ผู้อ่าน : 120
, 08:47:01 น.
| หมวดหมู่ :
mywords
พิมพ์หน้านี้
|
หลังถ้วยกาแฟยามเช้าและบทสนทนากับมิตรสหายมองไปที่แนวต้นไม้ใกล้ประตูรั้วบ้านเฟื่องฟ้าชุ่มฝน จำปาพราวน้ำค้างเล็บมือนางรอคลี่ดอกกรีดกรายแสนเสียดายนักลำดวนเจ้าเอยกลีบดอกหลุดร่วงไปกับสายฝนพรำคงเหลือติดค้างบนก้านกิ่งบ้างไหมหนอกลีบเหลืองละออบอบช้ำเพียงสายลมพัดแผ่วกลีบดอกหมองหม่นหล่นลาฟ้าอุ้มฝนในเนื้อดิน...ไม้ต้นใหม่งอกเงย....
|
วันจันทร์ ที่ 28 เมษายน 2551
บัณฑิต
Posted by
suebsakun
,
ผู้อ่าน : 110
, 09:15:10 น.
| หมวดหมู่ :
mywords
พิมพ์หน้านี้
|
บัณฑิตข้าพเจ้าตื่นนอนก่อนรุ่งสาง เฝ้าสดับฟังเสียงน้ำค้างตกคนขายกับข้าวถุง ฝ่าฟืนดังเป๊กป๊ก หมาเฝ้าบ้านเห่ากรรโชก ต้นไม้ไหวเงาข้าพเจ้าตื่นนอน มาเป็นหนอนหนังสือ ยึกยือบนหน้ากระดาษ วันแล้ววันเล่าจะหลังสมัยใหม่หรือทฤษฎีแสนเก่า มนุษย์คงขลาดเขลา โลกเราสิโศกตรมโอ้ความรู้ ความจริง ของใครหนอ ....
|