Resisting Against da System

วันพฤหัสบดีที่ 21 สิงหาคม 2551

daisy
ranking : สมาชิกทั่วไป
email : b.melodii@gmail.com
วันที่สร้าง : 2007-02-13
จำนวนเรื่อง : 34
จำนวนผู้ชม : 12834
จำนวนผู้โหวต : 58
ส่ง msg :

ความรู้สึกอยู่เหนือถ้อยคำ ในทุกๆวันที่ฉันยังหายใจ

What if one split second sent your life in two completely different direction? Bourgeoise - Daisy - ดอกซากุระบานอยู่บนต้นไม่นานก็ร่วงโรย -
Permalink : http://www.oknation.net/blog/daisy

วันพุธ ที่ 13 กุมภาพันธ์ 2551

เรื่องเล่าของคนสวน

Posted by daisy , ผู้อ่าน : 284 , 13:11:16 น.

พิมพ์หน้านี้

ภาพจากอินเตอร์เนท "หนูต้องทำอย่างไรคะ ถึงจะได้พบกับความสุข" เด็กผู้หญิงสะสวยตั้งคำถาม คนสวนได้ฟังแล้วก็หัวเราะอย่างเอ็นดู "อย่าแสวงหามัน" เขาตอบ เด็กหญิงงงงวย... "ทำไมลุงพูดอย่างนั้น" เธอถาม รู้สึกรำคาญเสียงหัวเราะของเขาอยู่บ้าง "ใครๆก็แสวงหาความสุข...และน้อยคนที่จะได้พบ..."คนสวนพูดขัดจังหวะและยังคงหัวเราะอยู่ เด็กหญิงทำท่าฮึดฮัด แต่ไม่มีผลใดๆ นอกจากเพิ่มความขบขันแก่คนสวน "ฟังนะ..." คนสวนพูดต่อเพื่อให้เธอใจเย็น " มนุษย์แสวงหาความสุขกันทุกคน บางคนหาจากคนที่เขารัก บางคนจากการสะสมเงินทองและของมีค่า บางคนจากความฝัน...มนุษย์ตามหาความฝันตลอดชีวิต และเมื่อสมปรารถนาเขาก็ได้พบความสุข ซึ่งเขาเชื่อว่าจะคงอยู่ตลอดไป ทว่าอีกไม่นานต่อมา ความซ้ำซากและความผิดหวังก็หวนกลับมา และทุกคนก็ออกค้นหาความฝันใหม่ จนกระทั่งได้พบ ครั้นแล้วฝันก็สลายไปอีก และเป็นเช่นนี้มาเรื่อยๆ " "ลุงหมายความว่า การจะพบความสุขอันยั่งยืนนั้นเป็นไปไม่ได้หรือคะ" เด็กหญิงถามเขาอีก "เปล่า...ลุงไม่ได้หมายความเช่นนั้น ! " "แล้วคนเราจะพบความสุขอันยั่งยืนได้อย่างไรล่ะ" เด็กหญิงยืนกราน ร้อนรนอย่างเห็นได้ชัด คนสวนทำมือเป็นสัญญาณให้เธอสงบลง "ไม่พบหรอก" เขาตอบ "หนูจะไม่ได้พบกับสิ่งที่อยู่ในตัวหนูตลอดมาหรอกจ้ะ" "ลุงคนสวน ลุงกำลังทำให้หนูสับสนนะ ถ้าหนูมีอยู่แล้ว ทำไมหนูถึงไม่รู้สึกล่ะ" "หนูคงเคยสังเกตดอกไม้ที่หนูเสียบผมไว้บ้างแหละนะ" คนสวนถาม "ค่ะ ตอนที่หนูคิดเรื่องดอกไม้น่ะค่ะ" เด็กหญิงตอบ พลางยกมือขึ้นจับดอกไม้ "หนูไม่เคยตระหนักเลยหรือว่าหนูมีความสุขแค่ไหนเมื่อนึกถึงอดีตน่ะ" "เคยค่ะ...ค่ะ..." เธอพูดตะกุกตะกัก " แต่..." "เอาล่ะ ลองนึกถึงความสุขที่หนูรู้สึกตอนนี้ซิ " คนสวนขัดจังหวะ "ทุกคนเป็นเหมือนคนที่ใช้เวลาหาแว่นตาทั้งวัน แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าตนสวมอยู่ตลอดเวลา ...เรามีความสุขอยู่เสมอ แต่เราตระหนักได้ก็ต่อเมื่อเวลาล่วงเลยไป และความห่างไกลทำให้เราเห็นสิ่งที่ได้ประสบทั้งหมด ความสุขอยู่ในตัวหนูเสมอนะ มันไม่เคยหายไปไหนหรอก แม้แต่ตอนที่ชีวิตเจ็บปวดและระทมทุกข์ หนูเพียงแต่ไม่เห็นมันเอง เพราะหนูมัวแต่หาความสุข เพื่อหนีไปจากความทุกข์ หนูถึงได้ไม่เห็นมัน จงใส่ใจกับชีวิต กับสิ่งที่อยู่รอบๆตัวหนู กับสิ่งที่หนูกำลังรู้สึก...แล้วหนูจะได้พบว่า หนูมีความสุขอยู่แล้วในชั่วขณะนั้น ความสุขเป็นส่วนหนึ่งของหนู เพราะความสุขเป็นเสมือนทุ่งหญ้าเขียวขจี ที่ชีวิตเริงระบำ แห่งชีวิตและความตาย แห่งความรักและความโดดเดี่ยว" . และเขาลูบแก้มเด็กหญิง พลางพูดอย่างอ่อนโยน " อย่าไปค้นหาความสุข ถ้าหนูต้องการค้นหาอะไรสักอย่างแล้วล่ะก็ จงค้นหาชีวิตนั่นแหละ " จากหน้า 77ถึง 81 ของหนังสือ 'สวนแห่งชีวิต' ของ Grain แปลโดย ภารณี วนภูต ที่อ่านทวนซ้ำหลายรอบก็ยังไม่รู้สึกเบื่อเลย ซ้ำกลับพบความอ่อนโยนของคนสวน และห้วงความคิดที่ล้ำลึกของเขา. ภาพจากอินเตอร์เนท . เราพบกันในเวลาค่ำคืน . ในความเงียบของรัตติกาล . ราตรีนั้นต้นวาสนาออกดอก . กลิ่นหอมแรงลอยกรุ่นเข้ามาตามสายลม . เราเจอกันอีกครั้ง . เมื่อวาสนาออกดอก . by daisy .สำหรับวันครบรอบ1ปี ที่ได้เข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ :)

ภาพจากอินเตอร์เนท

"หนูต้องทำอย่างไรคะ ถึงจะได้พบกับความสุข" เด็กผู้หญิงสะสวยตั้งคำถาม

คนสวนได้ฟังแล้วก็หัวเราะอย่างเอ็นดู

"อย่าแสวงหามัน" เขาตอบ

เด็กหญิงงงงวย... "ทำไมลุงพูดอย่างนั้น" เธอถาม รู้สึกรำคาญเสียงหัวเราะของเขาอยู่บ้าง

"ใครๆก็แสวงหาความสุข...และน้อยคนที่จะได้พบ..."คนสวนพูดขัดจังหวะและยังคงหัวเราะอยู่

เด็กหญิงทำท่าฮึดฮัด แต่ไม่มีผลใดๆ นอกจากเพิ่มความขบขันแก่คนสวน

"ฟังนะ..." คนสวนพูดต่อเพื่อให้เธอใจเย็น

" มนุษย์แสวงหาความสุขกันทุกคน บางคนหาจากคนที่เขารัก

บางคนจากการสะสมเงินทองและของมีค่า บางคนจากความฝัน...มนุษย์ตามหาความฝันตลอดชีวิต

และเมื่อสมปรารถนาเขาก็ได้พบความสุข ซึ่งเขาเชื่อว่าจะคงอยู่ตลอดไป ทว่าอีกไม่นานต่อมา

ความซ้ำซากและความผิดหวังก็หวนกลับมา และทุกคนก็ออกค้นหาความฝันใหม่ จนกระทั่งได้พบ

ครั้นแล้วฝันก็สลายไปอีก และเป็นเช่นนี้มาเรื่อยๆ "

"ลุงหมายความว่า การจะพบความสุขอันยั่งยืนนั้นเป็นไปไม่ได้หรือคะ" เด็กหญิงถามเขาอีก

"เปล่า...ลุงไม่ได้หมายความเช่นนั้น ! "

"แล้วคนเราจะพบความสุขอันยั่งยืนได้อย่างไรล่ะ" เด็กหญิงยืนกราน ร้อนรนอย่างเห็นได้ชัด

คนสวนทำมือเป็นสัญญาณให้เธอสงบลง

"ไม่พบหรอก" เขาตอบ "หนูจะไม่ได้พบกับสิ่งที่อยู่ในตัวหนูตลอดมาหรอกจ้ะ"

"ลุงคนสวน ลุงกำลังทำให้หนูสับสนนะ ถ้าหนูมีอยู่แล้ว ทำไมหนูถึงไม่รู้สึกล่ะ"

"หนูคงเคยสังเกตดอกไม้ที่หนูเสียบผมไว้บ้างแหละนะ" คนสวนถาม

"ค่ะ ตอนที่หนูคิดเรื่องดอกไม้น่ะค่ะ" เด็กหญิงตอบ พลางยกมือขึ้นจับดอกไม้

"หนูไม่เคยตระหนักเลยหรือว่าหนูมีความสุขแค่ไหนเมื่อนึกถึงอดีตน่ะ"

"เคยค่ะ...ค่ะ..." เธอพูดตะกุกตะกัก " แต่..."

"เอาล่ะ ลองนึกถึงความสุขที่หนูรู้สึกตอนนี้ซิ " คนสวนขัดจังหวะ

"ทุกคนเป็นเหมือนคนที่ใช้เวลาหาแว่นตาทั้งวัน แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าตนสวมอยู่ตลอดเวลา

...เรามีความสุขอยู่เสมอ แต่เราตระหนักได้ก็ต่อเมื่อเวลาล่วงเลยไป

และความห่างไกลทำให้เราเห็นสิ่งที่ได้ประสบทั้งหมด

ความสุขอยู่ในตัวหนูเสมอนะ มันไม่เคยหายไปไหนหรอก แม้แต่ตอนที่ชีวิตเจ็บปวดและระทมทุกข์

หนูเพียงแต่ไม่เห็นมันเอง เพราะหนูมัวแต่หาความสุข เพื่อหนีไปจากความทุกข์ หนูถึงได้ไม่เห็นมัน

จงใส่ใจกับชีวิต กับสิ่งที่อยู่รอบๆตัวหนู กับสิ่งที่หนูกำลังรู้สึก...แล้วหนูจะได้พบว่า

หนูมีความสุขอยู่แล้วในชั่วขณะนั้น ความสุขเป็นส่วนหนึ่งของหนู

เพราะความสุขเป็นเสมือนทุ่งหญ้าเขียวขจี ที่ชีวิตเริงระบำ แห่งชีวิตและความตาย

แห่งความรักและความโดดเดี่ยว"

และเขาลูบแก้มเด็กหญิง พลางพูดอย่างอ่อนโยน

" อย่าไปค้นหาความสุข ถ้าหนูต้องการค้นหาอะไรสักอย่างแล้วล่ะก็ จงค้นหาชีวิตนั่นแหละ "

จากหน้า 77ถึง 81 ของหนังสือ 'สวนแห่งชีวิต' ของ Grain แปลโดย ภารณี วนภูต

ที่อ่านทวนซ้ำหลายรอบก็ยังไม่รู้สึกเบื่อเลย ซ้ำกลับพบความอ่อนโยนของคนสวน

และห้วงความคิดที่ล้ำลึกของเขา.

ภาพจากอินเตอร์เนท

เราพบกันในเวลาค่ำคืน

ในความเงียบของรัตติกาล

ราตรีนั้นต้นวาสนาออกดอก

กลิ่นหอมแรงลอยกรุ่นเข้ามาตามสายลม

เราเจอกันอีกครั้ง

เมื่อวาสนาออกดอก

by daisy

.สำหรับวันครบรอบ1ปี ที่ได้เข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ :)

แสดงความคิดเห็น | ส่งเรื่องนี้ให้เพื่อน

คอมเมนต์อ่านได้เฉพาะเจ้าของ

แสดงความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ | สมัครสมาชิก

ชื่อ:
อีเมล์:
เว็บไซต์:
ความคิดเห็น:

ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้ ห้ามทำ - การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้ - การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น สามารถทำได้ - เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน - การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์ OKNATION กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น 1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ 2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร 3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น 4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน 5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่" OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
		กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน