พิมพ์หน้านี้
|
บทที่ สอง
..... อาณาจักรมดหวาน กับลมหนาวระลอกสอง ใบไม้สีจาง พร้อมจะริดใบลงจากต้น ลมหนาวนำความเหงา ความเปล่าเปลี่ยน ความอ้างว้าง นำความทุกข์มาฝาก คนภูเขา ความรักมีหลากหลายมุม อยู่ที่เราเลือกที่จะมอง และเลือกที่จะจดจำ เรื่องราวบางบทบางตอน ไม่มีคำอธิบาย บอกใจตัวเองว่า เราเปลี่ยนเมื่อวานนี้ไม่ได้ แต่เราสามารถรักษาบาดแผล ของวันวานได้ เคยทุกข์ ทุกข์ และสุดท้าย มือคู่ที่เช็ดน้ำตาให้เรา ก็คือมือสองข้างของเราเอง ความเจ็บปวดมิอาจเยียวยาได้ด้วยคำขอโทษ -- มดหวาน --
ความเจ็บปวด |
| << | พฤศจิกายน 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | |