ประสบการณ์ที่ประเทศออสเตรเลียกว่า 10 วันของครอบครัวเรา ทำให้เราได้เรียนรู้หลายอย่าง ทั้งที่สามารถนำมาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันของเราได้ และส่วนที่เป็นปัจจัยสำคัญในการพัฒนาประเทศของเขาให้เจริญก้าวหน้าได้

คุณภาพชีวิต คนทำงานส่วนใหญ่ที่นี่เริ่มงาน 9 โมงเช้าและเลิกงานตอน 5 โมงเย็น ไม่ว่าจะทำงานในสำนักงานหรือทำงานในร้านค้าทั้งที่เป็นร้านขนาดเล็กหรือที่อยู่ในห้าง นั่นก็หมายความว่าคนทำงานเหล่านี้จะมีเวลาสำหรับครอบครัว มีเวลาส่วนตัวในเวลาเดียวกับคนทั่วไป อีกเรื่องคือการลงทุนของแต่ละรัฐในการสร้างสาธารณูปโภคพื้นฐาน และสิ่งอำนวยความสะดวกให้กับประชาชนอย่างจริงจัง เช่น การสร้างถนนให้เข้าถึงทุกชุมชนและมีการปรับปรุงคุณภาพอย่างสม่ำเสมอ น้ำประปาดื่มได้ การมีห้องน้ำสาธารณะอยู่ทั่วไปและมีการทำความสะอาดอย่างสม่ำเสมอพร้อมทั้งบริการกระดาษชำระและสบู่ด้วย มีโต๊ะเก้าอี้สำหรับปิคนิคอยู่ตามเส้นทางหลวงหรือสวนสาธารณะ เป็นต้น นอกจากนี้ก็มีสนามเด็กเล่น มีเครื่องเล่นที่มีคุณภาพดี มีเส้นทางสำหรับเดินหรือวิ่งออกกำลังกายอยู่ทั่วไป

เอาใจใส่สิ่งแวดล้อมอย่างจริงจัง พร้อมทั้งการสร้างจิตสำนึกให้ประชาชนได้ตระหนักถึง Recycle, Reuse และการใช้ทรัพยากรอย่างรู้ค่าอย่างจริงจัง เช่น ทุกซูเปอร์มาร็เก็ตรวมถึงร้านขายของชำจะมีการจำหน่ายกระเป๋าใส่สินค้าแทนถุงพลาสติกในราคาที่ไม่แพงและเป็นขนาดที่ใช้ได้จริง ซึ่งเราจะเห็นได้ว่าเกือบทุกคนเลือกใช้กระเป๋าแทนถุงพลาสติก ที่เห็นหิ้วถุงพลาสติกก็คงเป็นแค่นักท่องเที่ยวเท่านั้น นอกจากนี้การรักษาความสะอาดก็เป็นสิ่งที่ประชาชนให้ความร่วมมืออย่างจริงจัง ขนาดในสถานที่ท่องเที่ยวอย่างที่น้ำตก เราเห็นเขาดื่มน้ำกระป๋องแล้วก็เก็บใส่กระเป๋าเอาออกไปทิ้งข้างนอกเพราะเขาไม่ได้ตั้งถังขยะไว้บริการที่น้ำตก ส่วนเรื่องปริมาณน้ำสำรองที่จะมีไว้ใช้นั้นเขาดูแลอย่างซีเรียสมากเพราะเป็นทวีปที่แห้งแล้ง จะมีการประกาศถึงปริมาณน้ำที่เหลือในอ่างเก็บน้ำหรือเขื่อนในพื้นที่นั้นทุกวัน

ระเบียบวินัย เห็นได้ชัดโดยเฉพาะบนท้องถนน ในเขตที่กำหนดความเร็วเราจะเห็นรถทุกคันรักษาความเร็วเท่าที่กำหนดได้ตลอด ไม่มีการแซงหรือไม่มีการบีบแตรไล่ ความจริงตลอด 10 กว่าวันที่เราขับรถอยู่ในประเทศนี้ เราไม่ได้บีบแตรรถเลยสักครั้งเดียว รวมทั้งไม่ถูกบีบแตรใส่เลยด้วย เมื่อสัญญานไฟจราจรเป็นสีเหลืองรถทุกคนก็หยุดรอที่เส้นทันทีไม่ต้องรอให้แดงแล้วค่อยหยุด ส่วนเรื่องการเข้าแถวไม่ว่าจะอยู่ในร้านค้าหรือที่ป้ายรถเมล์ก็เป็นเรื่องปรกติ นอกจากนี้ก็มีการกำหนดพื้นที่สำหรับการจูงสุนัขเดินเล่นด้วย เช่นบางเส้นทางก็ไม่ให้จูงสุนัขเข้าไป แต่สวนสาธารณะหลายแห่งก็อนุญาติให้เป็นเส้นทางสำหรับจูงสุนัขมาเดินเล่นได้ และมีบริการถุงสำหรับเก็บมูลที่สุนัขถ่ายออกมาด้วย ซึ่งเจ้าของสุนัขต้องรับผิดชอบเก็บมูลของสุนัขของตัวเองแล้วนำไปทิ้งในที่จัดไว้โดยเฉพาะ

ส่งเสริมสินค้าในประเทศ ทุกซูเปอร์มาร์เก็ตจะมีป้ายตัวใหญ่ๆว่าเป็น Product of Australia สำหรับผัก ผลไม้ และเนื้อสัตว์ ส่งเสริมให้คนซื้อสินค้าในประเทศมากกว่าสินค้านำเข้า

เห็นอย่างนี้แล้วก็เข้าใจว่าทำไมหลายเมืองในออสเตรเลียจึงติดทั้งอันดับเมืองน่าเที่ยวและเมืองน่าอยู่ แต่กรุงเทพฯเป็นได้แค่เมืองน่าเที่ยวแต่ไม่ติดอันดับเมืองน่าอยู่